Shoud 5, The Great End

7 – 2- 2026

( H Eρώτηση του Αντάμους, Μια σημαντική συνάντηση με τον Αντάμους, Πνευματική παράκαμψη, Το Νευρικό σύστημα και η κατάρρευση, Αλλαγές στο σύστημα, Τί να κάνετε, Μεράμπ για το νευρικό σύστημα)

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Είμαι Αυτό που Είμαι, ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής (το κοινό χειροκροτεί). Σας ευχαριστώ! Αναπάντεχο χειροκρότημα.
ΛΙΝΤΑ: Σου αξίζει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ που είστε εδώ. Σας ευχαριστώ όλους, Σώμπρα απ’ όλο τον κόσμο.

Έχουμε μια πολύ ξεχωριστή μέρα σήμερα. Αλλά πριν προχωρήσουμε παρακάτω, πρώτον, Καλό Μήνα του Βαλεντίνου. Αυτός είναι αληθινά μήνας των Σώμπρα, πάνω απ’ όλα. Ξέρω ότι του Βαλεντίνου είναι – στις Η.Π. κι εδώ στη Βόρειο Αμερική – είναι σαν μέρα της Χάλλμαρκ. Προωθήθηκε απλά για να πωλούνται ευχετήριες κάρτες, αλλά εμείς έχουμε πάει πέρα απ’ αυτό. Τώρα, του Βαλεντίνου σημαίνει μήνας της αγάπης, και θα έπρεπε να έχει περισσότερο νόημα για τους Σώμπρα από ποτέ. Όχι μόνο για ένα άλλο άτομο που αγαπάτε, έχει επίσης σχέση με την αγάπη για τον εαυτό σας. Έτσι, κάντε μια χάρη στον εαυτό σας, στείλτε του μια κάρτα.

Και το άλλο που ήθελα να αναφέρω καθώς ξεκινάμε, είναι τα τραγούδια αγάπης, όπως αυτό που μόλις ακούσατε, αρχίστε να ακούτε τραγούδια αγάπης από την άποψη που ανέφερε η Λίντα. Είναι ο άνθρωπος που τραγουδάει στην ψυχή, ή το αντίστροφο. Αυτό δημιουργεί μια εντελώς διαφορετική δυναμική.
Το τραγούδι που θα παίξουμε στο τέλος, αυτό που ονομάζουν το τραγούδι στο βίντεο των τίτλων, ακούστε το από την άποψη του ανθρώπου που τραγουδάει στην ψυχή. Αυτό αλλάζει τα πάντα. Πραγματικά αλλάζει όλες τις δυναμικές κι αυτό είναι που συμβαίνει τώρα. Τόσο περισσότερο για την αγάπη και την αγάπη για τον εαυτό. Μια ολοκληρωτική αλλαγή στην δυναμική της αγάπης σ’ αυτό τον πλανήτη γιατί μαθαίνετε να αγαπάτε τον εαυτό σας, αλλά κάνοντας το μαθαίνετε να αγαπάτε τους άλλους, μαθαίνετε να αγαπάτε τους αγαπημένους, τους σημαντικούς στη ζωή σας, με έναν πολύ, πολύ διαφορετικό τρόπο. Πολλά από τα παλιά εμπόδια καταρρέουν. Πολλές από τις παλιές ιδέες, για το τί είναι μια σχέση καταρρέουν. Είναι η ώρα γι’ αυτό.

Αυτός είναι ο πλανήτης της αγάπης. Εδώ βιώθηκε για πρώτη φορά, οπουδήποτε, σε όλο το σύμπαν. Υπάρχουν άνθρωποι που διαφωνούν συνεχώς, «Λοιπόν, όχι, ο Θεός είναι μόνο αγάπη. Ο Θεός είναι ο πυρήνας της αγάπης.» Καθόλου. Καθόλου, εκτός κι αν θεωρήσετε ότι ο εαυτός σας είναι αυτός ο Θεός. Πάντως η αγάπη βιώθηκε για πρώτη φορά εδώ σ’ αυτό τον πλανήτη, κι έχει γίνει γνωστός σε όλο το σύμπαν ως ο πλανήτης της αγάπης. Όμως το παλιό πρότυπο της αγάπης αλλάζει τώρα. Οι παλιές ιδέες για το γάμο αλλάζουν. Οι παλιές ιδέες όλου αυτού του πράγματος, «Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος», και σε κάποιες θρησκείες είναι η αιωνιότητα, δηλαδή, είναι πολύς καιρός.

Ναι, να αγαπάτε κάποιον, αλλά όχι με τους παλιούς τρόπους. Και ειδικά οι Σώμπρα έχουν μάθει πολλά για την αγάπη και τις σχέσεις. Έχετε ξεφύγει από μερικές από τις παλιές δυναμικές που λένε ότι πρέπει να μείνετε με κάποιον για πάντα. Καθόλου, γιατί τότε απλά θα είστε παγιδευμένοι μ’ αυτούς. Καθώς τους απελευθερώνετε – ας πούμε ότι είστε σ’ ένα γάμο που δεν λειτουργεί πια, τους απελευθερώνετε – αυτό που κάνετε πραγματικά είναι να τους αγαπάτε με έναν εντελώς καινούριο τρόπο, να τους αγαπάτε με έναν όμορφο τρόπο, να τους δίνετε εκείνη την ελευθερία. Και τώρα μπορείτε και οι δυο να αγαπιέστε. Λύνετε τα δεσμά κι αφήνετε ο ένας τον άλλο, και μετά μπορείτε να επιστρέψετε με έναν εντελώς καινούριο τρόπο αγάπης που δεν θα έχει περιορισμούς ή όρια. Είναι η αληθινή, ελεύθερη αγάπη.

Και στο μεταξύ, θα επιτρέπετε στον εαυτό σας να αγαπάει εσάς. Δεν το μαθαίνετε. Απλά το επιτρέπετε. Γι’ αυτό λέω ότι αυτός ο μήνας Φεβρουάριος είναι σημαντικός για τους Σώμπρα. Θα είναι για όσο υπάρχουν Σώμπρα στον πλανήτη. Είναι ο μήνας της αγάπης και της αγάπης για τον εαυτό και της νέας αγάπης που παρουσιάζεται.

Η αγάπη είναι ένα από εκείνα τα περίεργα πράγματα. Είναι πολύ δύσκολο να οριστεί. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι ένα αίσθημα, αλλά είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτό. Πρόκειται να μιλήσουμε γι’ αυτήν συγκεκριμένα σήμερα, για το αίσθημα της αγάπης, τί κάνει στο σώμα σας. Όμως όλα αλλάζουν γρήγορα ενώ κάθεστε εδώ. Ενώ κάθεστε απλά, χωρίς να κάνετε τίποτα, αλλάζουν. Και μετά θα αρχίσετε να την βιώνετε με όμορφους καινούριους τρόπους.

Έτσι, πάρτε μια βαθιά αναπνοή μ’ αυτά. Ο μήνας της αγάπης, ο μήνας των Σώμπρα.

Η Ερώτηση του Αντάμους

Και μ’ αυτά, Λίντα, στο μικρόφωνο, σε παρακαλώ. Θα πάμε στο κοινό. Ένα πολύ μικρό κοινό σήμερα. Τι συμβαίνει; Θα έλεγε κανείς ότι  άνθρωποι θα έκαναν ουρά στην πόρτα, περιμένοντας να μπουν,  πληρώνοντας την Λίντα, να της δίνουν 20$, 50$ επιπλέον, οτιδήποτε, απλά για να μπουν μέσα. Οπότε, τι συμβαίνει εδώ; Τι συμβαίνει; (η Κέρρι λέει κάτι.)
Πρέπει να περιμένεις μέχρι να πάρεις το μικρόφωνο. Λοιπόν, Κέρρι, έχεις το μικρόφωνο.
ΚΕΡΡΙ: Τους έδιωξες, είναι φανερό.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τους έδιωξα. Οκέι. Θα ψηφίσουμε γι’ αυτό αργότερα και θα δούμε αν κάποιος συμφωνεί μ’ αυτό. Τους έδιωξα. Γιατί … ε, ε, Λίντα, μις Μπένυο, σε παρακαλώ.
ΛΙΝΤΑ: Ω, συγγνώμη, συγγνώμη (πήγαινε το μικρόφωνο σε κάποιον άλλο).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Πώς είναι δυνατόν να τους έδιωξα; Εξαιτίας της γοητείας μου; Του πνεύματος μου; Της ευθύτητας μου; Πώς θα μπορούσα να τους διώξω;
ΚΕΡΡΙ: Ήταν η ΤΝ, Αντάμους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Η ΤΝ τους έδιωξε;
ΚΕΡΡΙ: Ήταν η ΤΝ. Είπαν, «Δεν μπορώ να κάνω τον βοηθό.»
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τότε όμως, γιατί γεμίζουν τα σεμινάρια της ΤΝ;
ΚΕΡΡΙ: Γιατί είναι διεθνή. Οι Αμερικανοί δεν σε αγαπούν πια (γέλια). Αυτό είναι το συμπέρασμα.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Κέρρι, τί καφέ πίνεις αυτή την περίοδο; Υπάρχει κάτι …
ΚΕΡΡΙ: Τον ίδιο που σου σέρβιρα. Είναι καφές συνειδητότητας.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καφές συνειδητότητας. Οκέι, σ’ ευχαριστώ για την συνεισφορά σου (κι άλλα γέλια).

Οκέι. Επόμενος. Προχωράμε. Κάποιος, ναι. Γιατί είναι μικρό το κοινό, τον περασμένο μήνα, αυτό τον μήνα. Ο καιρός; Ο καιρός είναι ωραίος. Δεν μπορείτε να κατηγορήσετε τον καιρό. Έχει, πόσο, 64 βαθμούς έξω. Τι συμβαίνει;

ΑΛΑΓΙΑ: Να τολμήσω να πω;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Βέβαια. Εδώ είμαστε φίλοι. Αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι, έτσι είναι. Απ’ αυτά που νιώθω, μια αλλαγή στη σχέση σου με την Λίντα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Μια αλλαγή στη σχέση της Λίντας κι εμένα. Γιατί να διώξει αυτό τους ανθρώπους;

ΑΛΑΓΙΑ: Φήμες; Δεν ξέρω. Δεν είμαι … Ουπς. (αυτή γελάει που σχεδόν είπε «Δεν ξέρω»). Ταρακουνάει τις ρίζες στις σχέσεις των ανθρώπων.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ω, ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον. Λοιπόν, η Λίντα είναι εδώ. Προφανώς η Λίντα κι ο Κώλντρε τα πηγαίνουν πολύ καλά.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι. Το βλέπω αυτό.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Εννοώ, δεν υπάρχει … Ίσως καλύτερα από ποτέ, κατά τη γνώμη μου. Αλλά γιατί αυτό να διώξει τους ανθρώπους; Φοβούνται ότι … Δεν θέλω ούτε να το πω. Γιατί αυτό να τους διώξει;

ΑΛΑΓΙΑ: Όπως είπα, ταρακουνάει τους ανθρώπους για τις δικές τους σχέσεις, κι αρχίζουν να κοιτάζουν …

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Έτσι, ίσως η σταθερότητα που είχαν να διαλυθεί;

ΑΛΑΓΙΑ: Αρχίζουν να κοιτάζουν την δική τους σχέση και το πώς είναι συνδεδεμένοι και πώς μπορεί να εξελιχθεί. Κι εσείς είστε ένα θαυμάσιο παράδειγμα και Πρότυπο για το πώς μπορείτε ακόμα να συνεχίζετε να συνεργάζεστε και να είστε μαζί και να αλλάξετε μέσα από το συνταγματικό κατεστημένο του γάμου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αλλά γιατί αυτό να τους διώξει; Θα πίστευε κανείς ότι θα συνέρρεαν εδώ.

