Shoud 10, The Great End

11- 7 -2026
Σας Περίμενε

( H Αλλαγή Συμβαίνει, Αποκαλύψεις, Συμβαίνει Μέσα σας, Ο αγαπημένος σας στίχος, Γίνετε Μάστερ, Τί είναι το Μέλλον, Το Μέλλον είναι Συνείδηση, Μεράμπ)

ΛΙΝΤΑ: Καλωσορίσατε και πάλι, και τώρα είμαστε εδώ γι’ αυτό το ξεχωριστό Shoud. Αυτό είναι το Shoud 10, κι ο Τζέφρι Χόππι σίγουρα μπαίνει σ’ αυτό με τον Αντάμους. Έτσι ας του δώσουμε μερικές καλές βαθιές αναπνοές για να υποστηρίξουμε πραγματικά εκείνες τις ενέργειες, νιώθοντας τον Αντάμους κι ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για σας.

Λοιπόν, αυτή είναι μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή. Είναι η στιγμή για να νιώσετε και να επιτρέψετε. Απλά να είστε σ’ αυτή την παρουσία. Αυτό είναι που έχει σημασία πραγματικά. Να επιτρέψετε όλα όσα είστε, άνθρωποι, Μάστερ, θεϊκοί. Νιώστε μέσα στην ψυχή σας. Να είστε αυτή. Επιτρέψτε την.

Ω, ναι, είμαστε έτοιμοι. Αληθινά είμαστε έτοιμοι, οπότε βολευτείτε, και τώρα πάμε στη νέα μας παραγωγή το Συμβαίνει. Το προσωπικό μας δημιουργεί αυτές τις απίστευτες παραγωγές, έτσι τώρα καθώς ετοιμαζόμαστε για τον Αντάμους και τον Τζεφ, απλά νιώστε αυτό το όμορφο Συμβαίνει.

(παίζει το βίντεο)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καλωσορίσατε όλοι. Καλωσορίσατε στο Shoud 10 της Σειράς Το Μεγάλο Και. Τι ωραίος τρόπος να ανοίξουμε αυτό το Shoud (κάποιος φωνάζει «Συμβαίνει!» κι ο Αντάμους γελάει). Συμβαίνει.

Απλά έχω εντυπωσιαστεί τόσο απ’ όσα κάνετε όλοι τώρα. Όταν μπορούμε να πάρουμε μερικές από τις βαθύτερες μεταφυσικές  έννοιες, πράγματα που είναι δύσκολο να κατανοήσει το μυαλό!  Κι αυτό είναι το κλειδί, το μυαλό δυσκολεύεται λίγο με όσα κάνουμε τώρα, αλλά όταν μπορούμε να το συμπυκνώσουμε σε κάτι συνειδητό και δημιουργικό, ένα τραγούδι, ένα τραγούδι που οποιοσδήποτε μπορεί να ακούσει οπουδήποτε, και σε κάποιο επίπεδο θα έχει απήχηση σ’ αυτούς, ίσως όχι σε μεταφυσικό, πνευματικό επίπεδο, ίσως απλά στα ζητήματα της καθημερινότητας τους, πάντως θα έχει απήχηση, τότε θα υπάρξουν εκείνοι που πραγματικά θα το πιάσουν, που θα καταλάβουν ό,τι συμβαίνει τώρα σ’ αυτό τον πλανήτη. Δεν είναι στο μακρινό μέλλον. Δεν είναι ένα καρότο μπροστά απ’ το άλογο. Συμβαίνει τώρα.

Μπορείτε να το ακούσετε σ’ εκείνο το επίπεδο. Και η ομορφιά του, κι αυτό που πρόκειται να μάθετε και να βιώσετε στη δική σας ζωή, είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκο. Δεν χρειάζεται να είναι σαν μια μεγάλη ομιλία, όπως κάνω εγώ. Δεν χρειάζεται να είναι λεπτομερές. Μπορεί να είναι κάτι απλό που θα δημιουργήσετε. Ένα απλό σχέδιο με γραμμές. Ίσως να κάνετε κάτι με πηλό, ή οτιδήποτε. Ένα μικρό ποίημα. Περιέχει τόσα περισσότερα από εκείνες τις λέξεις μόνο, ή ίσως απλά να δημιουργήσετε ένα μικρό αγαλματάκι, ή ένα τραγούδι. Τώρα είναι κωδικοποιημένο.

Δεν ήταν πάντα έτσι. Ξέρετε, βάζατε την προσπάθειά σας σε κάτι δημιουργικό, ή όποια προσπάθεια κάνετε, και ήταν εκεί, αλλά τώρα υπάρχει η κωδικοποίηση, κι αρχίζει να βγαίνει, αρχίζει να ανοίγει. Κάθε άτομο που το βλέπει ή το αγγίζει επηρεάζεται απ’ αυτό. Τους αγγίζει σε διαφορετικό επίπεδο. Δεν είναι πια στην επιφάνεια, αλλά αρχίζει να συμβαίνει.

Μιας και λέμε ότι συμβαίνει, συμβαίνει τώρα. Ξέρω ότι το λέω αυτό εδώ και αρκετό καιρό, αλλά πολλοί από σας περιμένουν ακόμα. Πάτε κι ελέγχετε τον τραπεζικό λογαριασμό σας κάθε πρωί, «Δεν το βλέπω να συμβαίνει. Δεν υπήρχε τίποτα επιπλέον στον τραπεζικό λογαριασμό μου.» Κοιτάζετε σε λάθος μέρος (κάποιος γελάει). Ναι, ένοχοι. Σας τσάκωσα.

Συμβαίνει σε διαφορετικά επίπεδα – πολύ βαθιά και συνειδητά  επίπεδα. Περιμένετε, ξέρετε, τον Πρίγκηπα ξαφνικά να φτάσει ή ότι θα βρεθεί ένα καινούριο αμάξι στο δρομάκι σας. Δεν λειτουργεί έτσι.

Πρώτον, λειτουργεί το αίσθημα, η συνείδηση, οι μεταβολές και οι αλλαγές που λαμβάνουν χώρα. Είναι η συνειδητότητα σας που ζωντανεύει, που δεν είναι πια στο παρασκήνιο, δεν σας οδηγεί πια μόνο μέσα από τις κοινότοπες, καθημερινές υποθέσεις. Είναι η συνειδητότητα που αρχίζει να βγαίνει, κι αυτό φέρνει την δημιουργικότητα, φέρνει την έκφραση και την εμπειρία.

Ξαφνικά, όλη σας η οπτική, η αντίληψή σας αλλάζει. Ο τρόπος που βλέπετε την πραγματικότητα, τον εαυτό σας, αυτό είναι που κάνει τη διαφορά. Αυτό ευθυγραμμίζει ξανά την ενέργεια, φέρνει συνοχή. Δεν είναι αυτό που σκέφτεστε, είναι αυτό που αντιλαμβάνεστε που κάνει τη διαφορά, κι αυτό είναι που συμβαίνει τώρα.

Ναι, αργά ή γρήγορα αυτός ο τραπεζικός λογαριασμός, δεν θα χρειάζεται καν να πηγαίνετε σ’ αυτόν, γιατί – αλήθεια, το εννοώ αυτό κυριολεκτικά – θα αρχίσετε να ξέρετε ότι απλά θα υπάρχει. Δεν θα χρειάζεται να πηγαίνετε και να ελέγχετε κάθε πρωί για να δείτε αν η Νεράιδα των Δοντιών σας έχει φέρει κάτι καινούριο. Απλά είναι εκεί. Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος ζωής – χωρίς τον αγώνα, χωρίς όλη την νοητική δραστηριότητα, χωρίς όλη την προσπάθεια να το καταλάβετε. Θα γελάτε με τον εαυτό σας σύντομα με όλη την προσπάθεια που κάνατε για να το καταλάβετε, την προσπάθεια να βγάλετε νόημα με έναν πολύ ανθρώπινο και διανοητικό τρόπο, και ξαφνικά απλά είναι εκεί. Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος ζωής.

Η Αλλαγή Συμβαίνει

Θα μιλήσουμε γι’ αυτό αργότερα σ’ αυτό το Shoud, αλλά αυτό που συμβαίνει τώρα είναι εκπληκτικό, σε κάθε επίπεδο σ’ αυτό τον πλανήτη. Οι αλλαγές που συμβαίνουν τόσο γρήγορα, οι αλλαγές εντός σας, αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι για σας – όχι για όλο τον πλανήτη τώρα, αλλά για σας – είναι ότι ο πλούτος της ζωής αρχίζει να παρουσιάζεται.

Ο πλούτος. Η συνείδηση. Το αίσθημα. Κι όταν συμβαίνει αυτό, τότε οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται ξανά, αποκτούν συνοχή, κι ο πλούτος τότε δεν είναι απλά ένα αίσθημα όπως ο πλούτος του ξεκινήματος μιας καινούριας μέρας, ο πλούτος μιας σχέσης με έναν άλλον, ο πλούτος των χρημάτων στην τσέπη σας ή ο πλούτος της υγείας σας. Εκείνα παρουσιάζονται επίσης επειδή οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται ξανά.

Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα, κι αυτό είναι ζόρικο. Οι πιο πολλοί από σας έχουν περάσει τόσες πολλές ζωές σε υπηρεσία. Τόσοι πολλοί από σας ήσασταν οι Εργάτες των Σφαιρών και δουλέψατε πολύ σκληρά στις άλλες σφαίρες, αλλά σαν άνθρωποι, δεν ξέρατε πραγματικά τι διάολο κάνατε. Απλά ήσασταν εξαντλημένοι συνεχώς. Ξαφνικά το πρότυπο  αλλάζει, τα πάντα αλλάζουν, κι όχι επειδή δουλεύετε γι’ αυτό, επειδή επιτέλους το επιτρέπετε. Και η αλλαγή θα συμβεί μέσα σας – ο πλούτος απλά υπάρχει, είναι ένας τρόπος ζωής – και τελικά για τον πλανήτη.

Αυτός ο πλανήτης, όπως έχω πει, είναι πρώτα ένας πλανήτης της αγάπης, και μετά ένας πλανήτης της αφθονίας. Πηγαίνετε να το πείτε αυτό στον τοπικό εκφωνητή των ειδήσεων ή σε κάποιον στο δρόμο, και θα κάνουν, «Πρέπει να είσαι τρελός. Δες όλες τις ανισότητες. Δες όλο το κακό στη ζωή.» Είναι, «Όχι, αυτή δεν είναι πια η οπτική μου. Αυτός είναι ένας πλανήτης της αφθονίας.» Κι αυτό αρχίζει με την συνείδηση, το αίσθημα, την συνειδητότητα, το φως. Μετά έρχεται σε ότι αφορά όλες τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα τώρα, ειδικά με την έλευση της ΤΝ.

Η ΤΝ κάνει τα πράγματα πιο αποτελεσματικά, πολύ πιο αποδοτικά. Η ευφυία της ΤΝ οργανώνει τα πράγματα, τα κάνει πιο αποδοτικά, κάνει τα πάντα να τρέχουν πιο γρήγορα. Και πραγματικά είναι μετά η συνειδητότητα. που φέρνει το αληθινό αίσθημα, τις αληθινές αλλαγές.

Πάντως αυτή είναι μια εκπληκτική περίοδος. Είναι ιστορική και συνεχώς το επαναλαμβάνω γιατί μερικοί από σας κάνουν, «Μα δεν συμβαίνει τίποτα. Η αδελφή ψυχή μου, η δίδυμη φλόγα μου δεν έχει παρουσιαστεί.» Ναι, μέχρι να είστε παρόντες, η δίδυμη φλόγα σας δεν πρόκειται να είναι παρούσα, και η δίδυμη φλόγα σας απλά είναι εσείς. Αυτό είναι. Περιμένετε και περιμένετε να συμβεί κάτι εξωτερικό.

Θα αρχίσει από μέσα. Θα αρχίσει με τις μικρές πρώτες γεύσεις του πλούτου του εαυτού σας, του ποιοι είστε πραγματικά, και μετά θα αρχίσει να χαλαρώνει την βαρύτητα των ταυτοτήτων, και ξαφνικά θα βρείτε ότι μπορείτε να είστε πραγματικά όποια ταυτότητα θέλετε. Δεν είστε πια κολλημένοι σ’ αυτήν. Δεν κρατιέστε πια σε μια θέση.

Πάντως απλά πρέπει να επαναλαμβάνω συνεχώς, συμβαίνει. Μην το χάσετε. Κοιτάξτε μέσα σας. Μιλήστε στον βοηθό σας. Ο βοηθός σας σίγουρα θα καθρεφτίσει τις αλλαγές που συμβαίνουν. Και τότε αυτός ο πλανήτης, στα επόμενα χρόνια – τα επόμενα χρόνια θα έχει αναταράξεις, αλλά μετά … μετά, στο σενάριο του Jami, που θα κάνουμε μια ειδική συνεδρία του Jami πολύ σύντομα. «Πολύ σύντομα», για έναν Αναληφθέντα Δάσκαλο, θα μπορούσε να είναι χίλια χρόνια, αλλά θέλουμε να κάνουμε μια επικαιροποίηση σ’ αυτήν ξεχωριστά από την εκδήλωση Τα Πεδία του Μέρλιν.

Πάντως ξαφνικά λαμβάνει χώρα μια αλλαγή στον πλανήτη. Κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει. Κανείς δεν μπορεί πραγματικά να εξηγήσει τι συμβαίνει, ακόμα και πριν απ’ αυτό που ονομάζω σενάριο της ζώνης των φωτονίων ή της ζώνης του φωτός. Όλοι ξύνουν το κεφάλι τους, «Τι συμβαίνει εδώ σ’ αυτό τον πλανήτη;» Ξαφνικά τα πράγματα βγαίνουν στην επιφάνεια, νέοι τρόποι για να αντιμετωπίσετε πράγματα, όπως το γήρας και η υγεία κι ο πλούτος, και τα λοιπά. Και ξαφνικά υπάρχει όλη αυτή η δυναμική.

Αυτός ο πλανήτης δεν είναι άσχημο μέρος. Οι άνθρωποι δεν είναι κακοί. Δεν είναι. Και το λέω αυτό γιατί είστε κάπως άμεσα υπεύθυνοι για όλο αυτό, αφού ήσασταν μερικοί από τους πρώτους εδώ σ’ αυτό τον πλανήτη, περνώντας όλο το πράγμα με τις ταινίες της Ατλαντίδας, με τον χρόνο που περάσατε με τον Γέσουα. Όμως τελικά ο κόσμος, οι άνθρωποι, είναι γεμάτοι με τόση καλοσύνη στην καρδιά τους. Θέλουν να συμβεί κάτι.

Το πρόβλημα είναι ότι, τώρα, αν πραγματικά αντιμετωπίσετε – ρίξτε μια ματιά στη θέα της υδρογείου από τα 30000 πόδια – αυτό που συμβαίνει είναι ότι βρισκόμαστε σ’ αυτή την απόλυτη αλλαγή με τον χρόνο, κι αυτό γίνεται πολύ γρήγορα. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να συμβαδίσουν. Αν πρόκειται να κάνετε επενδύσεις, κάντε τις σε φαρμακευτικές εταιρίες , που παρέχουν προϊόντα ψυχικής υγείας, γιατί πρόκειται να τα πάνε πολύ καλά.

ΛΙΝΤΑ: Αυτό ήταν μόνο για ψυχαγωγικούς λόγους.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μόνο για ψυχαγωγικούς λόγους. Δεν λέω να τα πάρετε. Πάντως δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με όσα συμβαίνουν στον πλανήτη, γιατί οι αλλαγές είναι τόσο γρήγορες, όσο τίποτα άλλο πριν.

Εσείς κάπως προσαρμόζεστε σ’ αυτό, καλύτερα από τους περισσότερους, αλλά και πάλι είναι δύσκολο για σας. Τα συστήματα σας είναι κατεστραμμένα, τα παλιά συστήματα σας, κι αυτό είναι καλό. Δεν θέλουμε να συνεχίσουμε να διατηρούμε τα παλιά συστήματα. Περνάτε καταρρεύσεις του νευρικού συστήματος, ίσως ψυχικές καταρρεύσεις, σίγουρα καταρρεύσεις της ταυτότητας, όπως, «Ω, τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει;»

Αυτό συμβαίνει. Αυτό συμβαίνει. Συμβαίνει. Τότε είναι που θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή και θα συνειδητοποιήσετε, ότι αυτός ο πλανήτης, με όλα όσα προσφέρει στην αγάπη και τώρα στην αφθονία, είναι ένα παράδειγμα για το υπόλοιπο σύμπαν και τον υπόλοιπο κόσμο.