ΑΛΑΓΙΑ: Γιατί είναι ένας παράγοντας φόβου στις δικές τους σχέσεις.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ενδιαφέρον. Και πού τους χτυπάει αυτό; Τους επηρεάζει πνευματικά; Συναισθηματικά; Γιατί υπάρχει φόβος;

ΑΛΑΓΙΑ: Θα έλεγα σε όλα τα διαφορετικά επίπεδα. Βασικά, πώς να το κάνω αυτό; Πώς θα έκανα την αλλαγή;

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ποιες είναι οι δικές σου σκέψεις, το αίσθημά σου για την σχέση του Κώλντρε και της Λίντα; Λίντα, ελπίζω να μην σε πειράζει που μιλάμε ανοιχτά γι’ αυτό (αυτή κάνει μια γκριμάτσα και σηκώνει τους ώμους). Όχι και τόσο. Οκέι. Πάντως στην ερώτησή μου, ποια είναι η σκέψη σου; Τι πιστεύεις; Ας μιλήσουμε απλά για τον μεγάλο κόκκινο ελέφαντα σε σχήμα καρδιάς στην αίθουσα. Λοιπόν, ήταν μαζί για πολλά χρόνια, γνωρίζονται από την 4^η δημοτικού, και ξαφνικά, μετά από 48 χρόνια, παίρνουν διαζύγιο. Οπότε ποια ήταν η σκέψη σου γι’ αυτό;

ΑΛΑΓΙΑ: Όπως έγραψα και στους δυο, υποστηρίζω οτιδήποτε επιλέξουν να κάνουν και τους χειροκροτώ. που αναγνωρίζουν ότι ήταν ανάγκη να γίνει μια αλλαγή, επειδή υπάρχουν αλλαγές παντού σε όλα, είτε πρόκειται για την θρησκεία, την κυβέρνηση, την εκπαίδευση, και γιατί όχι στον θεσμό του γάμου.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε είναι μια αποτυχία ή είναι – δεν θέλω να πω ηρωικό – πάντως μια αποτυχία ή το επόμενο βήμα; Ή και τα δυο;
ΑΛΑΓΙΑ: Εγώ το θεωρώ ειλικρίνεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ειλικρίνεια.
ΑΛΑΓΙΑ: Ειλικρίνεια. Και πολύ δύσκολο. Σαν την αγάπη που πονάει.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, την αγάπη που πονάει, ναι.
ΑΛΑΓΙΑ: Ναι, είμαι εδώ. Είμαι εδώ.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπότε, με ποιου το μέρος είσαι, του Κώλντρε ή της Λίντα; (λίγα γέλια)
ΑΛΑΓΙΑ: Δεν υπάρχουν πλευρές. Δεν υπάρχουν πλευρές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Καταλαβαίνω. Έλεγα ότι …
ΑΛΑΓΙΑ: Και ξέρω πόσο δύσκολο είναι να κάνεις αυτού του είδους τις αλλαγές.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, δεν υπάρχουν πλευρές.
ΑΛΑΓΙΑ: Όχι, δεν υπάρχουν πλευρές. Είναι σαν τους ακρογωνιαίους λίθους.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Οπωσδήποτε. Εκτιμώ την ειλικρίνεια σου. Ήταν καλό να βγει αυτό.
ΑΛΑΓΙΑ: Η καρδιά μου κάνει έτσι (χτυπάει) γιατί σας λατρεύω και τους τρεις.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ναι, σωστά (γελάει). Ποιον λατρεύεις περισσότερο;
ΑΛΑΓΙΑ: Εσένα, Αντάμους, φυσικά (γελάει).

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Φυσικά. Όχι, πιστεύω ότι είναι πολύ καλό που κάνουμε αυτή την ανοιχτή συζήτηση.
Και δεν έχω πει τίποτα γι’ αυτό επειδή είναι η προσωπική τους ζωή, εξαρτάται απ’ αυτούς. Αλλά τώρα που το ανέφερες μπροστά σε όλους, είναι καλό γιατί η αγάπη διαρκεί. Η αγάπη συνεχίζεται. Οι παλιοί θεσμοί διαλύονται. Καταρρέουν γιατί δεν είναι πια κατάλληλοι. Κι αν δεν πειράζει τον Κώλντρε και την Λίντα να πω μερικά λόγια γι’ αυτό, είναι ότι έφτασαν σε ένα όριο.

Έφτασαν σε ένα όριο στην δική τους προσωπική επέκταση και στην συνειδητότητα τους. Και δεν ήταν κακό γι’ αυτούς απαραίτητα, αλλά δεν ήταν και καλό επίσης. Απελευθέρωσαν ο ένας τον άλλον με αγάπη και χωρίς να πολεμάνε, χωρίς τίποτα άλλο. Αυτό επιτρέπει τώρα και στους δυο να πλησιάσουν πιο πολύ στην πραγμάτωση τους, πιο πολύ στην αλήθεια τους.

Θα πάω πιο πέρα και θα πω – και ζητώ συγγνώμη, Κώλντρε – πάντως κανένας τους δεν θα μπορούσε να φτάσει σε κατανόηση της αγάπης για τον εαυτό αν ήταν ακόμα στο πλαίσιο ή στους περιορισμούς των παλιών τους σχέσεων. Αυτό τους ελευθερώνει, ώστε να έχουν την αγάπη τους για τον εαυτό και να αγαπούν ο ένας τον άλλον με έναν καινούριο και διαφορετικό τρόπο. Και δεν είναι εύκολο, η Λίντα μπορεί να το επιβεβαιώσει. Και ο Κώλντρε. Δεν είναι εύκολο, ειδικά όταν είσαι μπροστά σε ανθρώπους όπως εκείνοι, όταν η προσωπική ζωή σου δεν είναι πραγματικά προσωπική κι όταν ξέρεις ότι σε ελέγχουν εξονυχιστικά.

Ποια πιστεύεις ήταν η γενική αντίδραση από τους Σώμπρα σε όλο τον κόσμο όταν έστειλαν το γράμμα τους;

ΑΛΑΓΙΑ: Δεν με νοιάζει. Δεν έχει σημασία για μένα ποιες είναι οι αντιδράσεις τους. Ξέρω ποια είναι η δική μου. Μόνο αυτό έχει σημασία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ήταν εκπληκτικά, απίστευτα θετική, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Πάντως οι Σώμπρα κατάλαβαν πραγματικά, και είχαν ενσυναίσθηση. Και ναι, ήταν μια αλλαγή. Η Μαμά κι ο Μπαμπάς παίρνουν διαφορετική κατεύθυνση. Ήταν μια τεράστια αλλαγή, και για μερικούς ήταν ανησυχητικό. Ξαφνικά το θεμέλιο, ο ακρογωνιαίος λίθος χάθηκε, και για τόσο πολύ καιρό οι άνθρωποι τους θεωρούσαν ως, «Κοίτα, είναι παντρεμένοι τόσο καιρό. Κι αντίθετα με τους πιο πολλούς ανθρώπους, είχαν αυτή την μακροχρόνια σχέση. Τι στο καλό συμβαίνει;» Πάντως οι Σώμπρα το κατάλαβαν πραγματικά. Κι ενώ μερικοί δυσκολεύονταν λέγοντας, ξέρεις, «Δεν είμαι σίγουρος τι συμβαίνει. Αυτοί διαλύονται; Ο Βυσσινί Κύκλος θα διαλυθεί επειδή δεν θα είναι παντρεμένοι;» Αν ο Βυσσινί Κύκλος είχε τόσο αδύναμο θεμέλιο που να απαιτούνταν ο γάμος, λοιπόν, τότε οι Σώμπρα κάτι δεν έκαναν σωστά. Βασιζόταν σε πολλά άλλα στοιχεία.

ΑΛΑΓΙΑ: Επίσης καταλαβαίνω ότι εξελισσόταν κι ακόμα συνεχίζει να εξελίσσεται. Θα ήταν μια πολύ δύσκολη διαδικασία γι’ αυτούς, αλλά είναι και άνθρωποι επίσης. Κι έτσι έχουν τις δικές τους καταστάσεις και εξέλιξη επίσης. Και πραγματικά θέλω να ξέρουν πόση υποστήριξη λαμβάνουν απ’ όλους μας, γιατί εσείς, και οι τρεις σας, μας έχετε στηρίξει σε τόσα πολλά. Τόσα πολλά. Δεν θα ήμουν εκεί που είμαι τώρα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ευχαριστώ. Και ειλικρινά, πρόκειται να γίνουν Πρότυπο με διαφορετικό τρόπο τώρα.
Γιατί είναι ελεύθεροι να αγαπούν τον εαυτό τους τώρα, και μετά είναι ελεύθεροι να αγαπούν ο ένας τον άλλον με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Και ήταν ένα μεγάλο άλμα, όμως γίνονται Πρότυπα.

ΑΛΑΓΙΑ: Ναι, κι αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να πάνε να πάρουν διαζύγιο.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Όχι, όχι, όχι.

ΑΛΑΓΙΑ: Αλλά είναι ένα παράδειγμα και μια δύναμη που δείχνουν για τον κόσμο. Οπότε, ευχαριστώ γι’ αυτή την ευκαιρία.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ευχαριστώ που το ανέφερες.

ΑΛΑΓΙΑ: Δεν θα μπορούσα να μην το είχα αναφέρει, οπότε σ’ ευχαριστώ.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ευχαριστώ. Η ερώτηση είναι, μικρή προσέλευση, γιατί; Δηλαδή, έχουμε όλες αυτές τις άδειες καρέκλες. Θα φέρουμε κούκλες την επόμενη φορά και θα τις βάλουμε. Τί συμβαίνει; Και μ’ αυτή την καλή προσθήκη εκεί. Κάποιος άλλος; Δώσε το μικρόφωνο.
Γεια σου, αγαπητή.
ΠΑΤΡΙΣΙΑ: Γεια.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Τι συμβαίνει; Πώς και δεν είναι γεμάτη η αίθουσα;

ΠΑΤΡΙΣΙΑ: Λοιπόν, η μόνη σκέψη που είχα ήταν, ότι οι άνθρωποι παρακολουθούν από το σπίτι και συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς την ομάδα.

ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Ίσως ο Βυσσινί Κύκλος να τους έχει διαμορφώσει, γιατί πολλές φορές είναι στην Κόνα και το κάνουν χωρίς κοινό, και οι άνθρωποι εδώ κάνουν, «Ε, θα το παρακολουθήσω απ’ το σπίτι.»

ΠΑΤΡΙΣΙΑ: Λοιπόν, υπάρχει μια αλλαγή, νομίζω, στο πώς σχετιζόμαστε με τις ομάδες, ίσως.
ΑΝΤΑΜΟΥΣ: Αυτή είναι η απάντηση.

Αυτή είναι η απάντηση. Υπάρχει μια τεράστια αλλαγή. Κι αυτό που συμβαίνει τώρα ειδικά, είναι ότι στους Σώμπρα δεν αρέσει να είναι σε ομάδες. Δεν τους αρέσει να πηγαίνουν στα μαγαζιά. Μερικές φορές λένε ότι δεν τους αρέσουν οι άνθρωποι. Απομονώνονται τώρα. Πέφτουν σε λήθαργο. Και γιατί να σηκωθείς και να κάνεις ντους και να ντυθείς όταν μπορείς να παρακολουθήσεις στο σπίτι; Αλλά ο βαθύτερος πραγματικός λόγος γι’ αυτό είναι ότι οι Σώμπρα γίνονται πιο … Γίνονται πιο ήσυχοι, πιο απομονωμένοι τώρα, κι αυτό δεν είναι κακό. Αλλά εσείς, που είστε εδώ, υπήρξε καθόλου το, «Ωω, πρέπει να πάω να βρεθώ με ανθρώπους σήμερα»

Κι αυτό είναι που συμβαίνει, που είναι εντάξει, γιατί ο Βυσσινί Κύκλος είναι πολύ καλά σχεδιασμένος, ώστε να συνδέονται μέσω ίντερνετ, όπως κάνουμε εμείς. Και υπάρχουν φορές που μπορεί να θέλετε να συναντηθείτε με άλλους, φορές που απλά πίνετε ένα ποτό, τρώτε κάτι κι απλά κουβεντιάζετε, χωρίς καθόλου να μπαίνετε σε βαθιά μεταφυσικά πράγματα, που δεν θέλετε καν να μιλήσετε γι’ αυτά πια. Δεν θέλετε να τα σκέφτεστε πια. Κι ένας από τους λόγους που μένετε μακριά από άλλους Σώμπρα είναι επειδή δεν θέλετε να αρχίσει να συζητάει κάποιος, «Λοιπόν, πώς είναι η συνοχή σου σήμερα;» Είναι σαν (αυτός κάνει μια αγενή χειρονομία), «Σύνδεσε αυτό», ξέρεις.

Όχι, πραγματικά απομονώνονται πολύ και θέλω να επισημάνω ότι αυτό δεν είναι κακό. Περνάτε τεράστιες, τεράστιες αλλαγές, για τις οποίες πρόκειται να μιλήσουμε σήμερα. Πάντως δεν είναι καθόλου κακό. Αν κάποιοι από σας κάνουν, «Δεν αντέχω ούτε να είμαι με μέλη της οικογένειας. Δεν αντέχω να βγαίνω έξω με φίλους», όχι ότι δεν σας αρέσουν οι άνθρωποι, αλλά είστε απλά σε μια πάρα πολύ διαφορετική ευαισθησία τώρα. Πάρα πολύ διαφορετική. Και είναι σχεδόν σαν τα νύχια πάνω σε μαυροπίνακα, το να πρέπει να είστε κοντά σε άλλους ανθρώπους, το να πρέπει να κάνετε απλά αδιάφορες συζητήσεις.

Και ταυτόχρονα, είστε μόνοι σας, είστε μόνοι στο σπίτι, τρελαίνετε τον εαυτό σας (λίγα γέλια). Κι έτσι, τι να κάνετε; Πού να πάτε; Μα ακριβώς αυτό είναι που συμβαίνει εδώ. Πολλοί παρακολουθούν διαδικτυακά, φυσικά, αλλά πολλοί απλά λένε, «Απλά δεν θέλω να είμαι σ’ αυτό τον ενεργειακό θόρυβο.»

Επίσης πολλοί Σώμπρα, εκείνοι που ζούσαν σε πόλεις μετακομίζουν. Πηγαίνουν και βρίσκουν ένα ήσυχο μέρος κάπου. Και θα προσαρμοστείτε σ’ αυτό. Δεν είναι πως θα γίνετε ερημίτες – ίσως, όχι πάρα πολύ – πάντως θα μάθετε πώς να ξανα-σχετίζεστε με τους ανθρώπους, αλλά πραγματικά δεν είναι τόσο εύκολο. Κι αυτό είναι μια από τις ζόρικες προκλήσεις του να μένετε εδώ στον πλανήτη, ενσωματωμένοι τώρα. Κατά κάποιον τρόπο, θα ήταν πιο εύκολο να ακολουθήσετε την προσέγγιση του Σαρτ, και – φουουρρ – στην άλλη πλευρά. Δεν έχεις το ίδιο θέμα στην άλλη πλευρά με το, «Θέλω να είμαι κοντά σε ανθρώπους;» γιατί προσελκύεσαι φυσικά, έλκεσαι προς εκείνους με την ίδια συνειδητότητα.

Λοιπόν, σ’ ευχαριστώ. Σ’ ευχαριστώ για την σωστή απάντηση. Ωραία. Τίποτα άλλο, Λίντα. Πέτυχε την απάντηση, μπορούμε να προχωρήσουμε.

Μια Σημαντική Συνάντηση με τον Αντάμους

Έτσι, καθόμουν αργά χθες βράδυ προετοιμάζοντας αυτό το Shoud, όπως κάνω συνήθως. Και προετοιμάζω δεν σημαίνει να κρατάω άφθονες σημειώσεις ή οτιδήποτε παρόμοιο. Είναι το να ετοιμάσω την ενέργεια μου, να νιώσω την ενέργεια των Σώμπρα. Και σήμερα επρόκειτο να μιλήσω για το συναρπαστικό θέμα του χρόνου.

Ο χρόνος έχει μια ευφυία. Αρχίζω να μιλάω πιο πολύ για την ευφυία στο Keahak, για παράδειγμα. Πάντως ο χρόνος έχει μια ευφυία, και ήθελα να μιλήσω στους Σώμπρα γι’ αυτόν σήμερα. Στην πραγματικότητα ο χρόνος δεν είναι καν πραγματικός. Δεν υπάρχει – μέχρι να αρχίσεις να συμπιέζεις και να συμπιέζεις όλο και πιο πολύ το φως και την ενέργεια. Αυτό δημιουργεί κάτι που λέγεται χρόνος. Δεν υπάρχει ρολόι του χρόνου κάπου στον ουρανό. Δεν υπάρχουν θεοί ή ομάδες που να ρυθμίζουν τον χρόνο. Υπάρχουν χρονικές αλληλουχίες παντού στην δημιουργία. Η ανθρώπινη δημιουργία, αυτό το υλικό σύμπαν, έχει τη δική του πολύ μοναδική χρονική υπογραφή. Όμως βασικά, όταν πάρεις την ενέργεια και το φως και το συμπιέσεις ξανά και ξανά, αυτό δημιουργεί κάτι που λέγεται χρόνος. Κι ο χρόνος είναι πολύ γραμμικός σ’ αυτό τον πλανήτη. Ο χρόνος είναι πολύ μετρήσιμος. Μπορείτε να τον υπολογίσετε. Οι ζωές σας είναι σχεδιασμένες γύρω από τον χρόνο.

Εδώ στο Μπόλντερ, υπάρχει η εθνική κρατική εγκατάσταση των Η.Π. που καταγράφει τον χρόνο στη νιοστή του δευτερολέπτου. Και είναι πολύ, πολύ ακριβής. Κρατάει τα πάντα ευθυγραμμισμένα και τα συγκρατεί. Αν δεν είχατε ρολόγια, ο χρόνος θα ήταν πιο χαλαρός, αλλά θα συνέχιζε να υπάρχει. Τώρα όμως όλοι συμφωνούν. Τον έχετε στην συσκευή σας, στα κινητά σας αυτό τον καιρό, πάντως όλα είναι χρονικά συγχρονισμένα.

Έτσι, επρόκειτο να κάνω μια συναρπαστική συζήτηση για τον χρόνο, να πω ότι αυτό που συμβαίνει τώρα, πιστεύετε ότι τα πάντα επιταχύνονται, αλλά στην πραγματικότητα δεν επιταχύνονται. Στην πραγματικότητα ο χρόνος αρχίζει να παραμορφώνεται. Αρχίζει να διευρύνεται και δίνει την εντύπωση, ότι τα πράγματα επιταχύνονται, αλλά πραγματικά δεν επιταχύνονται. Ούτε και επιβραδύνονται. Απλά συμβαίνουν.

Έτσι, καθόμουν εκεί στην βιβλιοθήκη μου χθες βράδυ, καθισμένος στην μεγάλη μου καρέκλα δίπλα στο τζάκι μου, σκεπτόμενος πώς θα σας μιλούσα για τον χρόνο και πόσο ενθουσιασμένοι θα ήσασταν με τις νέες πληροφορίες και θα τις εφαρμόζατε στη ζωή σας, και θα σκεφτόσασταν, «Ω, αυτός ο Αντάμους! Μας φέρνει σ’ αυτή την εκπληκτική νέα μεταφυσική, μιλώντας για τον χρόνο σαν να μην έχουμε ακούσει ποτέ πριν.» Και ξαφνικά, μια φωνή με διέκοψε. Μια κάπως διαπεραστική  φωνή, μια δυνατή φωνή. Σήκωσα το βλέμμα και ήταν ο Δρ. Αγκόνι.

Είπα, «Λοιπόν, Δόκτωρ, πώς είσαι απόψε;» Αυτός είπε, «Είμαι καλά, Αντάμους, αλλά είναι ανάγκη να μιλήσουμε.»

Είπα, «Λοιπόν, είμαι κάπως απασχολημένος τώρα, προσέχοντας τον χρόνο μου, και δουλεύω πάνω στο Shoud», και είπε, «Σωστά. Γι’ αυτό ήθελα να σου μιλήσω τώρα.» Αυτός είπε, «Αντάμους, δεν είναι η ώρα να μιλήσεις γι’ αυτό, για τον χρόνο. Είναι ανάγκη να μιλήσουμε για κάτι άλλο.» Αυτός είπε, «Παρατηρώ τους Σώμπρα πολύ προσεκτικά τώρα, από την εκδήλωση See Change τον Σεπτέμβριο. Τους παρατηρώ, βλέπω τι συμβαίνει, και, Αντάμους, πρέπει να σου πω, ότι έχουν εξαντληθεί. Είναι εντελώς εξουθενωμένοι.»

Ήμουν σοκαρισμένος. Αιφνιδιάστηκα. Είπα, «Δρ. Αγκόνι, πίνεις λίγο από τον χυμό του εργαστηρίου σου;» Αυτός είπε, «Όχι. Όχι, Αντάμους, δεν θέλω να διαλύσω τον μύθο σου εδώ, πάντως όχι, οι Σώμπρα περνάνε πολύ δύσκολα. Κι αυτό τους επηρεάζει πραγματικά.» Μου είπε, «Αντάμους, σε σημείο που όλα αυτά τα καινούρια μεταφυσικά που κάνεις, κι όλα με τους βοηθούς, πραγματικά δεν μπορούν να διαχειριστούν κι άλλο απ’ αυτά.»

Λοιπόν, δεν έχω καθόλου εγωισμό, οπότε … (γέλια) Οπότε δεν προσβλήθηκα, αλλά έκανα, «Τι διάολο λες; Αγαπούν αυτά τα πράγματα! Μπαίνουμε στη νέα μεταφυσική. Ενσωματώνουμε αυτό το εκπληκτικό εργαλείο που λέγεται ΤΝ. Έχω στρίψει ολόκληρο το καράβι με τους Σώμπρα τώρα, με κατεύθυνση προς όλα αυτά. Θα σαλπάρουμε για τη Νήσο της Νέας Συνείδησης. Σχεδόν μπορώ να το δω πέρα μπροστά. Κανείς δεν είναι πίσω μας. Κανείς δεν ακολουθεί καν. Κανείς δεν είναι κοντά πίσω μας. Κάνουμε αυτό το απίστευτο ταξίδι στην Νέα Συνείδηση. Και μου λες ότι οι Σώμπρα περνάνε δύσκολα; Όχι, όχι, δεν νομίζω.»

Ο Δρ. Αγκόνι στάθηκε εκεί για μια στιγμή, κοιτάζοντας με σαν να σκεφτόταν, «Είσαι βλαμμένος» (γέλια). Κι εγώ είπα, «Όχι, πραγματικά. Ελέγχω την κατάστασή τους συνεχώς, και ξέρεις αυτό που ακούω είναι πράγματα όπως, ‘Όλα είναι καλά σε όλη την δημιουργία.’ ‘Όλα είναι καλά.’ ‘Μπαίνουμε στο Και.’ Αυτά ακούω από τους Σώμπρα. Αυτά είναι τα σχόλια. Πραγματικά δεν έχω ακούσει πολλά παράπονα, ούτε και τα προσέχω, αλλά δεν έχω ακούσει πολλά παράπονα.» Και σ’ αυτό το σημείο άκουσα μια άλλη φωνή να πλησιάζει από πίσω μου.