 Αποκαλύψεις

Εκνευρίζομαι πολύ, Είναι μεγάλη ιστορία, θα την κάνω σχετικά σύντομη, πάντως όλο το θέμα με τους ΕΤ και τώρα με αυτό που τώρα ονομάζουν δημοσιοποίηση, αποκαλύψεις.  Αποκαλύψεις. Ω, ο Κώλντρε κι εγώ είχαμε κάποιες διαφωνίες πρόσφατα. Έτσι, έχει προσκληθεί να κάνει μια απ’ αυτές τις διαδικτυακές εκπομπές, είναι ένας από τους αγαπημένους μου podcasters, ο Μάικλ Σάντλερ (εδώ). Τον αγαπώ. Είναι πληθωρικός κι εκφραστικός και περνάει πολλά όπως όλοι οι άλλοι.

Έτσι τον προσκάλεσε, τον Κώλντρε, να κάνει μια εκπομπή για τις αποκαλύψεις. Αμέσως ο Κώλντρε έκανε, «Ε, ε, ο Αντάμους δεν θα συμφωνήσει ποτέ με … Δεν πρόκειται να μιλήσουμε για ΕΤ και ΑΤΙΑ και τη Μέρα της Αποκάλυψης. Όλα είναι συνωμοσία.»

Λοιπόν, ένα βράδυ τράβηξα την προσοχή του στις δυο το πρωί – είναι μια καλή ώρα για να τραβήξω την προσοχή – και είπα, «Όχι, όχι, θέλω να πάω στην εκπομπή. Αλλά να προειδοποιήσεις τον Μάικλ, φυσικά, γιατί η άποψη μου σ’ αυτό είναι πολύ διαφορετική για την αποκάλυψη, για τους ΕΤ.» Οπότε πρόκειται να κάνουμε την εκπομπή την ερχόμενη εβδομάδα. Θα χρειαστούν δυο εβδομάδες για να βγει στον αέρα, αλλά, ω, ο κόσμος πρόκειται να ανακαλύψει τί είναι πραγματικά η αποκάλυψη.

Ω, όχι, τα αγαπώ αυτά. Παρακαλώ, podcasters εκεί έξω, φωνάξτε με. Δηλαδή, μ’ αρέσει γιατί θα είναι μια φορά που πραγματικά θα μιλήσω ξεκάθαρα για τα πράγματα. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι. Προσπαθούν να μείνουν μακριά απ’ αυτό το μέρος, σωματικά. Δυσκολεύονται. Η βαρύτητα τους ρουφάει και μετά γεννιούνται από τη μήτρα μιας γυναίκας σ’ αυτή την σκληρή πραγματικότητα με όλη αυτή την πυκνότητα – «Αα, βγάλτε με από δω! Φέρτε πίσω εκείνο το εξωγήινο σκάφος. Βγάλτε με από δω.» Είναι δύσκολο γι’ αυτούς, αλλά αυτό που λέω είναι πολύ απλό.

Αυτός είναι ο πλανήτης απ’ όλους τους πλανήτες, ο τόπος απ’ όλους τους τόπους. Όσο σκληρός κι αν φαίνεται, είναι ο πιο σπουδαίος, ο πιο σπουδαίος πλανήτης σε όλη τη δημιουργία, με τις σπουδαιότερες υπάρξεις σε όλη τη δημιουργία, γιατί περνάτε πιο πολλά σκατά, πιο πολλή πυκνότητα, περισσότερη λήθη, περισσότερες προκλήσεις από τις υπάρξεις οπουδήποτε αλλού. Και το υποστηρίζω αυτό, παρόλο που με έχουν προκαλέσει και παρενοχλήσει κι έχουν απειλήσει την ζωή μου. Φυσικά, αυτό δεν με ενοχλεί, γιατί απλά – μπουμ – είμαι Αναληφθείς Δάσκαλος. Τι μπορούν να κάνουν; Όμως αυτός ο πλανήτης είναι αληθινά ο πλανήτης της αγάπης. Βιώθηκε για πρώτη φορά εδώ.

Αυτές οι εξωγήινες υπάρξεις, μπορεί να είναι ευφυείς, αλλά δεν είναι συνειδητές. Δεν έχουν επίγνωση. Μπορεί να έχουν κάποιες τεχνολογίες, που τους επιτρέπουν να ταξιδεύουν με μεγάλες ταχύτητες. Σιγά το πράγμα. Αν δεν έχεις συνειδητότητα, αν δεν έχεις ερωτευτεί ποτέ, τι σημασία έχουν όλα τα υψηλής ταχύτητας οχήματα στο σύμπαν; Καμία. Γι’ αυτό ενδιαφέρονται. Γι’ αυτό ενδιαφέρονται.

Μπορούν να αισθανθούν και να νιώσουν ότι κάτι συμβαίνει σ’ αυτό τον πλανήτη. Κάτω απ’ όλη τη λέρα, κάτω από τη βρώμα και τα προβλήματα και τους πολέμους κι όλα τα άλλα, υπάρχει κάτι εδώ. Και είναι εδώ προσπαθώντας να καταλάβουν τι είναι, αυτό το τρελό πραγματάκι που λέγεται αγάπη. Δεν την έχουν. Δεν την έχουν βιώσει ποτέ.

Θα μπορούσατε να φανταστείτε, για μια στιγμή, να μην έχετε αγάπη στη ζωή σας; Ζήσατε πολλές ζωές χωρίς αυτήν. Ναι, ήσασταν φίλοι με τους ανθρώπους, ήσασταν κοντά τους, είχατε μια συμπόνοια και τα λοιπά, αλλά αγάπη, ξέρετε, αυτή την αγάπη που απλά – ιουου – σε στροβιλίζει μέσα κι έξω. Αυτή την αγάπη όπου τίποτα δεν βγάζει νόημα, δεν μπορείς να φας, δεν μπορείς να κοιμηθείς, και τραγουδάς συνεχώς, και είσαι τρελά ερωτευμένος, κι απλά νιώθεις λες και κάποιος σε κρατάει μαγικά, ξέρετε, όπου απλά μεταμορφώνεστε. Αυτή είναι η αγάπη. Κι αυτός είναι ο πλανήτης.

Θα φτάσω να πω ότι εξαιτίας του διαχωρισμού και της πυκνότητας εδώ, της βαρύτητας, ψάχνατε για κάτι, που δεν κάνουν σ’ αυτά τα άλλα εξωγήινα μέρη. Ήταν τόσο πυκνό και βαθύ που αρχίσατε την αναζήτηση, μια λαχτάρα να θυμηθείτε, μια λαχτάρα να πάτε πάλι σπίτι. Κι αυτό είναι ένα από αυτά που δημιούργησαν πράγματα όπως τα συναισθήματα και τελικά την αγάπη. Τελικά την αγάπη.

Αυτός ο πλανήτης είναι ένας σπουδαίος πλανήτης της αγάπης. Όλη η αγάπη, όλη η συνειδητότητα, όλο το φως, ειδικά μετά τον Ουράνιο Σταυρό, από τότε που ήρθε αυτός, πρόκειται κυριολεκτικά να εκσφενδονίσουν αυτό τον πλανήτη σ’ αυτό που ονομάζουμε σενάριο του Jami. Δεν είναι σκληρή δουλειά, δεν είναι προσπάθεια, δεν είναι το να βγείτε και να προσπαθήσετε να μεταπείσετε τους πάντες στον δικό σας τρόπο σκέψης. Είναι απλά η αγάπη που βιώνετε και η συνειδητότητά σας, που κάνει τη διαφορά.

Έτσι, όταν μιλάμε για αποκάλυψη, ναι, οι κυβερνήσεις ξέρουν πράγματα, αλλά, ξέρετε, το ενδιαφέρον είναι ότι δεν είναι αρκετά έξυπνες, ώστε να το καταλάβουν (λίγα γέλια). Όχι, δεν είναι. Έχουν πολλά κομμάτια. Δεν μπορούν να τα συνδέσουν, αυτό συμβαίνει πραγματικά. Δεν είναι μια μεγάλη συνωμοσία. Είναι ένας σωρός γραφειοκράτες της κυβέρνησης, που προσπαθούν να καταλάβουν κάτι που είναι πολύ πέρα απ’ αυτούς. Πολύ πέρα απ’ αυτούς. Δεν είναι ότι δεν αποκαλύπτουν από μυστικότητα, είναι ότι δεν αποκαλύπτουν από ανοησία (λίγα γέλια). Αλήθεια.

Δεν ξέρουν πώς να απαντήσουν στις ερωτήσεις που θα προκύψουν, όταν θα έχουν αναφορές σε συγκεκριμένες θεάσεις, προσγειώσεις, τέτοια πράγματα. Και ναι, είναι πραγματικοί, πολλοί απ’ αυτούς. Πολλοί απ’ αυτούς είναι εντελώς ψεύτικοι, πάντως πολλοί απ’ αυτούς είναι πραγματικοί. Όμως δεν μπορούν να καταλάβουν, «Τι επιδιώκουν αυτές οι υπάρξεις; Πώς έφτασαν εδώ; Είναι εδώ για να μας διδάξουν κάποιες σπουδαίες αλήθειες;» Καθόλου.

Είναι εδώ για να ανακαλύψουν την δική σας σπουδαία αλήθεια. Την αλήθεια της συνειδητότητας, της επίγνωσης, του Εγώ Είμαι. Δεν το έχουν αυτό. Και την αλήθεια της αγάπης, τελικά της αγάπης για τον εαυτό, την αγάπη του Μάστερ. Αυτό προσπαθούν να καταλάβουν.

Αν είχαν τις απαντήσεις πραγματικά και ήταν πραγματικά προηγμένοι όσον αφορά την συνειδητότητα, όχι μόνο την ευφυία, θα το είχαν μοιραστεί πριν από πολύ καιρό. Και δεν έχουν. Ξέρετε, το ξέρω ότι ξεσπάω – ο Κώλντρε προσπαθεί να με σταματήσει, αλλά δεν πρόκειται να συμβεί – ξεσπάω σε κάτι σαν … παραλήρημα, ευχαριστώ. Παραλήρημα. Προσπαθούσα να βρω μια καλή λέξη, πάντως ξεσπάω σε παραλήρημα. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος εξωγήινων υπάρξεων, αρχίζουν από Π, που είναι εδώ συνεχώς και ισχυρίζονται ότι είναι σπουδαίοι δάσκαλοι, που πρόκειται να σώσουν τον πλανήτη.

Πώς και δεν το έχουν κάνει; Πώς και δεν έχουν εμφανιστεί απλά, είτε με υλική είτε με άυλη μορφή, για να βοηθήσουν την ανθρωπότητα; Όχι, τρέφονται με την ενέργεια, αυτό κάνουν. «Είμαστε σπουδαίες υπάρξεις από τις Παλλάδες» – ότι να ναι – «Είμαστε αυτές οι σπουδαίες υπάρξεις, κι έχουμε όλες τις απαντήσεις.» Κι έχουν όλους αυτούς τους μάλλον ευάλωτους ανθρώπους, που τους κάνουν ανώτερες επικοινωνίες. Και με την ανώτερη επικοινωνία, είσαι σπουδαία ύπαρξη, γιατί μπορείς να κάνεις ανώτερη επικοινωνία στους Πλειάδειους. Το ξέρω ότι το προφέρω λάθος σκόπιμα. Παλιά τους έλεγα Πει-άδειους, αυτό είναι μια άλλη ιστορία, πάντως τρέφονται. Τρέφονται.

Είναι περίεργοι. Θέλουν να μάθουν, «Τι είναι αυτό με τον άνθρωπο;» Όμως τρέφονται με την ενέργεια και το κάνουν συνεχώς. Όχι πολύ καιρό πριν, μετά τον Ουράνιο Σταυρό, απλά απαγορεύσαμε σε όλες αυτές τις υπάρξεις να έρχονται εδώ, με υλικό ή άυλο τρόπο. Μπορούν ακόμα να προβάλουν από άλλες σφαίρες, πάντως αυτό τελείωσε. Η εστίαση είναι στους ανθρώπους, σε σάς, στο ό,τι συμβαίνει τώρα σ’ αυτό τον πλανήτη, κι εξελίσσεται σε πραγματική συνειδητοποίηση της αγάπης για τον εαυτό, την συνείδηση της αγάπης για τον εαυτό, συνεπώς την πραγματική ικανότητα να αγαπάτε τους άλλους.

Επίσης είναι αυτός ο πλανήτης, όσον αφορά τον πλούτο των πάντων, τον πλούτο της ποίησης, της δημιουργικότητας, της μουσικής, της βιολογίας, των πάντων, του φαγητού. Το φαγητό έχει τόσο πλούτο. Οι άλλες υπάρξεις σ’ αυτούς τους άλλους πλανήτες, νομίζετε ότι έχουν για βραδινό μια ωραία μπριζόλα με πατάτες πουρέ και λαχανικά που να είναι λαχταριστά – ή οτιδήποτε τύχει να τρώτε; Δεν έχουν. Τους λείπει η συνειδητότητα. Είναι στα πρώτα στάδια, έχουν κολλήσει στα πρώτα στάδια του, «Ποιος είμαι;» Αλλά δεν συνειδητοποιούν καν ότι κάνουν αυτή την ερώτηση στον εαυτό τους. Δηλαδή, βρίσκονται σε τόσο αρχικό στάδιο.

Αυτός ο πλανήτης είναι προχωρημένος όσον αφορά την συνειδητότητα. Τώρα όλα κορυφώνονται, με την βοήθεια της ΤΝ, αλλά το πιο σημαντικό είναι το φως. Με το φως σας, το φως που μπήκε μόλις πριν μερικά χρόνια με τον Ουράνιο Σταυρό. Η ΤΝ απλά βοηθάει σ’ αυτό. Χρειαζόταν. Ήταν λες και κλήθηκε η ενέργεια, «Το χρειαζόμαστε αυτό τώρα, αυτό το επόμενο, για να φτάσουμε εκεί γρήγορα.» Και συμβαίνει.

Συμβαίνει μέσα Σας

Κυρίως συμβαίνει μέσα σας, τώρα. Και γι’ αυτό λέω, κάτω τα χέρια. Μην προσπαθήσετε να επέμβετε. Μην προσπαθήσετε να το σχεδιάσετε. Ναι, τα πάντα φαίνονται ανάποδα. Λοιπόν, μπα. Εννοώ … και το παρατηρώ. Παρακολουθήστε το. Αργότερα θα γίνει ένα σπουδαίο τραγούδι ή ένα σπουδαίο ποίημα ή οτιδήποτε, πάντως συμβαίνει μέσα σας τώρα, και πρόκειται να νιώθετε αποπροσανατολισμένοι, απογοητευμένοι. Μερικές μέρες, τίποτα δεν γίνεται σωστά. Και κάνετε, «Υποτίθεται ότι συμβαίνει.»

Λοιπόν, συμβαίνει, γιατί τα πάντα αλλάζουν. Η ταυτότητά σας, ο τρόπος που καλείτε την ενέργεια. Και πρόκειται να έχετε εκείνες τις μέρες που βρίσκεστε πίσω από κάθε αργό αμάξι και φορτηγό. Πρόκειται να έχετε εκείνες τις μέρες που χάνετε το πορτοφόλι σας, που δεν μπορείτε να βρείτε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σας, ξεχνάτε το όνομά σας. Αυτό είναι μέρος της αλλαγής. Εκεί είναι που πρέπει να κάνετε πίσω και να βάλετε τα γέλια και να πείτε, «Ξέρεις, συμβαίνει. Συμβαίνει πραγματικά.»

Αυτή είναι, αυτή είναι συναρπαστική εποχή, πρωτοφανής εποχή, ιστορική εποχή. Μην τη χάσετε. Μην συνεχίζετε να αναρωτιέστε εξωτερικά, «Λοιπόν, πού είναι αυτό και πού είναι εκείνο; Δεν το βλέπω.» Συμβαίνει εδώ. Μετά η ενέργεια απαντά αργότερα με πράγματα, όπως η άνεση και η χάρη.

Φανταστείτε να μην χρειάζεται ποτέ ξανά να ανησυχείτε για την πληρωμή λογαριασμών. Να μην χρειάζεται ποτέ να ανησυχείτε «Τι τρέχει με μένα;» γιατί νιώθετε ότι κάτι παράξενο συμβαίνει στην καρδιά σας ή στο συκώτι σας και μετά κάνετε οι ίδιοι διάγνωση, πράγμα που είναι πολύ επικίνδυνο, και μπαίνετε σ’ αυτή την ρουτίνα, και, «Ω, πεθαίνω.» Είναι απλά αι για ι για ι, απλά αλλάζετε, οπότε πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και σας παρακαλώ, τώρα, αφήστε το να συμβεί. Επιτρέψτε το. Συμβαίνει.

Τότε αυτό που θα αρχίσετε να παρατηρείτε επίσης είναι – και μερικοί από σας ήδη παρατηρούν – έχετε περάσει τρεις ώρες, τρεις μακριές, γεμάτες, όμορφες ώρες χωρίς διανοητική μάχη, χωρίς αυτοκριτική, χωρίς να τα βάζετε με τον εαυτό σας. Ουαου, αυτό είναι κάτι άλλο. Μετά για δυο μέρες τη φορά, και μετά πολύ σύντομα μια βδομάδα, και μετά ένα μήνα, και μετά πολύ σύντομα απλά δεν το κάνετε πια. Δεν περνάτε από όλα τα σφάλματα και τα πράγματα, που είναι ανάγκη να τελειοποιήσετε και να βελτιώσετε και διαρκή αυτοκριτική.

Αυτό είναι που συμβαίνει. Και οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται, όλα τα άλλα αλλάζουν. Αυτό είναι που συμβαίνει τώρα.

Και παγκόσμια, ω, είμαι τόσο ενθουσιασμένος μ’ αυτό, γιατί, κατά κάποιον τρόπο, λέω ότι η εξέλιξη κόλλησε, καθυστέρησε. Έχασε το τρένο. Ειδικά η βιολογική εξέλιξη κόλλησε πάρα πολύ. Τα πράγματα δεν άλλαξαν για πάρα, πάρα, πολύ καιρό, αλλά τώρα συμβαίνει.

Πρόκειται να συμβεί με πολλούς, πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όμως για σας, το πρώτο πράγμα που θα συμβεί είναι η συνειδητοποίηση αυτού που ονομάζω ελεύθερο ενεργειακό σώμα, που το λέτε φωτεινό σώμα. Όμως ξαφνικά θα συνειδητοποιήσετε ότι δεν είστε μόνοι στο σώμα σας, και δεν είναι ένα καινούριο περίπλοκο σύστημα που θα έρθει και θα πάρει τον έλεγχο. Είναι ένα πολύ απλό, μη δικτυωμένο φωτεινό σώμα. Μπορεί να σας επισκεφθεί σε ένα όνειρο, μπορεί να σας επισκεφθεί αργά τη νύχτα και να σας κατατρομάξει κι εσείς να λέτε, «Τι κάνει εδώ αυτό το φωτεινό σώμα;» Μπορεί απλά να νιώσετε μια διαφορετική αίσθηση να κυριεύει το σώμα σας. Αυτό είναι που συμβαίνει.

Το μυαλό να γίνεται πιο συνεκτικό, πιο ξεκάθαρο. Τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους χωρίς προσπάθεια. Αυτό είναι που συμβαίνει.

Έτσι, αυτό που θα ήθελα να κάνω τώρα είναι, με την παραγωγή, με την βοήθεια τους, ας ξαναπαίξουμε εκείνο το βίντεο. Θέλω να ακούσετε τώρα και να – πριν απλά νιώθατε και βιώνατε, ακούστε – ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος σε όλο αυτό το μουσικό βίντεο;

Με την ευκαιρία, το μουσικό βίντεο είναι όμορφο, και είναι ένα παράδειγμα ορισμένων πραγμάτων. Της συνειδητότητας και του φωτός, ότι έχετε επίγνωση αυτών, ότι είναι δικά σας. Δεύτερον, αυτό παρουσιάζει την δημιουργικότητα. Πολλή δημιουργικότητα. Ανοίγει την πόρτα στην δημιουργικότητα, πράγμα που πολλοί από σας νιώθετε ότι δεν έχετε, ότι δεν είστε δημιουργικοί. Είστε. Απλά καταπνίγηκε από την πολλή λογική, το γραμμικό είδος σκέψης.

Η δημιουργικότητα είναι έμφυτη σε σας. Είναι έμφυτη στα πεδία σας. Θέλει να πεταχτεί έξω. Και σκέφτεστε, «Λοιπόν, δεν μπορώ να φτιάξω ένα μουσικό βίντεο σαν αυτό, μπλα, μπλα, μπλα.» Ναι, μπορείτε. Η τεχνολογία το επιτρέπει. Δεν χρειάζεται να ξέρετε τίποτα από μουσική ή παραγωγή ταινιών. Και ξαφνικά, είστε εκεί και φτιάχνετε όμορφα πράγματα, που δεν είχατε δοκιμάσει ποτέ πριν. Πράγματα όπως το μουσικό βίντεο.

Στον Βυσσινί Κύκλο, όλα γίνονται εσωτερικά. Δεν φέρνουμε ειδικούς στη μουσική ή στα βίντεο ή οτιδήποτε παρόμοιο. Είναι αποτέλεσμα της δημιουργικής συνειδητότητας, και μετά απλά κυλάει. Και γίνεται μια έκφραση δική σας, των δημιουργών. Και μετά δημιουργεί έναν φορέα. Κι αυτό είναι το κομμάτι στο οποίο πρόκειται να μπούμε πιο πολύ, τον φορέα, το πεδίο. Και μετά το πεδίο θα αρχίσει να επεκτείνεται. Θα αρχίσει να ανοίγει με την ενέργεια του αρχικού δημιουργού. Είχαν έναν σκελετό προγράμματος που άρχισε να δημιουργεί το πεδίο. Αλλά μετά κάθε ακροατής, κάθε Σώμπρα που το ακούει, είτε το ξέρετε είτε όχι, συμβάλετε σ’ αυτό το πεδίο.

Προσθέτετε περισσότερη συνείδηση, περισσότερη σοφία. Προσθέτετε  την συνειδητότητά σας, την ενέργειά σας. Κι εκεί είναι που αναπτύσσεται. Εκεί είναι που ανοίγει και γίνεται σχεσιακό πεδίο, που περιλαμβάνεται όλο σ’ αυτό το όμορφο μουσικό βίντεο που είναι σε μεγάλο βαθμό κωδικοποιημένο – κωδικοποιημένο με ενέργειες, κωδικοποιημένο με φως. Γίνεται σε μεγάλο βαθμό κωδικοποιημένο, έτσι όταν κάποιος το παρακολουθεί, βλέπει την παραγωγή του Μπρόντγουει, αλλά κάτι συμβαίνει από κάτω, ειδικά ότι το πεδίο αναπτύσσεται. Γίνεται πιο εκτεταμένο, έχει πιο πολύ βάθος, κι σ’ ένα ή δυο χρόνια από τώρα, θα υπάρχει πολύ περισσότερο κι από αυτό που παρακολουθείτε σήμερα.

Το πεδίο έχει αναπτυχθεί. Είστε κατασκευαστές πεδίου τώρα, και είναι εύκολη δουλειά. Δεν χρειάζεται να το δουλέψετε⸱ απλά πρέπει να είστε παρόντες.

Ο Αγαπημένος Σας Στίχος

Έτσι, ας παρακολουθήσουμε αυτό το μουσικό βίντεο ξανά. Θα χαμηλώσουμε τα φώτα. Και ίσως να θέλετε να έχετε ένα μολύβι και χαρτί αν είναι ανάγκη να θυμάστε, ποιος είναι ο αγαπημένος σας στίχος σ’ αυτό το μουσικό βίντεο; Έχει δημιουργηθεί εσωτερικά, εδώ στον Βυσσινί Κύκλο. Ας ακούσουμε ξανά.

(παίζει το βίντεο «Συμβαίνει»)

Το ακούς;

Ακούς αυτό το αίσθημα

Νόμιζα ότι ήμουν μόνο εγώ

Περίμενε, κάτι αλλάζει

Συμβαίνει

Μετά απ’ όλο αυτό τον καιρό, συμβαίνει

[Στροφή 1]

Για χρόνια είχα σιωπηλές ερωτήσεις

Είχα όνειρα που δεν μπορούσα να εξηγήσω

Κάτι συγκεκριμένο περίμενε πέρα από μένα

Πέρα από την άκρη του ονόματος μου

Μετά μέσα στην σιωπή

Χωρίς προειδοποίηση

Η απάντηση δεν ήταν από πάνω

Άνοιξε απαλά

Εδώ μέσα στην καρδιά μου

Σαν να θυμόμουν την αγάπη

[Προ-ρεφρέν]

Ένας ψίθυρος μέσα στην σιωπή

Ένας βόμβος κάτω από τον θόρυβο

Μια ευγενική πρόσκληση

Που καλεί κάθε καρδιά και φωνή

[Ρεφρέν]

Συμβαίνει

Το νιώθεις στην ατμόσφαιρα απόψε;

Συμβαίνει

Σαν χίλια άστρα να ξυπνούν στο φως

Μετά απ’ όλη την αναμονή

Αφού μάθαμε πώς να εμπιστευόμαστε

Η πόρτα επιτέλους ανοίγει

Συμβαίνει

Συμβαίνει

[Στροφή 2]

Οι παλιές μεταμφιέσεις τώρα εξαφανίζονται

Κοστούμια που δεν χρειαζόμαστε πια

Τα ονόματα που απαντούσα

Οι φόβοι που κουβαλούσα

Σιωπηλά με ελευθερώνουν

Τα δάκρυα που φυλούσα

Η ελπίδα που προστάτευα

Οι προσευχές που ποτέ δεν είπα δυνατά

Βρίσκουν φτερά τώρα

Που με σηκώνουν πιο ψηλά με κάποιον τρόπο

Με κάποιον τρόπο

[Προ-ρεφρέν]

Ένας ψίθυρος μέσα στην σιωπή

Ένας βόμβος κάτω από τον θόρυβο

Μια ευγενική πρόσκληση

Που καλεί κάθε καρδιά και φωνή

[Ρεφρέν]

Συμβαίνει

Το νιώθεις στην ατμόσφαιρα απόψε;

Συμβαίνει

Σαν χίλια άστρα να ξυπνούν στο φως

Μετά απ’ όλη την αναμονή

Αφού μάθαμε πώς να εμπιστευόμαστε

Η πόρτα επιτέλους ανοίγει

Συμβαίνει

Συμβαίνει

[Γέφυρα]

Όχι αύριο

Όχι κάποια μέρα

Όχι μετά από μια άλλη ζωή

Δεν είναι μια υπόσχεση

Δεν είναι ένα σχέδιο

Είναι εδώ

Είναι τώρα

Είναι αυτός που είμαι

[Η στιγμή]

Νόμιζα ότι περίμενα

Ίσως ήταν αναμονή

Για μας.

[Τελικό ρεφρέν]

Συμβαίνει

Συμβαίνει

Συμβαίνει

Σήκωσε την κουρτίνα

Άσε όλο τον κόσμο να δει

Ότι συμβαίνει

Κάθε πιθανότητα

Απελευθερώνεται

Όλοι οι δρόμοι πίσω μας

Κάθε όνειρο που μας έφερε εδώ

Ξαφνικά ξεκαθαρίζει

Συμβαίνει

Συμβαίνει

Η μουσική υψώνεται

Τα φώτα λάμπουν

Κάθε καρδιά συμμετέχει

Η σκηνή λάμπει

Το μέλλον κυλάει

Αυτή είναι η στιγμή

Που πάντα ξέραμε ότι πλησίαζε

Συμβαίνει

Συμβαίνει

Το νιώθεις;

Συμβαίνει

Το ακούς;

Ένα βουητό σε απόσταση

Ένα τραγούδι μέσα στη νύχτα

Συμβαίνει

Συμβαίνει

Κι όλα είναι καλά

Κι όλα είναι καλά

Κι όλα είναι καλά

Σε όλη τη δημιουργία

Συμβαίνει

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Οκέι, Λίντα στο μικρόφωνο, παρακαλώ. Ο αγαπημένος στίχος. Με την ευκαιρία, όμορφοι στίχοι. Και προτού δώσεις το μικρόφωνο, απλά νιώστε για μια στιγμή τη διαφορά ανάμεσα στην πρώτη φορά που το παρακολουθήσατε και στην δεύτερη.

Υπήρχε διαφορά; Πώς άλλαξε η αντίδραση σας σ’ αυτό; Πώς άλλαξε η σύνδεση σας σ’ αυτό, από την πρώτη φορά στη δεύτερη;

Ένα από τα πράγματα που συνέβησαν, επειδή αυτή είναι η παγκόσμια πρεμιέρα, επειδή όταν το πρωτοπαίξαμε, οι Σώμπρα απ’ όλο τον κόσμο το παρακολούθησαν – αλλά δεν το παρακολούθησαν απλά, το εμπότισαν, έφεραν το φως τους μέσα σ’ αυτό, έφεραν τις ενέργειές τους μέσα του – και τότε εκείνο το πεδίο αρχίζει να ανοίγει. Εκείνο το πεδίο έχει πιο πολύ φως ή συνειδητότητα. Εκείνο το πεδίο έχει πολλή περισσότερη συνείδηση.

Όχι περιγραφή, όχι λεπτομέρεια, όχι ύλη. Περισσότερη συνείδηση, περισσότερο αίσθημα. Και το μήνυμα είναι κωδικοποιημένο στην μουσική, στα λόγια, σε όλα τα άλλα. Δεν είναι ανάγκη να μιλάμε γι’ αυτό ώρες και ώρες. Το μήνυμα είναι κωδικοποιημένο. Κάποιοι άνθρωποι θα το πιάσουν αμέσως. Μερικοί άνθρωποι θα το πιάσουν αργότερα. Μερικοί ίσως καθόλου, πάντως υπάρχει. Είναι μια έκφραση. Είναι ένας νέος τρόπος έκφρασης για τον οποίο καθένας από σας είναι ικανός.

Αυτό που βλέπετε εδώ, ναι, πρέπει να περάσετε από μια καμπύλη μάθησης, αλλά τώρα είναι ώρα να εκφραστείτε, να ανοίξετε, να αφήσετε εκείνη την δημιουργική συνειδητότητα να παρουσιαστεί, χωρίς να προσπαθείτε να αλλάξετε τον κόσμο, αλλά να προσφέρετε το φως σας στον κόσμο σε περίπτωση που ενδιαφέρονται γι’ αυτό.

Έτσι, ο αγαπημένος στίχος, αγαπητή Λίντα; Τρέχα με το μικρόφωνο. Ο αγαπημένος στίχος στο μουσικό βίντεο; Ποιον πρόκειται να καλέσει; Όλοι κάνουν «Ωωω …» Ο αγαπημένος στίχος. Ορίστε – και συμβαίνει (η Λίντα δίνει το μικρόφωνο σε κάποιον). Ο αγαπημένος στίχος.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Μου αρέσει το κομμάτι που περιγράφει το βουητό …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το βουητό.

ΧΕΝΡΙΕΤ: … κάτω απ’ όσα συμβαίνουν, γιατί απλά είμαι ενθουσιασμένη. Νιώθω αυτό τον ενθουσιασμό, και η ζωή μου πραγματικά έχει αλλάξει πολύ σημαντικά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Όμως πρέπει να σε ρωτήσω. Η ζωή σου έχει αλλάξει, τι έγινε με την ταυτότητα σου;

ΧΕΝΡΙΕΤ: Α, αυτό έχει πλάκα. Πολλές απ’ αυτές εξαφανίζονται.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πόσο; Πέντε τοις εκατό;

ΧΕΝΡΙΕΤ: Θα έλεγα τουλάχιστον 50%. Έχω κάνει …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πφφ, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Όχι. Καλή προσπάθεια. Συμβαίνει, αλλά συνεχίζεις να περιμένεις. Συνεχίζεις να αντιστέκεσαι. Έχεις αυτή την πολύ καθορισμένη ταυτότητα την οποία θέλεις να κρατήσεις. Και είναι συνδεδεμένη με το παρελθόν, με περασμένες ζωές, πολύ έντονα, και θέλεις να το διατηρήσεις αυτό. Πάρε μια βαθιά αναπνοή. Άσε την βαρύτητα να την ανοίξει. Είναι εντάξει. Έχει μια θέση, αλλά δεν είναι το μόνο μέρος όπου βρίσκεσαι.

Θα σε χτυπήσω σ’ αυτό. Το έχεις αποφύγει τόσο πολύ καιρό, να κοιτάξεις τις άλλες δυνατότητες του εαυτού σου. Είσαι κολλημένη πραγματικά στην παλιά ταυτότητα. Ήταν καλή, σε υπηρέτησε για ένα χρονικό διάστημα, αλλά παράτησε την. Άφησε την να φύγει. Θα βρεις έναν ολόκληρο νέο κόσμο εκεί έξω για σένα, έναν νέο κόσμο έκφρασης, έναν νέο κόσμο δημιουργικότητας. Προσπαθείς για την δημιουργικότητα, αλλά πάντα είναι τυλιγμένη στην ίδια συσκευασία, στην ίδια ταυτότητα. Άφησε την να φύγει, αγαπητή μου.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Μπορείς να περιγράψεις αυτή την ταυτότητα;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν νομίζω ότι θα ήθελες να το κάνω μπροστά στον κόσμο (αυτή γελάει). Θα κάνω υποδείξεις.