Ήταν ο Κουτχούμι, κι έκανε, «Αντάμους, κάτσε κάτω. Κάτσε κάτω μια στιγμή. Είναι ανάγκη να σου μιλήσουμε.» Σ’ εκείνο το σημείο ο Αγκόνι κι ο Κουτχούμι τράβηξαν μια καρέκλα και είπαν, «Αντάμους, πραγματικά δεν έχεις παρακολουθήσει. Είσαι τόσο πληθωρικός στην προσέγγιση σου εδώ. Είσαι πληθωρικός γιατί έχεις αυτή την εκπληκτική ομάδα πειρατών. Είναι ζόρικοι και σκληραγωγημένοι και δυνατοί και μπορούν να αντέχουν τις καταιγίδες που προκύπτουν. Αλλά το γεγονός είναι ότι περνάνε δύσκολα, έτσι θα θέλαμε να πάρεις όλο το προσχέδιο που έχεις για το αυριανό Shoud και να το πετάξεις.»

Λοιπόν, σκέφτηκα ότι αυτό ήταν ένα αστείο. Δηλαδή, πραγματικά, ποιος θα μου ζητούσε ποτέ να πετάξω τις σημειώσεις μου; Πραγματικά σκέφτηκα ότι ήταν ένα αστείο, αλλά όταν τους κοίταξα στα μάτια, είδα ότι ήταν πολύ σοβαροί. Ήταν πάρα πολύ σοβαροί. Αυτοί είπαν, «Ξέρεις, είμαστε με τους Σώμπρα συνεχώς.» Ο Κουτχούμι – μαζί σας συνεχώς. Ο Αγκόνι – πάντα ελέγχει τον παλμό, πώς αντιδράτε πνευματικά, σωματικά, τα πάντα. Αυτοί είπαν, «Όχι, Αντάμους, απλά νιώσε το μαζί μας για μια στιγμή. Ας κλείσουμε όλοι τα μάτια μας κι ας νιώσουμε τους Σώμπρα, την ενέργεια αυτής της ομάδας.»

Οπότε το έκανα. Κι όταν το έκανα, με αυτούς παρόντες, αυτό που ένιωσα ήταν πολύς πόνος. Πόνος τον οποίο είχα παραβλέψει. Δεν λέω ότι έκανα λάθος, απλά το παράβλεψα (λίγα γέλια). Ένας πόνος που ήταν πάρα πολύ πραγματικός. Κι ένιωσα, μαζί με τον πόνο, ότι υπήρχε, θα μπορούσαμε να πούμε, μια πολύ άκαμπτη ενέργεια, πολύ άκαμπτη και εύθραυστη ταυτόχρονα. Υπήρχε μια ενέργεια των Σώμπρα που ήθελε να προχωρήσει σ’ αυτά τα επόμενα βήματα με όσα κάνουμε στην ΤΝ και στην μεταφυσική ειδικά, να προπορευτεί, που ήθελε να το κάνει, αφού είχε δεσμευτεί και ορκιστεί γι’ αυτό, είχε ανέβει στο πλοίο, στο μεταφορικό πλοίο, τότε τον Σεπτέμβριο και είπε, «Σαλπάρουμε.» Αλλά ταυτόχρονα, πραγματικά πέρναγε πολύ δύσκολα. Κατέρρεε, από πολλές απόψεις. Προσπαθώντας να μείνουν θετικοί, προσπαθώντας να μείνουν ανοιχτοί, να είναι άφοβοι, άφοβοι αρχηγοί σε όλο αυτό το πράγμα που κάνουμε, κι όμως εγώ δεν είχα δει τα σημάδια.

Ίσως οι Σώμπρα δεν μου το έδειχναν όταν ερχόμουν εδώ. Ίσως η ενέργειά τους δεν το αντανακλούσε, γιατί ήθελαν να φανούν σκληροί και δυνατοί. Κι όταν το ένιωσα με τους τρεις μας καθισμένους εκεί στην Λέσχη των Αναληφθέντων Δασκάλων γύρω από την φωτιά, όταν το ένιωσα, συνειδητοποίησα ότι ήταν ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό σήμερα. Είχαν δίκιο. Πραγματικά είχαν συντονίσει την καρδιά τους, τα αισθήματα τους στους Σώμπρα. Όσο εγώ ήμουν τόσο ενθουσιασμένος για όλα τα καινούρια πράγματα που κάνουμε, είχα παραβλέψει κάτι που … Λοιπόν, παράβλεψα.

Πνευματική Παράκαμψη

Προτού μπω σ’ αυτό όμως, θέλω να μιλήσω για κάτι που λέγεται πνευματική παράκαμψη. Σας είναι γνωστός ο όρος; Πνευματική παράκαμψη. Ο Κουτχούμι κι ο Αγκόνι το λένε «παράκαμψη Αντάμους», πάντως πνευματική παράκαμψη είναι, όταν αρνείσαι ορισμένα πράγματα στη ζωή σου και τα καλύπτεις λέγοντας πράγματα όπως, «Όλα είναι καλά.» «Το Πνεύμα θα το φροντίσει αυτό για μένα.» «Δεν χρειάζεται να κάνω τίποτα γιατί είμαι Μάστερ κι όλα έρχονται σε μένα.»

Αυτό είναι παράκαμψη. Δεν αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα αυτού που συμβαίνει. Την χρησιμοποιείς για να αναβάλεις. Την χρησιμοποιείς για να μετατοπίσεις, αντί να κοιτάξεις και να πεις, «Ξέρεις» – πραγματικά, με την παρουσία, όταν είσαι στην παρουσία, δεν υπάρχει πνευματική παράκαμψη – «Είμαι εδώ. Μπορεί να περνάω μια απαίσια μέρα. Δεν πρόκειται να το παρακάμψω αυτό λέγοντας, ‘Όλα είναι καλά’, όταν ίσως να μην είναι.» Ή ίσως είναι το Και που όλα είναι καλά, όχι όμως εκείνη τη στιγμή. Όχι εκείνη τη στιγμή. Κάτι πονάει.

Η πνευματική παράκαμψη είναι σαν αυτό που είπε ο Κουτχούμι, είναι σαν να πνίγεις με λιβάνι. Όταν συμβαίνουν ζητήματα στη ζωή σας, αλλά τα καταπνίγετε – «Όλα θα λυθούν. Είμαι μια μεγαλειώδης ύπαρξη. Έρχομαι από το μέλλον για να κάνω τα πάντα καλά τώρα.» Αυτό είναι πνευματική παράκαμψη, και το κάνετε όλοι σε ένα βαθμό. Κι εγώ το ενθαρρύνω κατά κάποιον τρόπο δίνοντας σας αυτά τα λογάκια όπως «Όλα είναι καλά». Όχι, πραγματικά είναι, ίσως όμως όχι σήμερα. Έτσι, πραγματικά το ενθαρρύνω μερικές φορές. Κι ενθαρρύνω τη δύναμή σας και την ανθεκτικότητά σας. Ενθαρρύνω την αυθεντική σας φύση. Σας λέω συνεχώς, «Αυτή είναι μια πολύ ξεχωριστή ομάδα εδώ στον πλανήτη. Κανένας δεν κάνει τη δουλειά που κάνουμε εμείς», και το ξέρω αυτό.

Αυτά δεν είναι απλά επιπόλαια λόγια. Το ξέρω αυτό. Ξέρω τι θυσιάσατε για να φτάσετε εδώ. Αλλά αυτό επίσης οδηγεί σ’ αυτή την παράκαμψη του Αντάμους, «Ας το εξετάσουμε επιφανειακά τώρα, παρά να το κοιτάξουμε. Απλά ας χρησιμοποιήσουμε κάποιο ωραίο κλισέ, ‘Όλα είναι καλά’, ή ‘Ο μελλοντικός εαυτός μου θα είναι εδώ για να φροντίσει τα πράγματα’, όταν στην πραγματικότητα, αυτό δεν ισχύει πάντα. Όλα είναι καλά τελικά, αλλά το ‘τελικά’ πραγματικά δεν μετράει σήμερα. Το ‘τελικά’ είναι μια αόριστη υπόσχεση του μέλλοντος.

Έτσι, καθώς σαλπάρουμε σ’ αυτή την εκπληκτική καινούρια πορεία, τώρα, αφού μίλησα στον Αγκόνι κι στον Κουτχούμι, συνειδητοποιώ ότι έχει συνέπειες. Και καθίσαμε μιλώντας γι’ αυτό για αρκετή ώρα. Ήταν ο Κουτχούμι που είπε, «Αντάμους, πού πιστεύεις ότι τους χτυπάει;» Το ένιωσα για λίγο και είπα, «Λοιπόν, σκέφτονται πάρα πολύ.» Ο Αγκόνι, «Όχι, όχι.»

Ο Δρ. Αγκόνι είναι συντονισμένος με το σώμα-μυαλό-ψυχή των Σώμπρα, όχι με ιατρικό τρόπο, αλλά με ακαδημαϊκό τρόπο. Πραγματικά τους μελετά. Πραγματικά τους παρακολουθεί. Και είπε, «Όχι, δεν είναι το μυαλό. Δεν είναι αυτό που συμβαίνει τώρα.» Το σκέφτηκα λίγο. «Α, το πνεύμα τους. Το πνεύμα τους είναι πεσμένο. Θέλουν να έχουν ελπίδα. Θέλουν να έχουν τα όνειρα τους, αλλά δεν λειτουργεί πάντα.»

Και οι δυο, ο Αγκόνι κι ο Κουτχούμι, κούνησαν το κεφάλι τους, «Όχι». Φυσικά ο Κουτχούμι πάντα κουνάει το κεφάλι του (γελώντας). Πάντως είπε, «Όχι, δεν τους χτυπάει εκεί.» Κι εγώ είπα, «Αγκόνι, εσύ είσαι ο Δόκτωρ εδώ. Τι συμβαίνει; Πού τους χτυπάει τώρα;» Κι εκεί είναι που μοιράστηκε μαζί μου κάτι πραγματικά σημαντικό.

Αυτός είπε, «Τους χτυπάει στο νευρικό τους σύστημα, όχι στο μυαλό τους. Νομίζουν ότι είναι το μυαλό τους μερικές φορές, γιατί είναι συνηθισμένοι στις μάχες του μυαλού, αλλά πραγματικά τους χτυπάει στο νευρικό τους σύστημα.» Έκανα, «Ω, ενδιαφέρον. Πώς γίνεται αυτό, Αγκόνι;»

Αυτός είπε, «Λοιπόν, το νευρικό σύστημα έχει τα κύρια στοιχεία του, το κεντρικό νευρικό σύστημα, που είναι ο μηχανισμός του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης, βασικά.» Και είπε, «Μετά υπάρχουν μερικά άλλα στοιχεία του. Το περιφερικό νευρικό σύστημα», που είναι βασικά κατά μήκος του νωτιαίου μυελού και αναδύεται έξω. Αυτό ελέγχει πράγματα όπως οι μύες και μερικά από τα όργανα στο δέρμα σας. Αυτό είναι το περιφερικό νευρικό σύστημα. Και μετά υπάρχει ένα άλλο τμήμα του νευρικού συστήματος, το αυτόνομο τμήμα του νευρικού συστήματος, που ελέγχει πράγματα όπως η καρδιά σας, η αναπνοή σας, το πεπτικό σας σύστημα, και πράγματα που σχετίζονται μ’ αυτό. Και είπε, «Εκεί τους χτυπάει τώρα, σ’ αυτό το αυτόνομο τμήμα του νευρικού συστήματος. Πραγματικά αυτό είναι που τους τσαντίζει.»

Και είπε, «Δεν είναι ο εγκέφαλος που ελέγχει το νευρικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, το νευρικό σύστημα ευθύνεται για το 80% της επικοινωνίας του εγκεφάλου κι αυτή εκπέμπει ή ξεκινά με το νευρικό σύστημα. Εκεί είναι που τους χτυπάει πραγματικά, πραγματικά πολύ δυνατά τώρα. Κι αυτή είναι η πρόκληση που έχουν. Νομίζουν ότι κάτι τρέχει με το μυαλό τους, τότε νομίζουν ότι πρέπει να διορθώσουν το μυαλό τους, και μετά έρχονται με την πνευματική τους παράκαμψη, που τους μπερδεύει ακόμα περισσότερο, κι αναρωτιούνται γιατί δεν νιώθουν καλά, γιατί είναι εξουθενωμένοι, γιατί είναι κουρασμένοι, γιατί το πεπτικό τους σύστημα δεν λειτουργεί πολύ καλά, γιατί μοιάζουν να είναι στις μαύρες τους συνεχώς. Δεν είναι πια μέσα στον χρόνο, είναι κάπου αλλού. Δεν είναι ότι βρίσκονται απλά σε μια άλλη διάσταση. Απλά είναι κάπου αλλού, σε ένα είδος ουτοπίας ή σε μια γκρίζα ζώνη.» Αυτός είπε, «Εκεί είναι που χτυπάει τώρα.»

Λοιπόν, χρειάστηκε να σταματήσω και πραγματικά να το νιώσω και μετά άρχισα να σκέφτομαι όλους εσάς και τις δοσοληψίες μου μαζί σας και σκεφτόμουν πού χτυπιέστε τώρα. Κι άρχισε να βγαίνει νόημα. Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι, πράγματι, είναι το νευρικό σύστημα.

Το Νευρικό Σύστημα & η Κατάρρευση

Το μυαλό δεν είναι τόσο πολύ σημαντικός παράγοντας τώρα, παρόλο που ακόμα φέρνετε πράγματα στη σκέψη σας. Αναρωτιέστε, ξέρετε, «Τι τρέχει με μένα;» Όμως το νευρικό σύστημα χτυπιέται δυνατά. Κι αυτό επηρεάζει το σώμα, προφανώς. Κάνει το μυαλό να αναρωτιέται, «Τι συμβαίνει; Γιατί δεν είμαι σε θέση να διαχειριστώ το σώμα;» Και σας κάνει να σκέφτεστε ότι κάνετε κάτι λάθος σε όλη αυτή τη δουλειά. Και μετά βρίσκετε μια παράκαμψη και λέτε, «Μα όλα είναι καλά. Θα είμαι καλά. Απλά πρέπει να πάρω μια βαθιά αναπνοή και να κάνω το Και.» Κι ως ένα βαθμό είναι βάσιμο, αλλά όταν χτυπιέστε πραγματικά στο νευρικό σας σύστημα …

Το νευρικό σύστημα είναι τεράστιο. Τεράστιο. Ξέρετε, μιλάμε για το μυαλό. Έχει, πόσους, 80 δισεκατομμύρια νευρώνες μέσα του; Είναι πολλοί. Είναι ένα πολύ περίπλοκο σύστημα. Είναι ένα περιττό σύστημα. Ο λόγος για τα 80 δισεκατομμύρια, όταν πραγματικά θα έπρεπε να έχει λιγότερους από ένα δισεκατομμύριο, πολύ λιγότερους, όμως το μυαλό έχει ενσωματώσει τα εφεδρικά του συστήματα. Όπως στους δικούς σας υπολογιστές. Είμαι σίγουρος ότι κάνετε αντίγραφα ασφαλείας σε έναν σκληρό δίσκο και στο cloud. Είμαι σίγουρος ότι όλοι σας το κάνετε. Όχι!
Και το μυαλό, όπως εξελίχθηκε στην πορεία, το μυαλό άρχισε να αναπτύσσει συστήματα αντιγράφων, σε σημείο που να είναι ένα εφεδρικό σύστημα με αντίγραφα ασφαλείας σχεδιασμένο ώστε να είναι αξιόπιστο, παρόλο που δεν είναι. Και το μυαλό από τότε το έχει αυτό. Είναι ένα πολύ, πολύ περίπλοκο σύστημα. Γι’ αυτό τα πράγματα δεν κινούνται πολύ γρήγορα. Επειδή το μυαλό πρέπει να – όταν είναι να κάνει μια επιλογή, για παράδειγμα, μια απόφαση στη ζωή σας, δεν είναι απλά ένα μυαλό μόνο που το κάνει αυτό – είναι όλα τα συστήματα αντιγράφων ασφαλείας του μυαλού που το κάνουν αυτό. Σχεδιάστηκε σαν ένα είδος μηχανισμού ασφαλείας για τον εγκέφαλο, σαν άμεσο αποτέλεσμα των ταινιών (headbands),στην Ατλαντίδα. Εε, ορίστε. Πάντως γι’ αυτό τα πράγματα κινούνται αργά, επειδή το μυαλό έχει μια τεράστια γραφειοκρατία εκεί πάνω, με τα ενσωματωμένα συστήματα του.

Όμως το νευρικό σύστημα, του οποίου οι νευρώνες είναι μέρος, το νευρικό σύστημα είναι επίσης πολύ, πολύ περίπλοκο. Αν ήταν να πάρετε τις νευρικές σας ίνες και να τις απλώσετε απ’ άκρη σ’ άκρη, θα εκτείνονταν στα 150.000 μίλια περίπου. Ναι, οι κύριες, εκείνες τις οποίες γνωρίζουν, και υπάρχουν άλλες επίσης. Θα μπορούσαν να εκτείνονται στα 400.000 μίλια. Έχετε όλες αυτές τις νευρικές ίνες στο σώμα σας. Έχετε επίγνωση εκείνων όπως το δέρμα, το άγγιγμα. Έχετε μεγάλη επίγνωση αυτών, αλλά υπάρχουν πολλά, πολλά στρώματα σ’ αυτό το νευρικό σύστημα.

Το νευρικό σύστημα έχει μια κύρια λειτουργία: Την ασφάλεια. Την ασφάλεια. Είναι ένα σύστημα προειδοποίησης. Σας προειδοποιεί αν είναι ζέστη ή κρύο, αν πεινάτε, αν χρειάζεστε περισσότερη ενυδάτωση. Δεν το λέει με λόγια, αλλά στέλνει σήματα στον εγκέφαλο, «Χρειαζόμαστε περισσότερη ενυδάτωση.» Είναι κομμάτι του νευρικού σας συστήματος. Σας βοηθά να αισθανθείτε πότε κάτι είναι ασφαλές ή όχι, όταν αντιμετωπίζετε τους ανθρώπους.

Το νευρικό σας σύστημα είναι σε επαγρύπνηση συνεχώς. Δεν μιλάω για ένα μεταφυσικό πράγμα, πάντως σωματικά είναι σε συναγερμό. Στέλνει σήματα στον εγκέφαλο. Και πάλι, θα σκεφτόσαστε ότι ο εγκέφαλος διαχειρίζεται τα πάντα, αλλά δεν το κάνει.
Το νευρικό σύστημα ευθύνεται για το 80% των επικοινωνιών προς τον εγκέφαλο. Αντιδρά πρώτο, πολύ πριν ο εγκέφαλος μάθει καν τί συμβαίνει. Δουλεύει. Πυροδοτεί. Κάνει πράγματα, κι αυτό είναι που χτυπιέται τώρα, δυνατά – σύμφωνα με τον Αγκόνι και τον Κουτχούμι, κι όταν το ερεύνησα, μπόρεσα τελικά να το δω. Και θα σκεφτόσασταν, «Λοιπόν, είμαστε σ’ αυτό το εκπληκτικό μεταφυσικό ταξίδι κι έχουμε όλα αυτά τα εργαλεία στη διάθεση μας, κι όμως έχουμε αυτό το ξεπερασμένο νευρικό σύστημα που χτυπιέται δυνατά.» Και προκαλεί πόνο στο σώμα σας. Προκαλεί να έχετε ζητήματα με τους ώμους, τον λαιμό, την πλάτη σας. Όλα αυτά είναι μέρος του ότι το νευρικό σύστημα χτυπιέται.

Δεν νιώθετε καλά. Υπάρχει ένα γενικό πράγμα με τους Σώμπρα. Δεν νιώθετε καλά, αλλά δεν ξέρετε τι είναι. «Δεν ξέρω τι είναι. Είναι απλά, δεν νιώθω καλά.» Δεν είναι ότι έχετε ένα μεγάλο θέμα με τα έντερα εκείνη τη μέρα. Δεν είναι ότι σας λείπει ύπνος, παρόλο που στους περισσότερους από σας λείπει. Πάντως απλά δεν νιώθετε καλά. Είναι το νευρικό σας σύστημα που χτυπιέται πραγματικά, πραγματικά δυνατά.

Το νευρικό σύστημα υπάρχει για να προστατεύει. Θέλει ασφάλεια. Είναι διαρκώς σε επαγρύπνηση. Είναι σε επαγρύπνηση όχι μόνο για τους ανθρώπους στον χώρο, ένας από τους λόγους που πολλοί Σώμπρα επιλέγουν να μείνουν μακριά από τους ανθρώπους ή τις ομάδες. Δεν είναι μόνο υπεύθυνο γι’ αυτό, αλλά και για τις ενέργειες στον χώρο επίσης. Θα μπορούσαν να είναι ασώματοι που αιωρούνται μέσα. Θα μπορούσαν να είναι ενέργειες που προβάλλονται από ανθρώπους, ομάδες, που έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα. Τα πιάνει όλα αυτά. Αν ζείτε κοντά σε ένα κοιμητήριο, πιάνει όλους τους πεθαμένους. Ξέρετε, όταν κάποιος θάβεται στο έδαφος, αυτό είναι μια σκληρή κι ασυνήθιστη τιμωρία γι’ αυτούς, επειδή, βλέπετε, παρόλο που το σώμα είναι νεκρό, η ενέργεια είναι ακόμα εκεί. Και παραμένει στη Γη, ως ένα σημείο, αλλά το σημείο θα μπορούσε να είναι ένα εκατομμύριο χρόνια αργότερα. Πάντως παραμένει. Τα κοιμητήρια είναι γεμάτα με όλες αυτές τις ενέργειες. Αν ζείτε κοντά σε ένα κοιμητήριο, θα έχετε διαρκή θόρυβο και σύγχυση.

Το νευρικό σύστημα είναι αυτό που ανιχνεύει συνεχώς. Ίσως να πείτε, «Δεν έχω κάποιες ψυχικές ικανότητες υψηλού επιπέδου;» Ναι, και είναι συνδεδεμένες με το νευρικό σύστημα. Προς το παρόν, όλα λειτουργούν μαζί. Θα μπορούσε να αλλάξει αργότερα, πάντως αυτό είναι που χτυπιέται.

Βασικά, το νευρικό σύστημα είναι υπεύθυνο για να προστατεύει. Είναι υπεύθυνο για την ασφάλεια, σιγουρεύοντας ότι δεν θα βρεθείτε σε μια άσχημη κατάσταση. Το νευρικό σύστημα ανιχνεύει την ενέργεια σε μια τροφή πολύ πριν το κάνει το μυαλό. Λέει, «Αυτό δεν θα είναι καλό για μένα.» Πολύ πριν το μυρίσετε για να πείτε, «Ω, αυτό ήταν στο ψυγείο για οχτώ μήνες περίπου. Πέταξε το.» Το νευρικό σύστημα το εντοπίζει. Και πάλι, πραγματικά αυτό δεν είναι κάτι το μεταφυσικό. Μπορεί να είναι, αλλά είναι επίσης πολύ πρακτικό. Λέει, «Μην το φας αυτό.»