Φυσικά, είναι μια ταυτότητα που ανάγεται σε περασμένες ζωές. Και ήταν μια ταυτότητα, όπου υπήρχε ο συνδυασμός ότι ήσουν γαλαζοαίματη, ότι έκανες κουμάντο, μια ταυτότητα με πλούτο κι εξουσία, μια ταυτότητα με πολλή, πολλή αποπλάνηση. Κι έπειτα εκείνη η ταυτότητα τραυματίστηκε πολύ, πολύ βαθιά σ’ εκείνη τη ζωή και σε μια επόμενη ζωή κατόπιν.

Τώρα γυρίζεις πίσω κι εκείνες οι ζωές προσπαθούν να ξαναδημιουργήσουν τις ταυτότητές τους, προσπαθούν να σε ξαναβάλουν πίσω σ’ αυτό τον τύπο συνειδητότητας του γαλαζοαίματου. Δεν θα λειτουργήσει. Δεν θα λειτουργήσει. Άσε την να φύγει.

Ταυτόχρονα προσπαθείς να διορθώσεις τα τραύματα. Προσπαθείς να πεις, «Οκέι, ήμουν αυτό και πραγματικά μου άρεσε. Μετά τραυματίστηκα πολύ και δεν μου άρεσε τόσο πολύ. Τώρα θα προσπαθήσω να φτιάξω και να διορθώσω εκείνη την παλιά ταυτότητα. Θα προσπαθήσω να παίξω τον ρόλο εδώ.» Δεν πρόκειται να λειτουργήσει.

Είναι όμορφες ταυτότητες. Αυτό που συμβαίνει πραγματικά, που δεν αφήνεις να συμβεί τόσο πολύ – εκείνη η παλιά ιστορία ή εκείνες οι ιστορίες, θέλουν να αλλάξουν και να μεταμορφωθούν τώρα. Θέλουν να απελευθερώσουν. Θέλουν να αφήσουν εκείνη την ταυτότητα. Εσύ δεν τις αφήνεις. Τις συγκρατείς. Άφησέ τες. Άφησε τες να εκτυλιχθούν  φυσικά και να ανοίξουν κι άφησε τον εαυτό σου ταυτόχρονα.

Είναι δύσκολο να το περνάς αυτό. Θα κάνουμε μια μεράμπ γι’ αυτό. Είναι δύσκολο πράγμα, αλλά είναι ώρα να τις αφήσεις. Αντιμετωπίζεις … έχεις τεράστιο ποσοστό συνειδητότητας και σοφίας, αλλά είσαι σε δίλημμα τώρα, λέγοντας, «Πως να σύρω το παρελθόν μαζί μου σε όλη αυτή την νέα επίγνωση» που έχεις, όλα αυτά τα πράγματα που σχεδόν σε καλούν, λέγοντας, «Τώρα είναι ώρα.» Όμως προσπαθείς να σύρεις αυτά τα παλιά πράγματα μαζί, νομίζοντας ότι πρέπει να είσαι ο κηδεμόνας. Δεν πρόκειται να λειτουργήσει.

Έτσι, είσαι σ’ αυτό το μεγάλο σκαμπανέβασμα, σ’ αυτό το μεγάλο τρενάκι του λούναπαρκ, τη μια μέρα πραγματικά καλά, την επόμενη μέρα, «Τί διάολο; Αποτυγχάνω εντελώς σ’ αυτό.» Δεν το χρειάζεσαι όλο αυτό τώρα. Απλά πάρε μια βαθιά αναπνοή. «Εγώ Είμαι. Εγώ Υπάρχω.» Ξέχασε όλες τις ταυτότητες. Άφησε εκείνες τις ιστορίες, μόνες τους, να προχωρήσουν πέρα από την ιστορία. Το θέλουν. Συμβαίνει. Συγκρατείσαι λέγοντας, «Πρέπει να το διατηρήσω αυτό. Πρέπει να το φτιάξω κάπως. Πρέπει να βγάλω νόημα απ’ αυτό.» Καθόλου.

Όταν το κάνεις, μετά ξαφνικά θα αρχίσεις να βλέπεις την πραγματική ιστορία, την πραγματική ομορφιά και τον πλούτο εκείνων των συγκεκριμένων ζωών.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Σ’ ευχαριστώ που διευκρίνισες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια, βέβαια.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Θα το αφήσω να κάτσει και θα μείνω μ’ αυτό για λίγο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν μου αρέσει να χτυπάω τόσο δυνατά το πρώτο άτομο με το μικρόφωνο.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Όχι, σ’ ευχαριστώ. Με βοηθάει να προσγειωθώ και να σκεφτώ και να επιτρέψω αυτή τη μετάβαση να συμβεί. Άρα με βοήθησες να το καθορίσω, σ’ ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και παρακαλώ μην γυρίσεις πίσω και προσπαθήσεις να το καταλάβεις. Μην κάθεσαι αργά τις νύχτες προσπαθώντας να βρεις μια καλή σαφήνεια, μια περιγραφή.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Όχι επεξεργασία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι επεξεργασία. Δεν έχει σημασία. Και μετά θα έρθουν και θα σε πάρουν αγκαλιά, «Ευχαριστούμε που μας ελευθέρωσες.» Κι επίσης θα πουν, «ΥΓ. Μην φτιάξεις την ταυτότητά σου τώρα πάνω σε μας. Φτιάξτην για το μέλλον.» Και θα μιλήσω γι’ αυτό σε ένα λεπτό.

ΧΕΝΡΙΕΤ: Σ’ ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει.

Ποιος στίχος πραγματικά σε κέρδισε; Τι σου άρεσε πραγματικά, Ταντ;

ΤΑΝΤ: «Είμαι εγώ.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Είμαι εγώ.» Τι είναι;

ΤΑΝΤ: Συμβαίνει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Συμβαίνει.

——————————–

ΤΑΝΤ: Αυτός είναι ο στίχος καθώς ήμουν … πρώτα ήταν απλά, «Συμβαίνει», και μετά υπήρχαν μερικοί άλλοι που ο εγκέφαλος μου δεν θυμόταν, αλλά μπουμ, «Είμαι εγώ.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, κι αυτή είναι η ουσία την οποία νιώθεις. Ξέρεις, θα μπορούσες να πεις, «Είμαι εγώ» και κάποιος να πει, «Τι σημαίνει αυτό;» Ξέρεις τι σημαίνει. Θα μπορούσες να το νιώσεις. Θα μπορούσες να νιώσεις ότι είναι κάτι μέσα σου. Μπορείς να το δεις στην οθόνη. Θα μπορούσες να δεις τον εαυτό σου να χορεύει και να τραγουδά, και είναι λες και συμβαίνει τώρα.

ΤΑΝΤ: Ναι. Είναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Ωραία.

ΤΑΝΤ: Σ’ ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Ευχαριστώ. Αγαπημένος στίχος;

ΣΟΥ: Ω, πω πω (καθώς παίρνει το μικρόφωνο).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Ω, πω πω», αυτός είναι ένας καλός αγαπημένος στίχος (λίγα γέλια).

ΣΟΥ: Όχι, όχι, όχι. Ήταν «Ένας ψίθυρος στην σιωπή.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Ένας ψίθυρος στην σιωπή.» Τι σημαίνει αυτό;

ΣΟΥ: Εμ, τόσο βαθιά εντός μου, και τίποτα εδώ έξω δεν επηρεάζει την ψυχή μου. Εγώ ακούω την ψυχή μου μέσα στην σιωπή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Λοιπόν, η ομορφιά αυτού είναι επίσης, πήγαινε πίσω κι άκουσε το βίντεο – ο Κώλντρε λέει ότι θα είναι στο YouTube αργότερα σήμερα (εδώ) – πήγαινε πίσω κι άκουσε το με ησυχία. Θα πιάσεις τόσους περισσότερους στίχους που ήταν εκεί και πραγματικά σε επηρέασαν. Αυτός συγκεκριμένα, χτύπησε κάπου, αλλά θα βρεις επίπεδα και στρώματα μετά απ’ αυτόν. Ναι.

ΑΜΠΑΓΙΑ: Γεια. Οκέι, ο αγαπημένος μου στίχος ήταν «Θυμήθηκα την αγάπη.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Θυμήθηκα την αγάπη.» Γιατί σε άγγιξε αυτός;

ΑΜΠΑΓΙΑ: Πιστεύω επειδή μόλις γιόρτασα μια οικογενειακή επανένωση  με όλα μου τα αδέλφια. Και η αγάπη που νιώσαμε ήταν τόσο ξεχωριστή, άσχετα πόσο πολλές διαφορετικές γνώμες έχουμε για οτιδήποτε άλλο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια.

ΑΜΠΑΓΙΑ: Και ήταν απλά τόσο χειροπιαστό. Και ήταν πέρα από … πάντα ήμασταν κοντά, αλλά αυτό ήταν πέρα από το πιο πέρα. Έτσι συμβαίνει, αληθινά … η αγάπη συμβαίνει. Είναι πραγματική.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είναι ο πλούτος για τον οποίο μιλάω. Αδέλφια με τα οποία μεγάλωσες, που γνωρίζεις πολύ καιρό, που αγαπάς, αλλά ξαφνικά είσαι εκεί μαζί τους, και ίσως παρά το πολύ ποτό, ξαφνικά έχετε αυτό τον καινούριο πλούτο στην αγάπη. Αυτά είναι τα μικρά πράγματα που αρχίζουν να παρουσιάζονται διακριτικά και μετά πολύ. Ο πλούτος στη ζωή που αρχίζει να παρουσιάζεται. Και μετά αναρωτιέσαι, «Γιατί έγινα  τόσο διανοητική για όλα; Γιατί πάντα προσπαθούσα να τα καταλάβω; Πού ήταν το πραγματικό αίσθημα; Γιατί πάντα προσπαθούσα να περιγράψω υπερβολικά και να ορίσω τα πάντα και να πηγαίνω μπρος πίσω μέσα στους λογικούς κύκλους και επαναλαμβάνομαι μέσα μου;» Ξαφνικά είναι, «Ω, Θεέ μου, η αγάπη που ένιωσαν εκεί.»
Ξέρεις κάτι; Πάντα υπήρχε. Πάντα υπήρχε. Ωραία. Άλλοι δυο.

Αγαπημένος στίχος, κύριε;

ΤΖΕΦΡΥ: Θα πρέπει να πω τον πρώτο πρώτο στίχο. Ήταν μια ερώτηση, «Το ακούς;»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, «Το άκουσες;»

ΤΖΕΦΡΥ: Κι αυτό μου χτύπησε γιατί χρησιμοποιώ πολύ το μυαλό μου όπως πολλοί από σας.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: (γελάει) Γιατί έδειξες τον Βινς όταν το είπες αυτό;

ΤΖΕΦΡΥ: Έτσι πρέπει να είσαι σιωπηλός, με άλλα λόγια, να ακούς. Λυπάμαι, το έχασα. Σε ρωτάει, «Επιτρέπεις; Είσαι αρκετά σιωπηλός ώστε να κάνεις στην άκρη και να το ακούσεις;»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μπορείς να το αισθανθείς; Ναι.

ΤΖΕΦΡΥ: Κι αυτό είναι δύσκολο γιατί αυτό είναι όλη η επιδίωξη εδώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Και υπάρχει κάτι. Πολλοί από σας το αισθάνονται, είτε είναι ένας βόμβος είτε βουητό, είτε είναι μόνο ένα αίσθημα επίγνωσης, είτε είναι μόνο κάτι που κάνει το σώμα σου να μυρμηγκιάζει αλλά δεν μπορείς να ορίσεις. Η μεγάλη πλειοψηφία των Σώμπρα λένε, «Κάτι συμβαίνει. Κάτι συμβαίνει. Τι είναι;» Ναι.

ΤΖΕΦΡΥ: Ακούμε και σε ευχαριστούμε που μας βοηθάς.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σίγουρα. Χαίρομαι που το κάνω. Αλλά όντως κάτι συμβαίνει και είναι αναμφισβήτητο. Και πραγματικά προσπαθώ να απευθυνθώ στους Σώμπρα που κάνουν, «Λοιπόν, τίποτα δεν συμβαίνει στη ζωή μου.» Μπουα … πάρτε μια βαθιά αναπνοή και πάρτε ένα καινούριο εσώρουχο που δεν θα είναι τόσο στενό, ξέρετε (λίγα γέλια). Χαλαρώστε λίγο εκείνο το εσώρουχο.

Συμβαίνει παντού, παντού. Αλλά αν κάνετε, πάλι, αν περιμένετε να πάτε στον τραπεζικό λογαριασμό σας το πρωί και να δείτε ξαφνικά σε μια νύχτα ότι έχετε ένα εκατομμύριο δολάρια, δεν συμβαίνει εκεί. Θα συμβεί, αλλά τώρα συμβαίνει σε μια συνείδηση, σε έναν πλούτο που παρουσιάζεται. Δυο ακόμα. Αγαπημένος στίχος.

Οκέι, εμπρός, Ντέιβιντ.

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: «Είναι εντός μου.»

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: «Εντός μου», ναι. Ναι. Και τι συμβαίνει εντός σου;

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Χαρά, ροή, καλοτυχία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι.

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Ευκολία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτά είναι λέξεις που λες ή είναι πραγματικά αισθήματα;

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Πραγματικά αισθήματα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκέι. Πόσο διαφορετικά; Δηλαδή, είναι μια μεγάλη αλλαγή, μια μικρή αλλαγή;

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Λοιπόν, συμβαίνει εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Έτσι, για μένα δεν ήταν ένα γεγονός σαν διακόπτης on/off, αλλά γίνεται όλο και πιο προφανές, όλο και πιο συχνό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Γιατί γίνεται αυτό;

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Λοιπόν, το επιτρέπω. Κι επίσης απλά συμβαίνει. Είναι εγώ. Είναι εντός μου. Και …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και Ντέιβιντ, αν δεν σε πειράζει, το έκανες αυτό πολύ καιρό, αυτό το πνευματικό, μεταφυσικό ταξίδι, ας πούμε. Όχι μόνο σ’ αυτή τη ζωή, δεν είναι καθόλου το μεγάλο νέο για σένα. Και είναι μια ενδιαφέρουσα απασχόληση (ο Ντέιβιντ γελάει). Είναι σπουδαίο. Είναι ένα χόμπι. Είναι παθιασμένο. Βοηθά να φτιάξεις την ταυτότητα κάποιου που ψάχνει τις απαντήσεις, πολλές από τις οποίες έχεις βρει. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς, «Τελείωσε. Τελείωσε. Δεν θα μιλάω πια γι’ αυτό. Δεν θα το δουλεύω πια. Είναι εδώ τώρα», και ξέρω ότι αρχίζεις να το νιώθεις.

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Ναι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και είναι τρομακτικό ταυτόχρονα, γιατί «Και τώρα τι γίνεται;» Θα μιλήσουμε γι’ αυτό σε ένα λεπτό.

Μου αρέσει να δίνω αυτές τις προειδοποιήσεις. Κάνουν τους ανθρώπους να παραμένουν. Μερικοί άνθρωποι που είναι στο διαδίκτυο αποκοιμιούνται μέχρι να πω, «Ω, πρόκειται να μιλήσουμε γι’ αυτό σε ένα λεπτό. Μείνετε ξύπνιοι. Μείνετε μαζί μας.»

Ντέιβιντ, για σένα είναι μια τεράστια μεταμόρφωση, και σου αναγνωρίζω ότι προσπαθούσες να τα καταλάβεις όλα από νωρίς. Περίπου πριν έξι μήνες, ακόμα προσπαθούσες να τα καταλάβεις. Και δεν έβγαζες νόημα, κι άρχισε να επηρεάζει λίγο το μυαλό σου, σε ένα βαθμό το σώμα σου, και τελικά είπες, «Απλά θα το αφήσω να συμβεί κι όχι να το καταλάβω. Θα έχω την εμπειρία αυτού, όχι το σκεπτικό, όχι την λογική του.» Και το έκανες, και ήταν δύσκολο για σένα, να είσαι απλά σ’ αυτή την αγνή εμπειρία.

Πρώτον, δίνει την αίσθηση ότι είσαι εκεί έξω μόνος σου, ότι δεν υπάρχει δίχτυ ασφαλείας από κάτω, και, «Ω Θεέ μου, τι πρόκειται να συμβεί;» γιατί σε μεγάλο βαθμό σε καθόριζε το ταξίδι σου, η αναζήτηση. Και σου ταίριαζε πολύ καλά, και συνδεόταν με περασμένες ζωές στα θρησκευτικά τάγματα, κι αυτό ήταν απλά μια νέα εκδοχή με καλύτερα ρούχα (αυτοί γελάνε). Πάντως σου το αναγνωρίζω, γιατί ήταν μεγάλο ρίσκο για σένα.