Το νευρικό σύστημα είναι διαρκώς σε επαγρύπνηση κοντά σε άλλους ανθρώπους. Η κίνηση. Το νευρικό σας σύστημα είναι σε συναγερμό συνεχώς όταν οδηγείτε αμάξι. Αυτό είναι καλό. Αλλά αν μπορείτε να φανταστείτε τώρα, όλα τα νεύρα, τις απολήξεις των νεύρων, όλα όσα σχετίζονται με αυτό το βιολογικό σύστημα προστασίας και τις επικοινωνίες του με τον εγκέφαλο, μπορεί να είναι εξαντλητικό.

Το νευρικό σύστημα είναι καλά όταν όλα είναι τα ίδια, όταν δεν υπάρχει πραγματική αλλαγή και τίποτα δεν είναι καινούριο. Του αρέσει αυτό. Του αρέσει η, πώς το λέτε, η ηρεμία, ή η οικειότητα. Του αρέσει αυτό πραγματικά. Τότε μπορεί να πέσει λιγάκι. Μπορείτε να χαλαρώσετε, γιατί δεν είναι σε συναγερμό. Δεν στέλνει προειδοποιητικά σήματα πάνω. Το νευρικό σύστημα ηρεμεί – για παράδειγμα, ας πούμε ότι πάτε διακοπές σε ένα ωραίο, ήσυχο μέρος, ένα εξοχικό σε μια λίμνη, χωρίς πολλούς ανθρώπους – μπορεί να ησυχάσει σε έναν βαθμό, αλλά συνεχίζει να είναι σε συναγερμό, γιατί αυτό είναι ένα καινούριο μέρος, και είστε έξω στο δάσος, κι ένας Θεός ξέρει τι είδους ζώα είναι εκεί έξω. Μπορεί να υπάρχουν λαγοί ή σκίουροι ή κάτι (το κοινό γελάει) για το οποίο πρέπει να ανησυχείτε. Ηρεμείτε λίγο, αλλά τώρα, σύμφωνα με αυτά που είπε ο Αγκόνι, το νευρικό σύστημα ζορίζεται. Δουλεύει υπερωρία τώρα.

Έχετε την τάση να το σκέφτεστε διανοητικά, «Τί συμβαίνει; Πώς θα τα βγάλω πέρα με όλα αυτά;» Μιλάμε για το Και. Το νευρικό σύστημα – ααα! – δεν του αρέσει αυτό. Δεν είναι οικείο. Του αρέσει η βαρύτητα του. Του αρέσουν οι συνήθειες του. Του αρέσουν τα οικεία αντικείμενα και οι γνωστοί άνθρωποι τριγύρω. Αλλά το πιέζουμε τώρα, τρελά. Το πιέζουμε εντελώς τρελά. Το νευρικό σύστημα φωνάζει και λέει, «Τι συμβαίνει;» Και περνάει δύσκολα αντιμετωπίζοντας το κι αυτό προκαλεί, κυριολεκτικά, νευρικό κλονισμό.

Δεν μιλάω για ψυχική κατάρρευση. Το έχετε πάθει ήδη αυτό (γελάει) – δεν θα έπρεπε να γελάω – αλλά μιλάω κυριολεκτικά για νευρικό κλονισμό. Σχεδόν όλοι οι Σώμπρα το περνάνε αυτό τώρα. Προσπαθείτε να το αντιμετωπίσετε με διαφορετικούς μηχανισμούς, όπως μέσω του μυαλού. Πηγαίνετε στον γιατρό – «Τι μου συμβαίνει;» – κι ο γιατρός κάνει, «Τίποτα, εκτός του ότι είσαι παράξενος.» Πάντως ξέρετε ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά το μυαλό σας προσπαθεί να το καταλάβει και δεν το κάνει πολύ καλά.

Περνάτε νευρικό κλονισμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι λιώνετε στο πάτωμα σαν λιμνούλα, κλαίγοντας με δάκρυα, αλλά ξέρω ότι μερικοί από σας το έχουν κάνει πρόσφατα. Δεν είναι ότι δεν μπορείτε να λειτουργήσετε. Μπορείτε ακόμα να σηκωθείτε το πρωί, να κάνετε τη δουλειά σας, αλλά γίνεται όλο και πιο δύσκολο, και μετά ξαναγυρίζετε στο μυαλό, «Τι μου συμβαίνει;» Και μετά ρίχνετε μέσα λίγη πνευματική παράκαμψη, «Τίποτα. Όλα είναι καλά.» Ναι, και είναι ένας φαύλος κύκλος που συμβαίνει τώρα. Πολύ φαύλος κύκλος.

Έτσι, το νευρικό κλονισμό, πρώτον, αναγνωρίστε τον. Εννοώ, είναι εδώ, και δεν είναι καθόλου κακό πράγμα. Το νευρικό σας σύστημα, και η βιολογία σας γενικά, περνούν μια τεράστια μεταμόρφωση. Τα πάντα από την απελευθέρωση προγονικών δεσμών του παρελθόντος, που επηρεάζουν την βιολογία σας, και πραγματικά αυτό δεν αρέσει στο νευρικό σύστημα. Είναι συνηθισμένο σ’ αυτό το παλιό σύστημα.

Το νευρικό σας σύστημα περνάει όλες αυτές τις αλλαγές με αυτό που ονομάζουμε φωτεινό σώμα, το ελεύθερο ενεργειακό σώμα που έρχεται. Ω, δεν του αρέσει αυτό και είναι σε συναγερμό. Γίνεται πολύ αμυντικό. Κι όταν γίνεται αμυντικό, καθώς και σε συναγερμό, οι επικοινωνίες προς τον εγκέφαλο αυξάνουν, πηγαίνοντας μπρος πίσω, κι ο εγκέφαλος προσπαθεί να το εξισορροπήσει με τον δικό του τρόπο. Μετά ο εγκέφαλος αναρωτιέται, τί δεν πάει καλά με τον εγκέφαλο, αλλά ο εγκέφαλος προσπαθεί να εξισορροπήσει το νευρικό σύστημα, μετά έρχεται η πνευματική παράκαμψη, και μετά είστε χειρότερα από ποτέ.

Το νευρικό σύστημα είναι σχετικά ευέλικτο. Δηλαδή, μπορεί να προσαρμοστεί ως ένα βαθμό. Του αρέσουν τα γνώριμα περιβάλλοντα. Του αρέσει να ξυπνά την ίδια ώρα κάθε πρωί. Του αρέσει να τρώει βασικά τα ίδια είδη τροφής, [του αρέσουν]οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες καταστάσεις. Δεν είναι κάτι το περιπετειώδες. Δεν του αρέσει να βγαίνει και να εξερευνά, αλλά το κάνει. Έτσι έχει λίγη ευελιξία.

Όμως αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι το νευρικό σας σύστημα είναι τόσο καταπονημένο και τόσο πιεσμένο, που αρχίζει να επηρεάζει άλλα μέρη του σώματος σας. Εμφανίζεται σε άλλα μέρη, θέματα με τα γόνατα ή πονοκέφαλοι που δεν είχατε ποτέ πριν, ή απλά ένα γενικό αίσθημα κόπωσης κι εξάντλησης. Και μετά προσπαθείτε να κάνετε πράγματα – πάτε σε ένα σωρό θεραπευτές, ή αρχίζετε να παίρνετε ένα σωρό συμπληρώματα – πιστεύοντας ότι αυτό θα βοηθήσει, και δεν βοηθάει. Πραγματικά δεν βοηθάει. Είναι πραγματικά μέρος του λιβανιού της συγκάλυψης, καταπνίγει αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Ανάβετε λίγο λιβάνι κι ελπίζετε ότι θα φύγει. Δεν φεύγει. Έτσι, επηρεάζει το σώμα σας.

Το νευρικό σύστημα τώρα είναι πιεσμένο υπερβολικά, καταπονημένο,  πραγματικά δεν ξέρει τι να κάνει. Και το μυαλό δεν είναι καλύτερα. Υπάρχει μια μαζική σύγχυση. Το νευρικό σύστημα γίνεται πολύ εύθραυστο τώρα. Έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ. Έχει τόση πολλή πίεση σε κάθε νεύρο και κάθε ίνα. Είναι τόσο πιεσμένο που κυριολεκτικά γίνεται εύθραυστο. Χάνει λίγη απ’ αυτή την ευελιξία που είχε. Αρχίζει να γίνεται πολύ εύθραυστο, και τότε μπαίνετε στην κατάρρευση. Σαν κατάρρευση του νευρικού συστήματος. Και παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους.

Ο πρώτος και πιο γενικός τρόπος είναι ότι απλά κουράζεστε περισσότερο από ποτέ. Κι όταν είστε κουρασμένοι, φυσικά, κάνετε, «Τι τρέχει με μένα;» Και μετά επιπλέον, «Ε, είμαστε μια ομάδα πειρατών. Σαλπάρουμε. Πηγαίνουμε στη Νέα Συνείδηση. Ανακαλύπτουμε την αγάπη για τον εαυτό.» Και κάνετε, «Τι διάολο τρέχει με μένα;» Και μετά μερικοί, όχι πολλοί, λοιπόν, ναι, αρκετοί κάνουν, «Ο Αντάμους λέει μαλακίες. Όλο αυτό είναι μια μεγάλη απάτη, και μας δείχνει το χρυσό καρότο εδώ, αλλά εγώ είμαι χάλια. Δεν μπορώ να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι. Και το μόνο πράγμα που τρώω αυτό τον καιρό είναι υδατάνθρακες και ζάχαρη. Και πίνω κρασί, όχι επειδή μου αρέσει το κρασί, αλλά γιατί μου αρέσει το ότι μουδιάζει τα πάντα.» Και μετά το επόμενο πρωί κάνεις, «Ω Θεέ μου, δεν θα έπρεπε να έχω πιεί τρία μπουκάλια χθες βράδυ.»

Αυτό δεν βοηθάει το νευρικό σύστημα, και μετά τι κάνετε; Σηκώνεστε το πρωί και νιώθετε σκατά, αλλά έχετε να κάνετε πράγματα. Και είστε σκληροί, δυνατοί πειρατές. Δηλαδή, είστε πραγματικά, πραγματικά σκληροί. Έτσι τι κάνετε; Παίρνετε καφεΐνη. Πώς επηρεάζει αυτό το νευρικό σας σύστημα; Γκααα! (ανατριχιάζοντας) Τώρα είστε ένα τσιτωμένο, τρελό  άτομο που καταρρέει. Και μετά αργότερα στη διάρκεια της μέρας λέτε, «Πρέπει να πιώ τώρα εκείνο το ποτήρι κρασί γιατί πρέπει να εξισορροπήσω τον εαυτό μου. Έκανα τον εαυτό μου τόσο τσιτωμένο με όλα αυτά, που πρέπει να πιώ το κρασί.» Είναι ένας φαύλος κύκλος που συμβαίνει. Ένας φαύλος κύκλος, κι εκεί βρίσκονται τα πράγματα. Και είμαι τόσο ευγνώμων στον Αγκόνι και στον Κουτχούμι που με ενημέρωσαν.

Ξέρετε, αληθινά ήμουν τόσο – κι ακόμα είμαι – τόσο περήφανος για όλους σας για όσα κάνετε, γι’ αυτά που έπρεπε να περάσετε στη ζωή σας. Τόσο περήφανος για όσα κάναμε τον Σεπτέμβριο – μια τεράστια στροφή – και δεν είναι το να οδηγείς το κοπάδι, αλλά υπάρχει κάτι στο να είσαι ηγέτης στα πράγματα. Θα μπορείτε να μιλάτε στην Λέσχη των Αναληφθέντων Δασκάλων αργότερα, «Ξεκινήσαμε σ’ αυτή την νέα κατεύθυνση.» Υπάρχει κάτι υπέροχο σε όλα αυτά, αλλά συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να μιλήσουμε με πρακτικούς όρους σήμερα, για το τί συμβαίνει. Αυτό που συμβαίνει, και δεν υπάρχει καθόλου ντροπή σ’ αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα το λάθος σ’ αυτό. Είναι μια αναγνώριση. Και συνδέεται με την παρουσία.

Όταν είστε στην παρουσία, δεν υπάρχει πνευματική παράκαμψη. Όταν είστε στην παρουσία, δεν υπάρχει άρνηση των πραγμάτων. Δεν χρειάζεται. «Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι. Το νευρικό μου σύστημα είναι κατεστραμμένο. Εννοώ, είναι κατεστραμμένο.» Είναι σαν μια παλιά μηχανή που έχει πιεστεί πολύ και μια μέρα απλά αρχίζει να καταρρέει. Σ’ αυτό  – θα ακουστώ σαν να παρακάμπτω εδώ, αλλά ε, τι διάολο – υπάρχει σ’ αυτό μια ομορφιά, γιατί καταρρέει. Αντικαθιστάτε το παλιό νευρικό σύστημα, και την διαρκή του, διαρκή ανάγκη για ασφάλεια. Η διαρκής ανάγκη του να τα έχει όλα ίδια και ξεκάθαρα και λοιπά. Αντικαθίσταται από το φωτεινό σώμα, και είναι μια εντελώς διαφορετική συζήτηση, πάντως το νευρικό σύστημα χτυπάει τον συναγερμό λέγοντας, «Πρόκειται να με κλείσουν. Με αντικαθιστούν.» Και αντικαθίσταται από τι; Δεν γνωρίζει. Αλλά ξέρει ότι δεν είναι κάτι καλό. Και λέει, ξέρετε, «Όλο αυτό είναι λάθος.» Και αγχώνεται και μετά τα στέλνει όλα πάνω στον εγκέφαλο, κι ο εγκέφαλος κατηγορείται γι’ αυτό και λέει, «Τι τρέχει με μένα;» Ξαναλέω, ότι είναι αυτός ο διαρκής κύκλος.

Αλλαγές στο Σύστημα

Στο νευρικό σας σύστημα γίνεται – όχι αναβάθμιση, και θα υπάρχει για ένα χρονικό διάστημα – τώρα όμως πραγματικά αντικαθίσταται από ένα διαισθητικό σύστημα που δεν βασίζεται απαραίτητα σε νευρικές απολήξεις. Το κεντρικό νευρικό σύστημα, ολόκληρο το νευρικό σύστημα, αρχικά βασίστηκε στην επιβίωση σ’ αυτή την πραγματικότητα, σ’ αυτή την πολύ πυκνή πραγματικότητα. Όταν γίνατε βιολογικές υπάρξεις, έπρεπε να το έχει αυτό για την επιβίωση. Και ήταν έτσι για πολύ καιρό, αλλά τώρα ακόμα κι αυτό αλλάζει. Θα μπορούσατε να φανταστείτε πώς νιώθει το νευρικό σας σύστημα γι’ αυτό; Ήταν αυτό που πάντα προπορευόταν, πάντα προστάτευε, πάντα εξασφάλιζε ότι ήσασταν ασφαλείς, πάντα έστελνε προειδοποιήσεις, σας προφύλασσε από τον κίνδυνο, και τώρα σιγά-σιγά παύει να υπάρχει.

Το νευρικό σύστημα ήταν το πιο επικοινωνιακό απ’ όλα στην βιολογία σας, στο μυαλό σας, με το anayatron. Το anayatron είναι το δίκτυο μέσα στην ύπαρξή σας που συνδέει τα πάντα – το σώμα, το μυαλό, τα μόρια, το αίμα, τα όργανα, τα πάντα. Είναι το δίκτυο επικοινωνιών του σώματος. Είναι διαρκώς σε επικοινωνία με κάθε κύτταρο, κάθε όργανο, με το δέρμα σας, με όλα τα άλλα, λειτουργώντας διαρκώς. Έτσι, το νευρικό σύστημα ήταν το δεξί του χέρι. Το νευρικό σύστημα ήταν συνεχώς δίπλα του, επιβλέποντας και νιώθοντας και λέγοντας, «Οκέι, αυτό είναι λίγο εκτός ισορροπίας, εκείνο είναι εκτός ισορροπίας.» Έτσι συνεργάζονταν πολύ στενά.

Λοιπόν, το anayatron χάνεται σιγά-σιγά. Είναι ένα πολύ περίπλοκο δίκτυο. Θα ήταν σαν αυτούς τους τεράστιους υπολογιστές σ’ αυτό το τεράστιο κτίριο, τους τεράστιους υπολογιστές, αλλά με σωλήνες κενού αντί για μικροτσίπ, και να έπρεπε να αντικατασταθούν. Είναι καιρός. Το αντικαθιστάτε με κάτι στο μέγεθος του κινητού σας. Όλη εκείνη την τεράστια υποδομή. Και κάπως έτσι είναι τώρα με το anayatron που αντικαθίσταται.

Το anayatron πραγματικά δεν νοιάζεται. Η δουλειά του ήταν απλά να επικοινωνεί, να συνδέει τα πάντα. Δεν νοιάζεται αν θα χάσει τη δουλειά ή όχι, αλλά το νευρικό σύστημα νοιάζεται. Η δουλειά του ήταν να προστατεύει, κι αυτό ακόμα αρχίζει να χάνεται.

Όταν κλαίτε τώρα χωρίς καλό λόγο, απλά κλαίτε, είναι το νευρικό σύστημα, μια απάντηση σ’ αυτό. Όταν νιώθετε εντελώς κακόκεφοι και πραγματικά δεν ξέρετε γιατί⸱ όταν δεν υπάρχει ενέργεια – νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σπουδαίο πράγμα για τους Σώμπρα τώρα, ότι δεν υπάρχει ενέργεια – προσπαθείτε και μετά προσπαθείτε να διορθώσετε τη διατροφή σας και να κοιμάστε, ακόμα δεν υπάρχει ενέργεια – αυτό είναι το νευρικό σύστημα.

Οπότε, τί να κάνουμε; Τί να κάνουμε;

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή, χωρίς πνευματική παράκαμψη ή παράκαμψη του Αντάμους σ’ αυτό. Αναγνωρίστε το. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή με παρουσία. «Είμαι κατεστραμμένος. Το νευρικό μου σύστημα είναι κατεστραμμένο.»

Αυτό που θα συμβεί είναι ένα από αρκετά διαφορετικά πράγματα, και τώρα είναι ενδιαφέρον να το παρακολουθήσουμε. Έτσι, υπάρχει συνήθως ένα από τρία πράγματα που συμβαίνουν σ’ αυτό το σημείο  στους Σώμπρα. Είναι μάχη ή φυγή. Είναι η πρώτη σας αντίδραση. «Θα το πολεμήσω αυτό, ό,τι κι αν νιώθω. Δεν ξέρω τι πολεμάω, αλλά θα το πολεμήσω. Πρόκειται να το ξεπεράσω. Είμαι σκληρός. Είμαι θαρραλέος. Θα πάω πέρα απ’ αυτό. Θα βάλω τα δυνατά μου με το σώμα μου. Δεν πρόκειται να το αφήσω να με επηρεάσει έτσι. Δεν πρόκειται να ξεσπάσω σε κλάματα, παρόλο που έχω τη διάθεση. Δεν πρόκειται να αφήσω κάτι σωματικό όπως τα άτομα και τα μόρια να με εμποδίσουν.»

Έτσι, προσπαθείτε να βάλετε τα δυνατά σας. Και μετά όταν αυτό δεν λειτουργήσει, τρέχετε σαν τρελοί (γελάει). Είναι σαν να είστε σ’ αυτή τη μάχη, είστε σ’ αυτό τον αγώνα μποξ και ξαφνικά συνειδητοποιείτε, «Δεν πρόκειται να το κερδίσω αυτό», και τρέχετε σαν τρελοί να βγείτε από εκεί. Πολλοί Σώμπρα το κάνουν αυτό. Μπροστά στην αντιξοότητα, τρέξε. Απλά τρέξε γρήγορα.

Ένα άλλο που είναι πολύ συνηθισμένο στους Σώμπρα, πιθανόν το ίδιο, είναι ότι παγώνετε. Κλείνεστε. Γίνεται καταιγιστικό. Το νιώθετε στο σώμα σας. Προσπαθείτε να το λύσετε στο μυαλό σας, και δεν λειτουργεί. Και μετά απλά παγώνετε. Απλά κλείνεστε. Δεν ξέρετε τι να κάνετε. Δεν ξέρετε αν πρέπει να πάτε αριστερά ή δεξιά. Τι να κάνετε; Παγώνετε. Πέφτετε σε λήθαργο. Κλείνετε, όχι μόνο στον κόσμο γύρω σας, όχι μόνο στους αγαπημένους σας, ή τους φίλους, ή τους ανθρώπους με τους οποίους εργάζεστε. Κλείνεστε στον εαυτό σας.

Είναι εντάξει που κλείνεστε στους άλλους, όμως κλείνεστε στον εαυτό σας. Δεν αντέχετε άλλες από εκείνες τις σκέψεις του μυαλού, άλλα συναισθήματα, άλλη πίεση, οτιδήποτε που ασκεί λίγη πίεση πάνω σας – πραγματικά όμως στο νευρικό σας σύστημα – κι έτσι κλείνετε. Κατά κάποιον τρόπο πρέπει να το κάνετε, γιατί δεν μπορείτε να το αντιμετωπίσετε διαφορετικά.

Κλείνεστε και δεν είστε εδώ πραγματικά, δεν είστε πουθενά αλλού πραγματικά. Δεν δουλεύετε για λύσεις στα ζητήματα σας. Ούτε και θέλετε να σκέφτεστε την πνευματική παράκαμψη. Σας κάνει να θέλετε να ξεράσετε, σας κάνει να θέλετε να κάνετε εμετό. Δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε κανένα από αυτά τα μικρά στερεότυπα. Ότι δεν είναι αυτή η ώρα να λέτε, «Όλα είναι καλά» γιατί δεν είναι. Έτσι κλείνεστε.

Και το άλλο, το μονοπάτι που δεν ακολουθείται πολύ συχνά, είναι να μάθετε να ανακουφίζετε τον εαυτό σας. Πρέπει να καταλάβετε πρώτα τι συμβαίνει, πάντως να μάθετε να ανακουφίζετε τον εαυτό σας. Να μάθετε να μην κάνετε πνευματική παράκαμψη. Δεν λειτουργεί. Είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση. Ξέρετε, «Όλα είναι καλά», αλλά αυτό μειώνεται μετά από μια μέρα περίπου, γιατί ξυπνάτε το επόμενο πρωί και δεν είναι όλα καλά. Ελπίζετε ότι ήταν στη διάρκεια της νύχτας, ότι είχατε αυτό το θαυμαστό όνειρο που ένωνε τα πάντα, και τώρα είστε έτοιμοι να φύγετε. Αλλά αυτό λειτουργεί για μικρό χρονικό διάστημα.

Κατανοείστε ότι, ξανά, υπάρχει η ανακουφιστική πλευρά. Κάντε πράγματα για τον εαυτό σας τώρα, για παράδειγμα, για το νευρικό σας σύστημα. Ζεστά μπάνια. Τυλιχτείτε σε ζεστές, χουχουλιάρικες  κουβέρτες. Αγοράστε στον εαυτό σας ένα μεγάλο αρκουδάκι. Το λέω σοβαρά. Ακούστε χαλαρωτική μουσική. Γράψτε λίγη μουσική επίσης, πάντως ακούστε χαλαρωτική μουσική. Φάτε ανακουφιστικά φαγητά και μην ανησυχείτε για το πόσες θερμίδες ή υδατάνθρακες ή τίποτα παρόμοιο.