ΝΤΕΙΒΙΝΤ: Σ’ ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κι ακόμα έχεις την τάση να γυρίζεις πίσω, αλλά τώρα συνειδητοποιείς, «Γιατί; Γιατί;» Εννοώ, τα πράγματα ανοίγουν. Πηγαίνουμε σε κάτι εντελώς διαφορετικό.

Άλλος ένας, εδώ.
Γεια.
ΜΕΝΙΝΑ: Όλα είναι καλά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όλα είναι καλά. Ναι, αγαπώ αυτό τον στίχο. Εγώ τον εφηύρα (γέλια). Έχω τα πνευματικά δικαιώματα γι’ αυτόν. Μην τον χρησιμοποιείτε. Όλα είναι καλά. Ναι. Ξέρετε, είναι δύσκολο να το κατανοήσει ο κόσμος. Θυμάμαι την πρώτη φορά που χρησιμοποίησα αυτή τη φράση, «Όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία», κι ακούγεται πραγματικά καλό, και μετά κάνεις, «Τι διάολο; Τι εννοείς, όλα είναι καλά; Κοίτα όλα αυτά.» Όχι, στην πραγματικότητα είναι οπτική γωνία. Όλα είναι καλά. Και στην επιφάνεια, ναι, μπορεί να είναι ζόρικα, αλλά τελικά, όλα είναι καλά.

Οι ενέργειες ανταποκρίνονται απολύτως τέλεια στην συνειδητότητα. Ό,τι κι αν είναι στη ζωή σας τώρα, όλα είναι καλά γιατί εκεί βρίσκεται η συνειδητότητα σας. Προσελκύει τις ενέργειες. Αν έχετε προβλήματα στη ζωή σας, είναι επειδή τα θέλετε, οπότε όλα είναι καλά. Όμως ναι, όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

Αληθινά είναι. Κι αυτό δεν είναι σαν μάντρα. Είναι σαν μια συνειδητοποίηση πραγματικά συνδεδεμένη με πολλή μεταφυσική, που η συνειδητότητά σας, το φως σας, πραγματικά δημιουργεί την κατάλληλη ενέργεια και καταστάσεις και λοιπά, παρόλο που δεν αρέσει πάντα στον άνθρωπο. Σπάνια αρέσει στον άνθρωπο, όμως παρόλο που δεν αρέσει στον άνθρωπο, είναι μια εμπειρία για να περάσει, και τελικά φέρνει σοφία, και τελικά φέρνει ένα από τα μεγαλύτερα δώρα, την αγάπη για τον εαυτό.

Αυτοί οι εξωγήινοι δεν το έχουν καν πλησιάσει αυτό. Δεν έχουν ιδέα. Δεν καταλαβαίνουν καν την φιλία, ακόμα λιγότερο την αληθινή αγάπη, γιατί σε κάποιο σημείο έγιναν διανοητικοί ή διανοούμενοι παρά εμπειρικοί. Κι ενώ ίσως να έχουν μερικά καλά εργαλεία, χωρίς συνειδητότητα, τι είναι αυτό πραγματικά; Τι είναι; Έτσι, οι άνθρωποι, έχετε το μεγαλύτερο δώρο απ’ όλα. Έχετε υποφέρει γι’ αυτό. Πληρώσατε ακριβά γι’ αυτό. Έχετε ζήσει τον διαχωρισμό.

Ξέρετε, αυτός ο διαχωρισμός από τον εαυτό στην πηγή – που πραγματικά είναι εσείς, που είναι το Εγώ Είμαι – αυτός ο διαχωρισμός ήταν εξουθενωτικός. Δεν θα τον ευχόσασταν για καμιά ύπαρξη, καθόλου. Όμως αυτό είναι ακριβώς που αποτέλεσε την ώθηση, την επιθυμία να γνωρίσετε την αγάπη, να επιστρέψετε στον εαυτό σας. Δεν είναι ότι ο εαυτός σας ήξερε την αγάπη, δεν είναι ότι το Εγώ Είμαι σας ήξερε την αγάπη, καθόλου. Έτσι, ο διαχωρισμός ήταν αμοιβαίος. Εσείς διαχωριστήκατε από τον εαυτό, από την πηγή. Αυτό είναι ζόρικο.

Νιώθετε χαμένοι, νιώθετε μοναξιά, ότι κάνατε κάτι λάθος, ότι δεν μπορείτε να καταλάβετε πώς να βρείτε το δρόμο της επιστροφής. Ταυτόχρονα, το Εγώ Είμαι, η ψυχή νιώθει τον διαχωρισμό από σας, που είναι πραγματικά η ίδια.

Μπορείτε να φανταστείτε τι νιώθει η ψυχή όταν είναι τόσο κρύα κι άδεια; Σαν να είναι απόμακρη; Λες και το παιδί της έφυγε και δεν ξέρει που βρίσκεται αυτό το παιδί. Μπορείτε να φανταστείτε αυτή την αμοιβαία επιθυμία να ξαναβρεθείτε, αλλά με έναν πολύ, πολύ διαφορετικό τρόπο, πάντως να ξαναβρεθείτε, να μην είστε πια χωρισμένες. Αυτή ήταν η φλόγα για αγάπη που δεν έχουν ποτέ βιώσει άλλες υπάρξεις.

Ο Αγαπημένος Στίχος του Αντάμους

Έτσι, ο δικός μου αγαπημένος στίχος σε όλο αυτό, «Πίστευα ότι περίμενα … πίστευα ότι περίμενα, αλλά ίσως αυτό με περίμενε.» Αυτό είναι τεράστιο, γιατί όλοι μας, ο Ντέιβιντ, κι όλοι οι υπόλοιποι από σας, ψάχνετε, περιμένετε να συμβεί κάτι. Οι άνθρωποι γενικά, περιμένουν τους εξωγήινους να προσγειωθούν, περιμένουν να επιστρέψει ο Ιησούς. Ανυπομονώ κάποιος να με προσκαλέσει σε διαδικτυακή εκπομπή για την Δευτέρα Παρουσία του Ιησού. Αυτό θα είναι καλό (λίγα γέλια). Πάντως περιμένουν και περιμένουν, «Πότε θα συμβεί;» Είναι σχεδόν σαν μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ από μόνο του, περιμένουν να ανοίξουν οι ουρανοί, περιμένουν να κατεβούν τα άρματα, περιμένετε την χαμένη σας αγάπη, περιμένετε οτιδήποτε προκύψει.

Περιμένετε και περιμένετε. Και μετά, τελικά, στην μεγάλη συνειδητοποίηση, «Αυτό με περίμενε. Υπήρχε πάντα. Με περίμενε. Περίμενε μέχρι να έχω την συνειδητότητα, την επίγνωση.» Και η επίγνωση δεν είναι κάτι το διανοητικό. Δεν μπορείς να πας στο πανεπιστήμιο και να μελετήσεις την επίγνωση και μετά ξαφνικά να το καταλάβεις. Η Ντόροθι δεν το μοιράζει στον Μάγο του Οζ.

Η επίγνωση απλά επιτρέπει σε σας να αντιλαμβάνεστε. «Εγώ Είμαι. Έχω επίγνωση.» Και επίγνωση δεν σημαίνει ότι αντιλαμβάνεσαι κάθε μικρό αντικείμενο στο δωμάτιο. Αυτό δεν είναι σημαντικό. Επίγνωση, «Εγώ Είμαι. Εγώ Υπάρχω.» Κι όταν επιτρέψετε να παρουσιαστεί αυτή η επίγνωση, σταματήστε τη μελέτη, σταματήστε να κυνηγάτε τις πνευματικές απαντήσεις, την μεγάλη αλήθεια – δεν υπάρχει άλλη εκτός από το Εγώ Είμαι – όταν υπάρχει αυτό, όταν υπάρχει η επίγνωση, και υπάρχει το φως σας και είστε παρόντες – τόσοι πολλοί άνθρωποι, δεν είναι παρόντες, είναι κάπου αλλού στο παρελθόν και στο μέλλον, και μετά, όταν είναι, ξεχνούν ότι το παρελθόν και το μέλλον είναι ήδη εδώ έτσι κι αλλιώς, αλλά είναι μακριά ψάχνοντας το – όταν φτάσετε σ’ αυτό το σημείο επίγνωσης και παρουσίας, το φως σας είναι εδώ, δεν φοβάστε πια το φως σας. Δεν λέτε πια ότι οι απαντήσεις είναι κάπου εκεί έξω σε εξωγήινους τόπους ή σε έναν γκουρού ή οπουδήποτε. ¨Οταν φτάσετε σ’ αυτό το σημείο, τότε είναι που συνειδητοποιείτε, «Απλά με περίμενε. Ο πλούτος υπήρχε πάντα και με περίμενε.»

Η αγάπη, που κυριολεκτικά δεν είναι ήδη εδώ, αλλά όλες οι δυνατότητες γι’ αυτήν υπάρχουν. Δεν είναι ότι η ψυχή σας απλά γεμίζει με αγάπη. Μαθαίνει κάθε μέρα μέσα από σας. Πάντως είναι εκεί και περιμένει. Αυτό που θα ονομάζατε απαντήσεις, αυτό που θα ονομάζατε εύκολο μονοπάτι, είναι εκεί και περιμένει.

Στο μουσικό βίντεο, ο τραγουδιστής λέει, «Τόσο καιρό περίμενα», κι έχει μια συνειδητοποίηση – μπα μπουμ – «αλλά ίσως αυτό περίμενε εμένα». Κι όλος ο νοητικός θόρυβος, όλες οι σκέψεις, η επεξεργασία, η κυκλική επανάληψη ξαφνικά φεύγουν. «Απλά με περίμενε να είμαι εδώ, να είμαι παρών. Δεν είναι ανάγκη να βάλω τα καλά μου για την περίσταση. Δεν είναι ανάγκη να είμαι ελεύθερος από αμαρτίες. Δεν είναι ανάγκη να έχω ντοκτορά μεταφυσικής από μια σχολή μεταφυσικής της πλάκας (λίγα γέλια). Ποιος δίνει αυτά τα πτυχία; Ποιος κυνηγάει αυτά τα πτυχία είναι το πιο σημαντικό ερώτημα.

Ίσως απλά σας περιμένει, και επιτέλους φτάνετε. Θα σταματήσετε να γεμίζετε τις μέρες σας με ερωτήσεις, διανοητικές ερωτήσεις και, «Τι πρέπει να κάνω;» και τώρα προσεγγίζετε τη ζωή σας με περιέργεια. «Τι υπάρχει; Τι θα ακολουθήσει; Ποιος είμαι; Τι σημαίνει αυτό πραγματικά;» Όμως δεν είναι διανοητικό. Δεν προσπαθείτε να καταλάβετε τις απαντήσεις. Ανοίγεστε με περιέργεια.

«Πώς είναι το σενάριο του Jami; Τι θα χρειαστεί για να φτάσω εκεί;» όμως αντί να το απαντήσετε οι ίδιοι ή να αναζητάτε απαντήσεις από κάποιον άλλο, μια ερώτηση περιέργειας θα ανοίξει την πόρτα. Και τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι το σύμπαν, όμως πραγματικά είναι η δική σας ενέργεια που αντιδρά. Αλλά δεν αντιδρά με μια μακροσκελή  διανοητική απάντηση. Πολλές φορές είναι μια λέξη, γεμάτη με πολύ αίσθημα και πολύ νόημα. Μερικές φορές είναι πολύ, πολύ απλή.

Ίσως υπήρχε και σας περίμενε, και τώρα έχετε φτάσει, γιατί σταματήσατε την παράσταση. Σταματήσατε να φτιάχνετε ταυτότητα. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, αφήστε τα όλα αυτά να φύγουν.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. «Εγώ είμαι εδώ.»

Γίνετε Μάστερ

Προτού προχωρήσω παρακάτω, θέλω να επισημάνω ένα πολύ σημαντικό πράγμα. Όλα περιέχονται σ’ αυτό το προϊόν που βγάλαμε πρόσφατα το Master Up (εδώ). Είναι ενδιαφέρον ότι δεν έγινε πιο δημοφιλές. Και ξέρω το λόγο, επειδή λέει, «Αν θέλεις να πας πιο πέρα σ’ αυτό, αν θέλεις πραγματικά να έχεις αυτά που ονομάζεις επιτεύγματα της συνειδητότητας στην Δημιουργική Συνειδητότητα, πρέπει να αφήσεις να φύγουν τα πράγματα.» Πρέπει να αφήσεις να φύγουν εκείνες οι ταυτότητες.

Πρέπει να αφήσετε να φύγουν τα τραύματα σας. Δεν θέλω να ακούω πια για τα τραύματά σας. Πραγματικά δεν θέλω, κι ούτε κι εσείς. Πρέπει να αφήσετε να φύγουν τα «εγώ ο καημένος». Κι ακόμα μερικοί από σας το κάνουν παθητικά επιθετικά. Δεν είστε εντελώς εστιασμένοι στα τραύματά σας, αλλά απλά λέτε, «Δεν είμαι έτοιμος πραγματικά, δεν νομίζω ότι είμαι έτοιμος για τις απαντήσεις τώρα. Δεν είμαι έτοιμος για το επόμενο βήμα.» Πρέπει να τα αφήσετε να φύγουν. Όλες τις δικαιολογίες, όλη την επεξεργασία, όλα τα «εγώ ο καημένος», όλα τα «είχα άσχημη παιδική ηλικία», ξεπεράστε το. Το διαλέξατε εκείνο το χάλια πράγμα. Ήταν δική σας δημιουργία, και υπήρχε λόγος. Έχει σοφία μέσα του. Αν σταματούσατε να παραπονιέστε, θα νιώθατε την σοφία.

Πρέπει να το αφήσετε να φύγει. Τόσοι πολλοί από σας εκεί έξω, ξέρω, παλεύουν με πράγματα. Αφήστε το να φύγει. Δεν δείχνει καλό πάνω σας. Σας δένει σε νοητικούς κύκλους. Εμποδίζει την ενέργειά σας να σας υπηρετήσει. Και μετά περιμένετε διαρκώς, ενώ πραγματικά, απλά  περιμένει εσάς να αφήσετε εκείνα τα πράγματα. Όλα αυτά – την συνειδητότητα του θύματος, τα «δεν έχω όλες τις απαντήσεις» και «δεν είμαι σίγουρος» κι όλα τα υπόλοιπα. Πρέπει να τα αφήσετε να φύγουν.

Εκεί που πηγαίνουμε, όπως έχω πει πολλές φορές, δεν έχουν θέση. Θα γίνει πραγματικά δύσκολο. Προσπαθείτε να τραβήξετε μερικά απ’ αυτά τα παλιά πράγματα, αυτό το κάνει πραγματικά δύσκολο. Δώστε στον εαυτό σας μια καινούρια αρχή. Αφήστε τα όλα να φύγουν. Μην κατηγορείτε άλλους. Μην αναρωτιέστε τί κάνατε λάθος. Αφήστε τα όλα να φύγουν.

Γίνετε Μάστερ, ώστε να προχωρήσουμε μπροστά, ώστε να επεκταθούμε στην αληθινή συνείδηση. Δεν πρόκειται να μπορέσετε να έχετε αυτή τη νέα συνείδηση, αυτό τον πλούτο, αν είστε ακόμα γεμάτοι παλιά τραύματα και δικαιολογίες, και «Δεν έχω χρήματα» και «Δεν με αγαπάει κανένας» και, ω, σκάστε. Γίνετε Μάστερ και προχωρήστε.

Είναι πραγματικά κάτι παλιό. Είναι μια παλιά παράσταση, κι απλά δεν έχει θέση. Και συγγνώμη αν δεν ακούγομαι σαν να έχω πολλή συμπόνια για τα σκουπίδια σας, αλλά πραγματικά δεν έχω (λίγα γέλια). Και μπορείτε να με επικαλεστείτε σ’ αυτό. Όχι, επειδή έχω τεράστια συμπόνια. Γι’ αυτό εκνευρίζομαι με τα παλιά παιχνίδια. Απλά αφήστε τα να φύγουν.

Εντάξει, πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή μ’ αυτά. Μια καλή βαθιά αναπνοή.

Το Μέλλον

Ας μιλήσουμε για το μέλλον. Το μέλλον. Ναι, ω, δεν θα ήταν εκπληκτικό αν είχατε γεννηθεί με ένα από εκείνα τα ψυχικά χαρίσματα, να  μπορούσατε να δείτε το μέλλον και να ξέρετε ακριβώς τι πρόκειται να συμβεί; Λέτε, όχι, όχι, δεν το θέλετε αυτό; Δεν θέλετε να ξέρετε πώς θα πάει το χρηματιστήριο την ερχόμενη βδομάδα; Και δεν θέλετε να ξέρετε σε ποιο άλογο να στοιχηματίσετε, ή οτιδήποτε;

Πάντως το μέλλον, οι άνθρωποι ανησυχούν για το μέλλον. Το μέλλον για τους ανθρώπους πραγματικά βασίζεται στο παρελθόν. Υπάρχει μια προσδοκία ότι πραγματικά δεν υπάρχει αύριο, υπάρχει μόνο το σήμερα που το κάνουν ξανά. Κι έτσι είναι για τους περισσότερους ανθρώπους.

Έχω ήδη μιλήσει γι’ αυτό, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι απλά μένουν ίδιοι. Ελάχιστες αλλαγές στη ζωή τους, αλλά μένουν ίδιοι από τη μια ζωή στην άλλη. Ούτε καν αλλάζουν την προγονική τους οικογένεια⸱ επιστρέφουν πίσω στην αλυσίδα. Εννοώ, κι αλυσοδεμένοι επιπλέον. Επιστρέφουν πίσω μερικές φορές στο σπίτι που ζούσαν σε μια περασμένη ζωή, ή δεν μετακινούνται πραγματικά πολύ μακριά, ίσως 25, 50 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που μεγάλωσαν σε μια άλλη ζωή. Αυτό είναι ο ορισμός της τρέλας.

Έτσι, για τους περισσότερους ανθρώπους πραγματικά δεν υπάρχει μέλλον. Πάντως όχι τώρα. Δηλαδή, είναι εκεί και τους περιμένει, αλλά δεν είναι έτοιμοι. Έτσι το μέλλον είναι λίγη ελπίδα κι ένα όνειρο, αλλά τίποτα μεγάλο. Τίποτα μεγάλο. Αλλά αυτό που θέλω να συζητήσω τώρα είναι, τί είναι το μέλλον πραγματικά;

Μιλάτε γι’ αυτό σ’ όλη σας τη ζωή. Έχετε προσπαθήσει να το νιώσετε. Πόσοι από σας έχουν πάει σε τηλεπαθητική συνεδρία στους τελευταίους τρεις μήνες; Καλύτερα να μη δω χέρια (γέλια). Ε, τσάκωσα έναν δυο από σας, σωστά; Τα βλέπω αυτά τα πράγματα. Τα ξέρω αυτά τα πράγματα. Μερικές φορές ντρέπομαι τόσο πολύ. Αλλά ας μιλήσουμε για το μέλλον.

Αυτό είναι πραγματικά σημαντικό τώρα. Αυτή πρόκειται να είναι μια από εκείνες τις πολύ σημαντικές συζητήσεις. Ίσως να σκεφτείτε σήμερα, «Ω, ήταν ωραίο», αλλά θα συνειδητοποιήσετε ένα χρόνο αργότερα «Αυτό ήταν σημαντικό.»

Τι Είναι το Μέλλον;

Οκέι, Λίντα το μικρόφωνο. Η ερώτηση είναι, τι είναι το μέλλον;

Τι είναι το μέλλον; Κι επίσης, αυτό θα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στον νέο Μεταφυσικό Οδηγό για τον Βυσσινί Κύκλο. Έχουμε έναν οδηγό ΤΝ πάνω στον οποίο δουλεύουν τώρα. Πρόκειται να κάνουμε έναν νέο Μεταφυσικό Οδηγό. Πώς ορίζετε το μέλλον;

Οκέι, θέλω να ακούσω μερικές πραγματικά καλές απαντήσεις γεμάτες με σοφία και μεταφυσική και λοιπά. Τι είναι το μέλλον;

ΤΟΝΤ: Υπάρχουν τόσες πολλές εξυπνακίστικες απαντήσεις και δεν ξεχώρισε μια.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εντάξει. Το εξυπνακίστικο είναι καλό.

ΤΟΝΤ: Ξέρεις, αυτό που αντιλαμβάνομαι τώρα είναι διαφορετικό απ’ αυτό που αντιλαμβανόμουν παλιά. Έχει την αίσθηση ότι το μέλλον είναι το πεδίο ανάμεσα στην συνείδηση και την παρουσία. Σαν να δουλεύει με …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι υπάρχει στο μέλλον σου;

ΤΟΝΤ: Τι υπάρχει στο μέλλον μου; Πραγματικά δεν ξέρω. Εννοώ, δεν … Είναι …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωωωω … στα όρια

ΤΟΝΤ: Λοιπόν, αυτό είναι το παράπονό μου. Αν επιτρέπω αληθινά κι επιτρέπω στον εαυτό μου απλά να είναι παρών, τότε το να ξέρω ποιο είναι το μέλλον σημαίνει ότι έχω ένα πρόγραμμα. Σημαίνει ότι υπάρχει κάτι μπροστά, που λέει ότι εκεί πηγαίνω και τότε δεν επιτρέπω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτό είναι σωστό, ναι.

ΤΟΝΤ: Έτσι, ένα μέρος της διαδικασίας του να επιτρέπω ήταν να νιώθω ότι το έχω εγκαταλείψει αυτό. Δεν λέω ότι το έχω ξεπεράσει εντελώς, αλλά προσπαθώ να έχω περισσότερη επίγνωση, ότι είμαι παρών εκεί που βρίσκομαι. Και μετά, ξέρεις, είναι πιο πολύ θέμα επίγνωσης και μετά εμπιστοσύνης. Εμπιστεύομαι και επιτρέπω να υπάρχει αυτή η διαδικασία που συμβαίνει. Συμβαίνει και συμβαίνει. Και μετά να μην μπλέκομαι σ’ αυτήν. Έτσι η ταυτότητα περνάει κρίσεις γιατί νιώθει ότι θέλει να ξέρει ή μετά κοροϊδεύει το επιτρέπω. Και μετά έχω βρει μια τέλεια φράση, έχω ένα προσκοπικό παράσημο Fuck You που απονέμω στο σύμπαν γι’ αυτά τα εκπληκτικά πράγματα που καταλήγουν να συμβαίνουν, που φαίνεται σαν να είναι για να δείξουν στο εγώ μου ότι δεν έχει τον έλεγχο, κι αυτό που νομίζει ότι θέλει να συμβεί, δεν …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: (διακόπτει) Κι εδώ είναι που ο Μάστερ σταματά να μιλάει.

ΤΟΝΤ: Οκέι (λίγα γέλια).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το είπες όμορφα μέχρι τα τελευταία δυο λεπτά (κι άλλα γέλια). Όχι, το λέω σοβαρά. Το μυαλό αρχίζει να επαναλαμβάνεται και μπαίνεις στο νοητικό τώρα σχεδόν ακυρώνεις την ομορφιά όσων είπες πριν. Το είπες πολύ, πολύ καλά πριν. Κι εδώ είναι που όλοι σας θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή. Δεν χρειάζεται να εξηγείς υπερβολικά τα πράγματα στον εαυτό σου ή σε οποιονδήποτε. Σταμάτα σε ένα ορισμένο σημείο και κάνε πίσω, αν προσπαθείς να εξηγήσεις το μέλλον σε κάποιον. Και πες έναν ελάχιστο αριθμό λέξεων και μετά θα δεις, το πιάνουν; Όχι. Οκέι. Και μετά προχωράς. Ή κάτι συμβαίνει σ’ αυτούς. Το πεδίο σου αγγίζει το πεδίο τους και ξαφνικά κάτι αλλάζει. Δεν ξέρουν τι είναι πραγματικά, αλλά το φως σου τους έδωσε εκείνη την ευκαιρία.

Οπότε πώς θα συνόψιζες; Τι είναι το μέλλον;

ΤΟΝΤ: Μέλλον είναι να το επιτρέπεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκέι. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να το θέσεις, ναι. Με την ευκαιρία, δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος απαντήσεις, αλλά υπάρχει η απάντηση του Αντάμους (λίγα γέλια). Οκέι. Τι είναι το μέλλον; Μεταφυσικοί, βγείτε μπροστά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Γεια.

ΚΑΘΡΙΝ: Θα έλεγα η δημιουργία μου, αλλά τότε είναι που τα πάντα πάνε στις ερημιές για μένα, γιατί τότε αρχίζω να βάζω το αφεντικό μου σ’ αυτό, και μετά προσπαθώ να ελέγξω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είσαι οργανώτρια;

ΚΑΘΡΙΝ: Ω, ναι, κι αυτό είναι ο τίτλος μου στη ζωή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Το όνομα σου, μετά, από κάτω, «Οργανώτρια» (αυτή γελάει).

Αλλά ξέρεις, ο σχεδιασμός μπορεί να είναι εντάξει ως ένα σημείο, και μετά δημιουργείς μια πολύ σφιχτή βαρύτητα, και δεν μπορείς να βγεις απ’ αυτήν. Πάντως ναι, ως ένα βαθμό, είναι εντάξει.

Τι σου επιφυλάσσει το μέλλον σου;

ΚΑΘΡΙΝ: Οτιδήποτε του επιτρέψω. Απλά δεν θέλω να το σκέφτομαι, πραγματικά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Δηλαδή, επειδή το φοβάσαι; Ή …

ΚΑΘΡΙΝ: Ω, όχι, επειδή θέλω να ξέρω τι μπορώ να δημιουργήσω χωρίς να κάνω, χωρίς να βάζω τα χέρια μου σ’ αυτό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκέι. Λοιπόν, όταν λέω ότι το μέλλον τώρα αρχίζει να συμμετέχει μαζί σου στη ζωή σου τώρα, τι σημαίνει αυτό; Είναι τρομακτικό; Είναι ότι, «Έι, μέλλον μην ανακατεύεσαι, εγώ είμαι το παρόν. Αυτό είναι μια γκαρσονιέρα και είναι …» ξέρεις.

ΚΑΘΡΙΝ: Όχι, είναι υπέροχο. Απλά δεν μένει. Εκείνες οι μικρές στιγμές  παρουσίας δεν μένουν τόσο πολύ. Αποσπώμαι πολύ εύκολα, και μετά, ξέρεις …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σωστά. Αλλά τι πιστεύεις ότι σημαίνει αυτό, όταν λέω ότι το μέλλον αρχίζει να συμμετέχει;

ΚΑΘΡΙΝ: Ότι πρόκειται να επιτρέψω όλο και πιο πολλές από εκείνες τις στιγμές στη ζωή μου.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οκέι.

ΚΑΘΡΙΝ: Όπως στο τραγούδι, μαθαίνεις πώς να εμπιστεύεσαι. «Αφού έμαθα πώς να εμπιστεύομαι» στο τραγούδι ήταν ένας από  – απλά γυρνώντας πίσω στο τραγούδι – γιατί πραγματικά με επηρεάζει, γιατί νομίζω ότι μαθαίνω πώς πρέπει να εμπιστεύομαι. Δεν είναι μια φορά και μετά να είμαι σκληρή με τον εαυτό μου όποτε ξεχνάω, «Ω, το έκανα πάλι.» Απλά συνεχίζω να το κάνω.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οκέι, ωραία. Άλλος ένας.

ΚΑΘΡΙΝ: Και – συγγνώμη – κι όταν είπες ότι πρόκειται να συμβεί σε μια ώρα ή σε μια μέρα, και θα το κρατάμε όλο και περισσότερο χρόνο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ωραία. Τι είναι το μέλλον; Το μέλλον είναι η Λίντα που σου δίνει το μικρόφωνο. Κέρρι, τι είναι το μέλλον; Να σου κάνω μερικές ερωτήσεις πρώτα, Κέρρι.

ΚΕΡΡΙ: Ω, ναι, παρακαλώ. Ω, θα σηκωθώ όρθια γι’ αυτό. Εμπρός, ας το κάνουμε.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σήκω όρθια και κάνε στροφή. Μπουμ.

ΚΕΡΡΙ: Ω, εντάξει (κάνει στροφή)..

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, το μέλλον. Ανησυχείς πολύ για το μέλλον.

ΚΕΡΡΙ: Ω, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, ναι. Την ταυτότητα …

ΚΕΡΡΙ: Οκέι, χθες.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Και προχθές και την προηγούμενη.

ΚΕΡΡΙ: Οκέι, σήμερα είναι διαφορετικά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Λοιπόν, σήμερα είσαι απασχολημένη, αλλά αργότερα θα ανησυχήσεις. Ναι. Έτσι, ανησυχείς για το μέλλον. Τι πρόκειται να συμβεί στην Κέρρι; Τι πρόκειται να συμβεί σ’ αυτή την ταυτότητα; Αγαπάς την ταυτότητα σου, μισείς την ταυτότητα σου.

ΚΕΡΡΙ: Όχι, έχει πεθάνει. Δεν την αγαπώ. Όχι, όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, είναι ζωντανή τώρα. Ναι.

ΚΕΡΡΙ: Θα αρχίσω ξανά.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, έχεις όλο αυτό το πράγμα, το μέλλον, «Τι πρόκειται να μου συμβεί; Θα είμαι μόνη; Θα είμαι …»

ΚΕΡΡΙ: Είναι πολύ αργά. Είμαι μόνη ήδη, έτσι …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πού πρόκειται να πας να ζήσεις;

ΚΕΡΡΙ: Στην Αλβανία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Στην Αλβανία.

ΚΕΡΡΙ: Αλλά η Ιβάνκα την κατέστρεψε, αυτή η σκύλα. Πήγε εκεί πέρα και όργωσε στα φλαμίνγκο, καταστρέφοντας το για όλους τους Αμερικανούς. Προφανώς δεν ξέρεις τις ειδήσεις, αλλά …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Δεν …

ΚΕΡΡΙ: Στην Αλβανία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οκέι. Λοιπόν, σκέφτεσαι πολύ το μέλλον. Όχι, ανησυχείς πολύ για το μέλλον. Τι πρόκειται να συμβεί; Αλλά τι είναι το μέλλον, Κέρρι;

ΚΕΡΡΙ: Αυτή έρχεται σε μένα στην τώρα στιγμή και με σφαλιαρίζει λίγο, και λέει, «Θα είσαι ταξιδιώτης του κόσμου, και ήδη έχεις την ελευθερία σου.» Αυτό είναι το μέλλον.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι. Οκέι.

ΚΕΡΡΙ: Έρχεται να μου μιλήσει τώρα. Οκέι, θα είμαι σοβαρή.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, αλλά πολλές φορές δεν σου αρέσουν αυτά που λέει όταν έρχεται και σου μιλάει. Σε άκουσα, την είπες σκύλα του μέλλοντος.

ΚΕΡΡΙ: Είσαι εσύ ή ο Τζεφ; Είστε και οι δυο …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βρέστο.

ΚΕΡΡΙ: … ομάδα; Οκέι.

——————————

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι είναι το μέλλον, Κέρρι;

ΚΕΡΡΙ: Οκέι, άσε με να προσπαθήσω ξανά. Άσε με να προσπαθήσω ξανά. Τι είναι το μέλλον; Είναι ο κόσμος που μου ανοίγεται, και δέχομαι … (ο Αντάμους κάνει μια γκριμάτσα) Όχι, αλήθεια, δέχομαι το μέλλον μου. Έχω την ελευθερία μου. Πήρα σύνταξη, εν μέρει.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κέρρι, καταλαβαίνεις ότι δεν απαντάς στην ερώτηση;

ΚΕΡΡΙ: Όχι.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Νομίζεις ότι απαντάς, αλλά δεν απαντάς. Τι είναι το μέλλον;

Κέρρι, πάρε μια βαθιά αναπνοή. Σκέφτεσαι πάρα πολύ τώρα. Ποιο είναι το πρώτο αίσθημα που έχεις; Τι είναι το μέλλον;

ΚΕΡΡΙ: Μοιάζει ασχημάτιστο, αλλά είναι λαμπερό. Και …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ευχαριστώ. Μπουμ, τελειώνεις εδώ. Γίνε Μάστερ. Δεν είναι ανάγκη να πεις περισσότερα. Εκείνες οι δυο λέξεις είχαν περισσότερη δόνηση, περισσότερο αίσθημα, περισσότερη σοφία απ’ όλα τα μπλα, μπλα, μπλα, μπλα. Και είναι παράδειγμα, όχι μόνο σχετικά με σένα, Κέρρι, αλλά για όλους. Πες το και μετά σταμάτα. Μην μπαίνεις στις διανοητικές επαναλήψεις. Είναι ένα από τα πράγματα του να είσαι Μάστερ, τα λες απλά. Σ’ ευχαριστώ.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και μια στιγμή αποκάλυψης.

Το Μέλλον Είναι Συνείδηση

Οι άνθρωποι περνούν πολύ καιρό με σκέψεις κι ανησυχίες για το μέλλον. Γενικά, είναι πραγματικά προϊόν του παρελθόντος. Ακολουθείτε ένα γραμμικό μονοπάτι, αυτό που κάνετε σήμερα, πιθανόν πρόκειται να είναι αυτό που θα κάνετε αύριο. Οι φόβοι του παρελθόντος είναι επίσης αυτό που πρόκειται να εκδηλώσετε στο μέλλον. Απολύτως.

Οι φόβοι του παρελθόντος, τα λάθη σας, όλα τα πράγματα που έχετε κάνει λάθος, το κακό κάρμα σας, πρόκειται να δημιουργήσουν το μέλλον. Πραγματικά απλά πράγματα.

Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται το μέλλον σαν ημερολόγιο, μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. 11 Νοεμβρίου, 17 Ιανουαρίου του επόμενου χρόνου, οτιδήποτε είναι, ένα χρόνο από τώρα, δυο χρόνια από τώρα, πέντε χρόνια από τώρα. Είναι μια ημερομηνία. Κι όταν κάποιος σκέφτεται σχετικά με το μέλλον του, αυτό συχνά σχετίζεται με την ημερομηνία. Με άλλα λόγια, «Τι πρόκειται να κάνω σε δυο χρόνια από τώρα; Πέντε χρόνια από τώρα;» και το φαντάζεται λίγο, αλλά μετά το κλείνουν από φόβο.

«Τι πρόκειται να κάνω σε δυο χρόνια από τώρα; Πώς θα είναι η ζωή μου;» και για λίγο σκέφτονται, «Ω, θα μπορούσε να είναι όμορφο και υπέροχο.» Και μετά, μπουμ, χτυπάει όλη η βαρύτητα, τους ρουφάει πάλι πίσω και λένε, «Όχι, θα είναι σκατά, όπως είναι σήμερα» και δεν θέλουν να το σκέφτονται. Έτσι, το μέλλον σχετίζεται με τον χρόνο, και είναι σαν ένα από εκείνα τα λογικά πράγματα μέτρησης, το μέλλον.

Εγώ μιλάω σχετικά με το μέλλον σας ότι έρχεται να συμμετάσχει, εσείς σκέφτεστε μια ύπαρξη που έρχεται πίσω μέσα από το ημερολόγιο, ίσως από χίλια χρόνια μπροστά ή ίσως μόλις πέντε χρόνια από τώρα. Δεν είναι τίποτα απ’ αυτά τα πράγματα.

Το μέλλον είναι απλά συνείδηση. Αυτό είναι όλο.

Έπεσε το μικρόφωνο. Ή – σσοουτ (πάνω από το κεφάλι) – ένα από τα δυο. Δεν είμαι σίγουρος (γελάει). Δεν είμαι σίγουρος. Θα καθοριστεί. Είναι το μεγάλο Και. Και θα ήθελα να αρχίσετε να το νιώθετε, όχι να το σκέφτεστε υπερβολικά, αλλά να το νιώθετε. Το μέλλον είναι απλά συνείδηση. Είναι ένα αίσθημα εκεί έξω. Δεν είναι μια χρονική αλληλουχία.

Οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει πολύ να ασχολούνται με πράγματα σε χρονοδιαγράμματα. Τα πράγματα ακολουθούν ορισμένους χρονικούς κύκλους για να συμβούν. Μπορεί να είναι ένας κύκλος δυο ετών ή πέντε ετών. Αν ασχολείστε με μια επιχείρηση που παράγει πράγματα, έχετε κύκλους στον τομέα Ε&Α[Έρευνα &Ανάπτυξη] και στα πάντα. Έτσι, το μέλλον είναι απλά ένα σημάδι στο χρόνο, πέρα στο μέλλον. Όμως στην πραγματικότητα είναι – το πραγματικό μέλλον, ο μεταφυσικός ορισμός του μέλλοντος – είναι συνείδηση. Είναι ένα αίσθημα. Αυτό είναι μόνο. Κι όταν λέω ότι το μέλλον έρχεται να συμμετάσχει μαζί σας τώρα, είναι μια συνείδηση, όχι σε μια προσωπικότητα, αλλά, είναι χαρά; Είναι αφθονία; Είναι αγάπη;

Το μέλλον είναι απλά συνείδηση. Κι όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να πάνε στο μέλλον, το κάνουν από μια διανοητική, νοητική οπτική γωνία, του τύπου, «Να πώς θα είμαι σε πέντε χρόνια». Δεν λειτουργεί έτσι.

Αυτό που ανοίγει κι έρχεται σε σας τώρα είναι ότι το μέλλον είναι μια συνείδηση, είναι μια επίγνωση, είναι ένας τρόπος να βιώνετε πράγματα, ένας τρόπος να βλέπετε πράγματα που ίσως τώρα δεν έχετε. Τότε, όταν εκείνο το αίσθημα και η επίγνωση, η συνείδηση του μέλλοντος, έρθει κι αρχίσει να συμμετάσχει μαζί σας τώρα, τότε θα αρχίσει να οργανώνει τις ενέργειες, και η ευφυία του ίδιου του μέλλοντος, αυτής της συνείδησης και της ανθρώπινης ευφυίας σας, θα αρχίσουν να οργανώνουν τα πράγματα και τώρα να τα βάζουν σε ένα εμπειρικό μονοπάτι που μπορεί να συμβεί αύριο ή του χρόνου, πραγματικά δεν έχει σημασία. Πάντως νιώστε το για μια στιγμή.

Το μέλλον είναι συνείδηση. Και Τοντ, αναφέρθηκες σ’ αυτό αμέσως. Αλλά ήταν ανάγκη να επεκτείνω όλη αυτή τη συζήτηση, έτσι δεν σε ευχαρίστησα αμέσως. Πάντως ναι, είπες συνείδηση. Αυτό είναι όλο. Απλά φανταστείτε την αλλαγή οπτικής.

Όταν το μέλλον δεν είναι πια κάτι εκεί έξω σε ένα χρονοδιάγραμμα, σε ένα ημερολόγιο, δεν είναι πια το υποπροϊόν του χθες, δεν είναι πια απλά ένα μονοπάτι που πηγαίνει μπροστά με βάση το παρελθόν, αλλά αυτό που υπάρχει, σ’ αυτό που θα ονομάζατε μέλλον, για να αντικρίζετε  είναι η συνείδηση. Κι αν αυτή η συνείδηση ήταν μια διαφορετική συνείδηση απ’ αυτή που έχετε τώρα;

Έχετε έναν τρόπο να νιώθετε, να έχετε επίγνωση, να αντιλαμβάνεστε, και μετά να αντιδράτε και να εκφράζεστε. Αλλά αν το μέλλον είναι μόνο συνείδηση, και ίσως μια που δεν έχετε ποτέ βιώσει μέχρι τώρα, αλλά κάθεται εκεί, όπου δεν την περιμένετε, σας περιμένει, σ’ αυτό που θα λεγόταν μέλλον, αλλά δεν είναι ένα αυριανό μέλλον. Είναι ένα μέλλον, θα μπορούσαμε να πούμε, που βρίσκεται εδώ αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα.

Όπου μπορεί να έχετε περάσει πολύ χρόνο ανησυχώντας τί θα συμβεί παρακάτω στη ζωή σας σε χρονική σειρά, «Τι θα κάνω σε ένα χρόνο από τώρα; Θα είμαι ακόμα στην ίδια δουλειά με την ίδια οικογένεια; Θα κάνω ακόμα το ίδιο πράγμα, και τι θα χρειαστεί για να το αλλάξω αυτό;» Και μετά παλεύετε νοητικά για να κάνετε τις αλλαγές. «Πώς θα κάνω ποτέ αυτή την αλλαγή; Πώς θα επιδιώξω την αληθινή ελευθερία μου, όταν είμαι πραγματικά κολλημένος τώρα, όταν πραγματικά δεν έχω τις απαντήσεις, δεν έχω τα χρήματα γι’ αυτό, δεν έχω την υποστήριξη;» Ή όποιες κι αν είναι οι δικαιολογίες. Όλα αυτά φεύγουν.

Τώρα δεν έχει νόημα, γιατί το μέλλον που έρχεται, εκείνη η συνείδηση, είναι μια εντελώς νέα επίγνωση, ένα αίσθημα, ένας αισθησιασμός, ένας εντελώς νέος τρόπος να αντιλαμβάνεστε και να βιώνετε. Και τώρα δεν χρειάζεται να ευθυγραμμίσετε ξανά τις ενέργειες, το κάνουν μόνες τους, με βάση εκείνη την συνείδηση, με βάση εκείνο το αίσθημα που έχετε επιτρέψει να παρουσιαστεί στη ζωή σας.

Απλά φανταστείτε το για μια στιγμή. Δυο χρόνια, τρία χρόνια, πέντε χρόνια.
(παύση)

Τόσοι πολλοί από σας βρίσκονται τώρα σε καταστάσεις που σας χτυπούν την πόρτα, «Τι θα πρέπει να κάνω μετά;» Και τότε το μυαλό πηγαίνει πίσω στον τρόπο που κάνει τα πράγματα, και λέει, «Λοιπόν, πρέπει να συμβεί αυτό, πρέπει να συμβεί εκείνο», και «Δεν νομίζω ότι θα συμβεί ποτέ», και «Τι να κάνω;» και ξαφνικά είστε πελαγωμένοι. Ξαφνικά έχετε αυξήσει την βαρύτητα στην τρέχουσα κατάσταση σας, που επηρεάζει το γραμμικό σας μέλλον, κι έχετε μπλοκάρει την συνείδηση.

Με μεταφυσικούς όρους, στην κβαντική φυσική, το μέλλον είναι συνείδηση. Κι αυτό το λέω όχι σαν κάτι μαγικό ή ακόμα και ποιητικό. Το εννοώ με επιστημονικό τρόπο. Και πάλι, όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία αρχίζουν να κοιτάζουν οι κβαντικοί φυσικοί. Δεν κοντεύουν καθόλου να τα αναγνωρίσουν ως τέτοια. Το ακούσατε πρώτα εδώ. Πάντως το μέλλον είναι συνείδηση. Ποιο νέο αίσθημα, ποιος νέος τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας, ποια νέα βαρύτητα ή αερόθεον θα έρθει;

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μέλλον είναι οι δυνατότητές σας, που απλά κάθονται και περιμένουν. Αλλά δεν μπορείτε να τις δείτε, δεν μπορείτε να τις αναγνωρίσετε ή να τις ορίσετε.  Απλά αυτό παραμένει σαν ένα είδος διανοητικής έννοιας, δεν είναι εκεί μέχρι να προσκαλέσετε – ή να επιτρέψετε, μάλλον – το μέλλον σαν συνείδηση, όχι σαν χρόνο.

Ο χρόνος αλλάζει τώρα. Χαλαρώνει. Προκαλεί πολύ χάος στον πλανήτη, γιατί οι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να τον χειριστούν. Κοιτάζουν το ρολόι και λένε, «Λοιπόν, είναι τέσσερις παρά ένα» και το θεωρούν αυτό χρόνο. Δεν είναι.

Ο χρόνος είναι μια ακολουθία. Ο χρόνος είναι σαν μια εξέλιξη. Δεν εξαρτάται από δευτερόλεπτα ή λεπτά. Ο χρόνος κυριολεκτικά είναι η εξέλιξη ή το άνοιγμα της συνείδησης.

Μπουμ. Αλλάζει τα πάντα. Αλλάζει τα πάντα.

Θα μιλάμε όλο και περισσότερο γι’ αυτό, αλλά επαναπροσδιορίζουμε το μέλλον εδώ. Και το μυαλό σας έχει χίλιες ερωτήσεις, αλλά επιτρέψτε σ’ εκείνες τις ερωτήσεις να έρθουν από περιέργεια, όχι από νοητική εμμονή. «Κι αν αλλάξει ο χρόνος μου, η ιδέα μου για τον χρόνο;»
Αφορά την συνείδηση, όχι το ημερολόγιο, όπου ξαφνικά δεν θα κοιτάζετε στο μέλλον κάνοντας, «Ω, τι δαίμονες και δράκοι και χάος βρίσκονται μπροστά μου;» Όχι. Δεν είναι εκεί πια. Όλες οι λακκούβες, όλα τα μοχθηρά πλάσματα που ίσως να έβγαιναν στην ιδέα του μυαλού σας για το μέλλον, όλα τα αρνητικά που μπορεί να παρουσιάζονταν, όλα τα, «Δεν μπορώ να το κάνω. Απλά δεν μπορώ να προχωρήσω γιατί το μέλλον είναι τρομακτικό.» Αυτό θα φύγει.

Τώρα είναι η συνείδηση. Και η περιέργεια, ανοίγει την πόρτα λέγοντας, «Ποιο είναι αυτό το επόμενο επίπεδο της συνείδησης;» Χωρίς να το απαντάτε αλλά επιτρέποντας την εμπειρία. Δεν το περιμένετε πια αλλά το αφήνετε να έρθει σε σας.

Πρόκειται να μιλήσουμε όλο και περισσότερο γι’ αυτό, ειδικά στο Keahak, όσον αφορά ακτίνες που παρουσιάζονται. Πάντως νιώστε το, ότι ο χρόνος στην πραγματικότητα είναι απλά συνείδηση. Αυτό είναι μόνο.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή και βάλτε λίγη μουσική για μια μεράμπ. Και η ερώτηση μου είναι, τί είδους μουσικό βίντεο πρόκειται να βγάλουν με βάση αυτό; Ναι. Δεν έχουν πολύ χρόνο για να το κάνουν γιατί θα έχουμε την επόμενη συνάθροισή μας σε τρεις εβδομάδες μόνο. Θα είναι το τέλος αυτής της Σειράς Το Μεγάλο Και. Δεν μοιάζει σαν να αρχίσαμε μόλις χθες; Και με την ευκαιρία, πρόκειται να το κάνουμε διαφορετικά. Την τελευταία συνεδρία στην Σειρά Το Μεγάλο Και, αριθμός 11.

Αντί για μια μακροσκελή, βαρετή ομιλία από μένα, πρόκειται να παίξουμε ένα παιχνίδι. Ξέρετε, έχω πει συχνά ότι αν ερχόμουν πίσω στη Γη τώρα, που δεν πρόκειται να το κάνω, αλλά αν όντως γύριζα πίσω, αυτό που πραγματικά θέλω να είμαι, η καριέρα μου, η απασχόληση μου, το πάθος μου, θέλω να είμαι παρουσιαστής τηλεοπτικού παιχνιδιού (γέλια), πιο πολύ απ’ οτιδήποτε. Το ονειρεύομαι. Το σκέφτομαι κάθε μέρα. Έχω προσπαθήσει να οργανώσω τηλεπαιχνίδια πάνω στη Λέσχη των Αναληφθέντων Δασκάλων κι όλοι φεύγουν. Δεν ξέρω γιατί.

Όχι, θα ήθελα να είμαι παρουσιαστής τηλεοπτικού παιχνιδιού, εν μέρει γιατί η ζωή είναι ένα σπουδαίο μεγάλο παιχνίδι. Πρέπει να γελάτε μ’ αυτό. Είναι απλά ένα παιχνίδι και θέλω να το διοργανώσω. Θέλω να μιλήσω στους ανθρώπους για το παιχνίδι τους, οπότε πρόκειται να κάνουμε ένα τηλεπαιχνίδι.

Θα έχουμε τρεις ομάδες που θα συμμετέχουν, δυο άτομα σε κάθε ομάδα. Θα βάλουμε την σκηνή εδώ. Θα την ετοιμάσουμε. Θυμάστε – μερικοί από σας θυμούνται – που το κάναμε αυτό πριν χρόνια στο Coal Creek Hall; Α, είχε τόση πλάκα. Αυτό θα είναι πιο σύνθετο. Θα έχει περισσότερη συνείδηση, περισσότερο πλούτο.

Έτσι, τρεις ομάδες. Δυο απ’ αυτές θα είναι εδώ αυτοπροσώπως, μια ομάδα θα είναι στο διαδίκτυο. Θα τους φέρουμε με την τεχνολογία σας. Πώς το λένε; Ζουμ; Θα τους φέρουμε διαδικτυακά. Το προσωπικό κάθεται στο πίσω μέρος και λέει, «Ω, Θεέ μου, τι κάνει αυτός;» Ω, θα έχει πλάκα. Μεγάλη πλάκα, κι όλο, οι ερωτήσεις, πρόκειται να βασιστεί σε υλικό από την Σειρά Το Μεγάλο Και. Θα υπάρχει κάποιο είδος μεγάλου επάθλου, οτιδήποτε είναι. Ένα ταξίδι  – πού ήταν, Κέρρι, που ήθελες να πας, στην Αλβανία ή κάπου αλλού; Ναι, ένα ταξίδι με την Κέρρι στην Αλβανία (γέλια). Έτσι, και το θέμα είναι να διασκεδάσουμε.

Αρχίστε να βιώνετε. Αρχίστε να διασκεδάζετε. Υπάρχει πολλή σοφία σ’ αυτό που πρόκειται να κάνουμε, πολλή πλάκα. Και το σημαντικό για να θυμάστε συνεχώς είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαστε διανοητικοί για όλα. Δεν χρειάζεται να τα σκεφτόμαστε πολύ. Μπορείτε να δημιουργήσετε ένα τραγούδι, που θα είναι ο φορέας για την συνειδητότητα, όπως το μουσικό βίντεο, που έχει κωδικοποιηθεί, ώστε μετά να φωτίζει με το φως του. Κι αυτό έχει αναπτυχθεί – αυτό το πεδίο έχει αναπτυχθεί- σε κάθε ακροατή, και μετά απλά φωτίζει με το φως του. Αλλά ας επιστρέψω στο τηλεπαιχνίδι.

Εγώ θα είμαι ο παρουσιαστής, φυσικά. Και μετά θα έχουμε μια ομάδα από τρεις κριτές εδώ. Τρεις κριτές που θα με βοηθήσουν να αποφασίσω ποιος δίνει τις καλύτερες απαντήσεις. Πρόκειται να διασκεδάσουμε, αυτό λέω. Και θα είναι σπουδαίο παράδειγμα, πρώτον, να χρησιμοποιήσετε την αληθινή σοφία σας, και μέσω της σοφίας, αν αφήσετε να βγουν η δημιουργικότητα και το χιούμορ. Το χιούμορ είναι μια σπουδαία μορφή σοφίας. Και να συνειδητοποιήσετε ότι δεν χρειάζεται να είστε εντελώς σοβαροί διαρκώς. Μπορείτε να διασκεδάζετε.

Έτσι, αυτό θα κάνουμε τον επόμενο μήνα. Αν σας ενδιαφέρει να συμμετάσχετε, βεβαιωθείτε ότι θα έχετε ένα συμπαίκτη και υποβάλετε την αίτηση σας* – δεν είναι αίτηση, απλά πείτε ότι θέλετε να το κάνετε – κι εμείς … το μυαλό του Κώλντρε τρέχει. Κάνει, «Αντάμους!» Θα σας πούμε πού να το στείλετε. Δυο ομάδες εδώ ζωντανά, μια ομάδα διαδικτυακά, και πολλή πλάκα.

*Παρακαλούμε στείλτε αιτήσεις στο GameShow@crimsoncircle.com    μέχρι 25 Ιουλίου 2026.

Μεράμπ για τον Νέο Χρόνο

Ας γυρίσουμε στο θέμα, ας γυρίσουμε πίσω στην μεράμπ μας.

(αρχίζει η μουσική)

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή μ’ αυτή τη νέα κατανόηση του χρόνου. Είναι κάτι που τα αλλάζει όλα. Γιατί δεν το είπα αυτό πριν; Η συνειδητότητα δεν ήταν απόλυτα έτοιμη.

Όταν η συνειδητότητα είναι παρούσα, είναι ανοιχτή, είναι ελεύθερη, κι αφήνεται να λάμψει, οι αποκαλύψεις που έρχονται είναι εκπληκτικές. Και το κάνουμε εδώ, την παγκόσμια παρουσίαση του χρόνου σαν συνείδηση.

Αλλά για να προχωρήσω μ’ αυτό, σ’ αυτή την μεράμπ, θέλω να μιλήσω για το ρίσκο.

Αν υπάρχει κάποια χρονική στιγμή στη ζωή σας για να ρισκάρετε, αυτή είναι τώρα.

Αν υπάρχουν κάποια μεγάλα ζητήματα μπροστά σας, μεγάλα ερωτήματα για το τι να κάνετε παρακάτω, πώς να κάνετε πράγματα, ξέρετε πώς είναι να πελαγώνεις μ’ αυτά. Ας πούμε ότι έχετε μια επιθυμία να φύγετε από τη δουλειά σας και να ξεκινήσετε ένα διαδικτυακό κατάστημα ή κάτι, οτιδήποτε, πάντως να κάνετε κάτι διαφορετικό. Το σκέφτεστε αυτό χρόνια τώρα. Απλά είναι ένα φλογερό πάθος, «Πραγματικά θέλω να το κάνω αυτό», αλλά δεν το έχετε κάνει. Κολλήσατε με τον χρόνο, σκεπτόμενοι, «Οκέι, αν ξεκινήσω μια διαδικτυακή υπηρεσία, τότε πόσος καιρός θα χρειαστεί για να λειτουργήσει;» και «Πόσα χρήματα πρέπει να έχω;» και «Ποιες είναι οι προκλήσεις;» και μετά δεν το κάνετε.

Κι απλά κάθεστε. Ο χρόνος χάνει όλη του τη συνείδηση. Γίνεται ένα ημερολόγιο. Γίνεται απλά ημερομηνίες. Γίνεται εμπόδια και στόχοι για μια περίοδο γραμμικού χρόνου. Καθόλου συνείδηση σ’ αυτό. Καθόλου αίσθημα σ’ αυτό.

Τώρα, στη ζωή σας, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που στοχάζεστε, σκέφτεστε, με τα οποία δυσκολεύεστε. Τώρα είναι καιρός να ρισκάρετε. Όχι άλλες δικαιολογίες. Όχι άλλη προσπάθεια να τα καταλάβετε όλα εκ των προτέρων. Είναι ένα πελώριο άλμα.

Δεν λέω ότι είναι εύκολο, τώρα όμως είναι η ώρα να ρισκάρετε. Οι ενέργειες είναι τόσο έτοιμες γι’ αυτό. Σας περιμένουν. Πραγματικά σας περιμένουν.

Μετά όταν πάρετε μια βαθιά αναπνοή και πάρετε εκείνη την απόφαση, όταν ρισκάρετε, όλα θα αρχίσουν να συμβαίνουν.

Και ναι, πολλές φορές λέτε, «Οκέι, σκοπεύω να το κάνω. Πρόκειται να ξεκινήσω εκείνη την επιχείρηση», ή «Σκοπεύω απλά να πουλήσω τα πάντα και να πάω ταξίδι», οτιδήποτε είναι, είναι τρομακτικό, εξαιτίας του χρόνου.

«Τι πρόκειται να συμβεί αύριο, την επόμενη εβδομάδα, και την μεθεπόμενη;» Είναι τρομακτικό. Όταν όμως πείτε επιτέλους, «Γάμησε τα όλα. Απλά πρόκειται να το κάνω, τώρα ή ποτέ», συμβαίνουν εκπληκτικά πράγματα.

Ναι, αρχικά, μπορεί να φανεί σαν χαστούκι στο πρόσωπό σας. Παίρνετε αυτή την απόφαση, και η βαρύτητα, οι παλιές ταυτότητες, γυρίζουν πίσω, «Τι διάολο κάνεις; Γύρισε πίσω στη μικρή τρύπα σου, όπου έχει ασφάλεια.» Ναι, βαρετή, αλλά πραγματικά ασφαλής.

Τότε όμως, κυριολεκτικά μέσα σε μέρες ή βδομάδες, τα πάντα αρχίζουν να αλλάζουν. Οι ενέργειες ευθυγραμμίζονται διαφορετικά. Τα πράγματα απλά είναι εκεί για σας. Δεν έχετε πια σαν επίκεντρο τον χρόνο. Είστε συνειδητοί, αίσθημα και πλούτος.

Είναι πολύ δύσκολο να έχεις πλούτο αν όλα στη ζωή σου βασίζονται στον χρόνο. Πάντα περιμένεις. Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον πράγμα με τον ανθρώπινο γραμμικό χρόνο, πάντα περιμένετε.

Ίσως αυτό σας περίμενε.
(παύση)

Πάρτε το ρίσκο !

Και, όσο τρομακτικό κι αν είναι, δείτε πώς θα σας υπηρετήσει η ενέργεια.

Τώρα, για σας, είναι καιρός να κάνετε στροφή σ’ αυτή τη συνείδηση του πλούτου.

Το βάθος, για παράδειγμα, σε μια οικογενειακή συνάθροιση. Το βάθος της αγάπης.

Ο πλούτος όταν κοιτάζετε έναν όμορφο πίνακα ζωγραφικής και σας αγγίζει με διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι πια μόνο μια οπτική εμπειρία, γίνεται μια ολοκληρωμένη εμπειρία, που τη νιώθετε στο σώμα σας. Που την βιώνετε στο μυαλό σας αλλά τη νιώθετε σε επίπεδα που είναι πολύ δύσκολο να οριστούν τώρα.

Ο γραμμικός χρόνος δεν έχει αυτό τον πλούτο.

Κι επίσης, με τον χρόνο τώρα, λέω να ρισκάρετε γιατί στο παρελθόν, το μέλλον βασιζόταν στο παρελθόν.

Ό,τι συνέβη στο παρελθόν είναι σαν μια ακολουθία, μερικές φορές μια εξέλιξη από το παρελθόν στο μέλλον. Αλλά με το παρελθόν να αλλάζει τώρα, με τις παλιές ιστορίες να ελευθερώνουν τις ταυτότητες τους, να ξαναγράφουν την ιστορία τους, όλη η ιδέα αυτού που γνωρίζατε ως χρόνο φεύγει. Δεν μπορείτε πια να βασιστείτε στο παρελθόν. Δεν είναι πια το μέλλον σαν δίδυμη φλόγα του παρελθόντος.

Έτσι, αν συνεχίσετε να βλέπετε το μέλλον με τον τρόπο που έχετε, θα αρχίσει να διαλύεται, γιατί δεν καθορίζεται πια από το παρελθόν.

Δίνει την αίσθηση του χάους. Ίσως δεν υπάρχει τίποτα. Ίσως να είναι απλά γεμάτο με φαντάσματα και μπαμπούλες.

Έτσι, η όλη ιδέα του χρόνου όπως τον γνωρίζατε, διαλύεται. Τότε είναι που θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή και θα συνειδητοποιήσετε, «Α, μα ο χρόνος είναι απλά συνείδηση.» Αυτό ήταν μόνο. Είναι κάτι που τα αλλάζει όλα.

Δεν χρειάζεται να δουλέψετε γι’ αυτό. Απλά πρέπει να πάρετε μια βαθιά αναπνοή και να έχετε επίγνωση του τι συμβαίνει.

Ο χρόνος, ο παλιός ημερολογιακός χρόνος, με τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τον χρόνο στη ζωή σας, όλο αυτό φεύγει. Αντικαθίσταται από την συνείδηση. Αισθήματα που όμοια τους δεν είχατε ποτέ.

Δεν μιλάω για συναισθήματα. Μιλάω για πλούτο και βάθος, αυτό ακριβώς που ψάχνατε, πραγματικά. Πραγματικά, θα μπορούσατε να πείτε, όλο το πνευματικό ταξίδι δεν ήταν το να βρείτε κάποια μεγαλειώδη ύπαρξη, ήταν η συνείδηση, ο πλούτος. Κάποιοι το ονομάζουν εκπλήρωση.

Αυτό οδηγεί σε ένα εντελώς, εντελώς διαφορετικό είδος εμπειρίας στη ζωή σας.

Αλλάζει την βαρύτητα.

Σίγουρα αλλάζει την ταύτιση, τον τρόπο που ταυτιζόσασταν με τον εαυτό σας.

Αυτό που όντως φέρνει είναι ο πλούτος, μια αγάπη που δεν είχατε ποτέ βιώσει, ενεργειακή αφθονία, υγεία, επίγνωση. Πλούτο σε όλα.

Θα μιλήσουμε πιο πολύ γι’ αυτό στην εκδήλωση του Μέρλιν τον Σεπτέμβριο, αλλά τώρα απλά θέλω να φυτέψω τον σπόρο, ας πούμε, με τον πλούτο. Και παρακαλώ μην δουλέψετε γι’ αυτό. Παρακαλώ μην νομίζετε ότι πρέπει να κάνετε οτιδήποτε άλλο εκτός του να είστε παρόντες.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Και με την ομορφιά αυτής της στιγμής με όλους μας απ’ όλο τον κόσμο, μαζί τώρα ας δώσουμε στον χρόνο την ελευθερία του.

Δώστε στον χρόνο την ελευθερία του.

Τον έχουμε κρατήσει σφιχτά τόσο πολύ καιρό, τον καθορίσαμε τόσο προσεκτικά και στενά. Δεν ήταν ποτέ πραγματικός ευθύς εξαρχής.

Δώστε στον χρόνο την ελευθερία του.

Τώρα, κοιτάξτε. Τώρα, απλά νιώστε τις περασμένες ζωές σας. Όταν δίνεται η ελευθερία στον χρόνο τι συμβαίνει;

Τι συμβαίνει στις ενέργειες, στις δικές σας ενέργειες που σας υπηρετούν, τι συμβαίνει όταν δίνεται η ελευθερία στον χρόνο;
(παύση)

Και τώρα, το μέλλον, αντί να είναι ένα σημείο στον ορίζοντα, πώς αλλάζει το μέλλον;
(παύση)

Να είστε περίεργοι γι’ αυτό, αλλά μην το σκέφτεστε υπερβολικά.

«Πώς επηρεάζει τη ζωή μου αυτό; Ποια καινούρια πράγματα ανοίγει για μένα; Πώς θα νιώσει η παλιά μου ταυτότητα για όλο αυτό; Την ακούω ήδη, να ανησυχεί, απλά να νιώθει ότι τα πάντα είναι εκτός ελέγχου. Χμ, αυτό είναι ενδιαφέρον. Αναρωτιέμαι γιατί νιώθει τόσο εκτός ελέγχου.»

Προσεγγίστε με περιέργεια, όχι με λογική. Και δείτε πώς το μέλλον θα γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Όχι πια το αύριο, αλλά θα συμμετέχει μαζί σας στο σήμερα.

Όχι σαν ρολόι, όχι σαν ημερολόγιο, αλλά έναν εντελώς καινούριο τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας και του εαυτού σας.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Πάρτε το ρίσκο !

Σταματήστε να αναβάλετε.

Σταματήστε να περιμένετε.

Σταματήστε να εκλογικεύετε.

Σταματήστε να φοβάστε.

Κι επιτρέψτε την συνείδηση του καινούριου χρόνου μας.

Ας πάρουμε μια καλή βαθιά αναπνοή μαζί, αφήνοντας το να συμβεί τώρα. Μην το πιέζετε, μην το σπρώχνετε. Κι αν ρωτήσετε τον εαυτό σας, είστε έτοιμοι γι’ αυτό; Οπωσδήποτε. Ίσως αργοπορημένα.

Μόνο μια προειδοποίηση: Μην το σκέφτεστε υπερβολικά. Νιώστε το.

Αυτό είναι η συνείδηση. Αίσθημα, επίγνωση, σε επίπεδα που πάνε πολύ πέρα από το σώμα, το μυαλό, τα συναισθήματα. Περπατήστε μ’ αυτήν.

Ναι, βγείτε για έναν περίπατο μαζί της, κυριολεκτικά, την νέα συνείδηση του χρόνου. Αλλά να είστε μάστερ. Μην αρχίσετε να μιλάτε πολύ. Μην αρχίσετε να εξηγείτε τίποτα. Μην χαθείτε μέσα στους  διανοητικούς σας κύκλους.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, «Εγώ Υπάρχω. Εκεί που κάποτε υπήρχαν ο χρόνος του ρολογιού κι ο χρόνος του ημερολογίου, εκεί που κάποτε το μέλλον ήταν μια ημερομηνία μακριά στον ορίζοντα, τώρα είναι μαζί μου σαν συνείδηση. Κι επιτρέπω να ξετυλιχτούν τα αισθήματα και η  επίγνωση.»

Περπατήστε με τον καινούριο χρόνο.

Ας πάρουμε μια βαθιά αναπνοή μαζί, μια πολύ καλή, βαθιά αναπνοή.

Πάρτε το ρίσκο !

Το αληθινό ρίσκο είναι να μην το κάνετε. Να μην το κάνετε. Να μην  κάνετε αυτό που λαχταράει η καρδιά σας. Να μην  κάνετε αυτό που καλεί η σοφία.

Ας πάρουμε μια καλή, βαθιά αναπνοή μαζί καθώς περνάμε από τον παλιό χρόνο στην συνείδηση.

Με αυτά, αγαπητοί φίλοι, όπως ξέρετε, όπως ξέρετε, όλα είναι καλά σε όλη τη δημιουργία.

Ευχαριστώ τον καθένα από σας. Σας ευχαριστώ.

Εγώ είμαι ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.

Μετάφραση : Μαίρη Πολυχρόνη
Review και επιμέλεια : Μαρία Γρηγοράκη