Είναι καιρός να φροντίσετε τον εαυτό σας. Είναι καιρός για άνεση. Μείνετε μακριά από τους άλλους ανθρώπους, γιατί δεν είναι καθησυχαστικοί. Πραγματικά δεν είναι. Ακόμα κι εκείνοι που αγαπάτε πιο πολύ μπορεί να είναι τώρα οι πιο άβολοι. Γιατί το νευρικό σας σύστημα, ακόμα και με εκείνους που είστε κοντά, είναι πολύ ενεργό όταν είστε μαζί τους. Παρόλο που τους αγαπάτε, είστε κοντά τους, το νευρικό σας σύστημα ανταποκρίνεται συνεχώς.

Αφιερώστε χρόνο για τον εαυτό σας, αυτό λέω. Και μην προσπαθήσετε να το καλύψετε με πολύ καφέ, πολύ κρασί, ή οτιδήποτε παρόμοιο. Πάρα πολλά τσιγάρα, Κώλντρε. Αυτό δεν λειτουργεί μακροπρόθεσμα. Εννοώ, συνεχίστε ό,τι θα κάνατε συνήθως, αλλά μην νομίζετε ότι αυτά τα φάρμακα – και, Θεέ μου, είναι κάθε μέρα, κάθε μέρα κυριολεκτικά, που οι Σώμπρα έρχονται σε μένα, συνήθως στην ονειρική κατάσταση, με κάποιο καινούριο φάρμακο ή συμπλήρωμα, και, «Ω, Αντάμους, βρήκα αυτό, κι αυτό είναι η θεραπεία για όλα.» Κι εγώ κάνω, «Αλήθεια;» Κι επιπλέον, αν δεν είναι το σωστό πράγμα, θα κάνει το νευρικό σας σύστημα πιο εύθραυστο από ποτέ.

Αυτό που συμβαίνει σε όλο αυτό είναι ότι γίνεστε πιο ευαίσθητοι, καθώς επεκτεινόμαστε, καθώς κάνουμε όλα αυτά. Γίνεστε πιο ευαίσθητοι, αλλά όχι στο νευρικό σύστημα. Γίνεστε πιο ευαίσθητοι με έναν πιο διαισθητικό τρόπο, έναν ενεργειακό τρόπο που δεν απαιτεί ένα νευρικό σύστημα ή ένα anayatron. Συνδέεστε κυριολεκτικά στις σφαίρες του φωτός και της ενέργειας. Γίνεστε πολύ πιο ευαίσθητοι, κι αυτό είναι ένα άλλο μέρος του προβλήματος. Καθώς γίνεστε πιο ευαίσθητοι, νιώθετε όλα όσα πυροδοτεί το νευρικό σύστημα. Ξαφνικά το σώμα σας καταρρέει. Ξαφνικά όλα – ένας θόρυβος που ποτέ δεν θα σας είχε ενοχλήσει πριν – απλά σας τσαντίζει. Το να κοιτάξετε κάποιον σας τσαντίζει. Οι θόρυβοι είναι μεγάλο πράγμα. Ο ήχος και οι θόρυβοι είναι μεγάλο πράγμα τώρα. Όμως οπτικά, μερικοί από σας μπορεί να παρατηρήσετε, δεν θέλετε καν να κοιτάξετε ένα συγκεκριμένο πράγμα, γιατί γίνεστε τόσο ευαίσθητοι κι αυτό πυροδοτεί το νευρικό σας σύστημα.

Οπότε τι κάνουμε; Γιατί τώρα, πρώτον, γιατί τώρα; Επειδή ανοίγεστε. Επειδή περνάτε μια τεράστια αλλαγή στην βιολογία σας. Επειδή έχετε ένα πολύ αρχαίο νευρικό σύστημα που δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί  όλα αυτά και σας φωνάζει για πράγματα όπως, «Μπαίνεις στο Και; Τι είσαι, τρελός;» Ή απλά γίνεστε πιο ευαίσθητοι γενικά – «Είσαι τρελός;» – έτσι είναι ένα μεγάλο δίλημμα. Και κυριολεκτικά, εγώ λέω ότι έχετε νευρικό κλονισμό. Όχι ψυχική κατάρρευση, αλλά νευρικό κλονισμό.

Σας ζητώ να νιώσετε το σώμα σας για μια στιγμή εδώ. Υπάρχει τεράστια ποσότητα επικοινωνιών που περνούν από μέσα του, που συμβαίνουν. Κι όσα βιώνετε, ιδιαίτερα τον τελευταίο μήνα περίπου.

Πιστεύετε ότι απλά γίνεστε πιο αδιάλλακτοι, πιο συναισθηματικοί. Λοιπόν, τα συναισθήματα είναι μέρος μιας αντίδρασης προς το νευρικό σύστημα. Και για εκείνους που δεν γίνονται πιο συναισθηματικοί, αναρωτιέστε γιατί δεν έχετε συναισθήματα, ή αισθήματα, ή πάθος πια. Επειδή για μερικούς, είναι πιο συναισθηματικό. Για άλλους, είναι περισσότερο κλείσιμο. Προσπαθείτε να κλείσετε, αλλά εκείνο το νευρικό σύστημα δεν κλείνει. Είναι εκεί και κάνει τη δουλειά του.

Τι Να Κάνετε

Λοιπόν, τι κάνουμε; Παίρνουμε μια βαθιά αναπνοή και το αναγνωρίζουμε πρώτα, χωρίς την παράκαμψη. Αναγνωρίστε ότι είστε σ’ αυτή την εποχή μιας τεράστιας αλλαγής που συμβαίνει στον πλανήτη. Τα πάντα γίνονται γρηγορότερα. Τα πάντα αλλάζουν. Στο νευρικό σας σύστημα δεν αρέσει αυτό.

Στο μυαλό σας ίσως να αρέσει ότι υπάρχει ολοκαίνουριο, εκπληκτικό λογισμικό εκεί έξω που μόλις βγήκε, που αντικαθιστά το ολοκαίνουριο, εκπληκτικό λογισμικό που βγήκε πριν έξι μήνες. Το μυαλό σας χοροπηδάει γύρω του, «Κοίτα όλα αυτά τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μ’ αυτό.» Και τώρα, η αυτόνομη ΤΝ είναι εδώ. Όχι πια ένα όνειρο, είναι εδώ. Και το μυαλό κάνει, «Ω, κοίτα όλα τα πράγματα.»

Το νευρικό σας σύστημα κάνει, «Πρέπει να αστειεύεσαι. Δηλαδή, σοβαρά. Πρέπει να αστειεύεσαι.» Και είναι τεντωμένο. Είναι εύθραυστο. Δεν ξέρει αν πρέπει να κλείσει εντελώς, ή να προσπαθήσει πιο σκληρά να σας κάνει να ακούσετε. Δεν ξέρει μήπως απλά να – αν κλείσει, θα μουδιάσετε. Εννοώ, πιο μουδιασμένοι απ’ όσο θα μπορούσατε να φανταστείτε. Αν σας φωνάζει πιο πολύ, στον εγκέφαλο σας, λέγοντας, «Έχουμε αυτά τα προβλήματα εδώ στο νευρικό μας σύστημα. Έχουμε αυτά τα προβλήματα, κι ο λόγος που υπάρχω, που υπάρχει το νευρικό σύστημα, έχουμε τεράστια προβλήματα,» και δεν ξέρει τι να κάνει. Και πάλι, αυτό προκαλεί σύγχυση στο μυαλό. Δεν είναι πολύ ωραίο.

Τι να κάνετε;

Το πρώτο είναι να πάρετε μια βαθιά αναπνοή. Χωρίς πνευματική παράκαμψη. Χωρίς σκατένια στερεότυπα που θα ρίξετε εκεί μέσα, γιατί πραγματικά δεν λειτουργούν.

Δεύτερον, είναι να είστε στην παρουσία. Κι αυτό είναι κάπως πνευματικά σκατά (γελάει), αλλά είναι πολύ πραγματική. Δεν την χρησιμοποιώ σαν κλισέ. Λέω ότι η παρουσία είναι, «Εγώ είμαι εδώ. Έχω όλες αυτές τις τεράστιες αλλαγές που συμβαίνουν μέσα μου. Πραγματικά δεν ξέρω τι να κάνω γι’ αυτό. Δεν έχω μαγική λύση. Δεν πηγαίνω στην πνευματική παράκαμψη λέγοντας, ‘Ω, ξέρεις, μπλα, μπλα, μπλα.’ Όχι, τίποτα απ’ αυτά.»

Να ανακουφίζετε τον εαυτό σας όσο περισσότερο μπορείτε. Να μην υπερβάλετε προσπαθώντας να κάνετε τεράστιες αλλαγές στη ζωή σας τώρα, μόνο για χάρη της αλλαγής. Να φροντίζετε τον εαυτό σας τώρα. Να αναγνωρίσετε ότι το νευρικό σύστημα έχει απλά καταστραφεί. Είναι σαν ένα ζευγάρι φρένα που έχει απλά καταστραφεί. Δεν έχει μείνει τίποτα εκεί. Μετά να πάρετε μια βαθιά αναπνοή κι απλά να το αναγνωρίσετε.

Αυτή η αναγνώριση από μόνη της κάνει εκπληκτικά πράγματα, επειδή συνειδητοποιείτε ότι δεν είστε τρελοί, πραγματικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με σας, απλά περνάτε μια διαολεμένη διαδικασία τώρα. Και σε όλη τη διάρκεια προσπαθώντας να αποφύγετε εκείνη την πνευματική παράκαμψη, πάρτε μια βαθιά αναπνοή και πείτε, «Σ’ αυτό το σημείο βρίσκομαι.» Κι αυτό το νευρικό σύστημα πραγματικά περνάει δύσκολα, και προκαλεί σωματικά ζητήματα, προκαλεί πολλά προβλήματα ύπνου.

Αυτός είναι ο σπουδαιότερος λόγος που κάνετε τον τρελό ύπνο, και μετά είστε πιο κουρασμένοι. Όταν γίνεστε πιο κουρασμένοι, το νευρικό σύστημα είναι σε μεγαλύτερο συναγερμό, γιατί είστε κουρασμένοι και προσπαθεί να σας προστατέψει. Απλά, πάρτε μια βαθιά αναπνοή κι ας κάνουμε μια μεράμπ. Γιατί σε μια μεράμπ, δεν χρειάζεται να εργαστούμε για να αλλάξουμε τίποτα. Δεν χρειάζεται να κάνουμε πνευματική παράκαμψη σε τίποτα. Δεν χρειάζεται να βρούμε δικαιολογίες για τίποτα. Είναι απλά η ώρα να πάρετε μια βαθιά αναπνοή με παρουσία. Ούτε καν θα πω, «Επιτρέψτε», γιατί αυτό είναι σαν παράκαμψη, οπότε δεν πρόκειται να το πω (λίγα γέλια).

Αυτός είναι ο κίνδυνος της δουλειάς που κάνουμε μαζί, ότι βασιζόμαστε σ’ αυτές τις καινούριες ιδέες. Τις μεταφυσικές ιδέες, βασιζόμαστε σ’ αυτές. Είναι σαν οδοδείκτες στη διαδρομή. Αλλά σε ένα συγκεκριμένο σημείο, επίσης, είναι ώρα απλά να σταματήσετε όλα αυτά.

Μεράμπ για το Νευρικό Σύστημα

Έτσι, ας βάλουμε λίγη μουσική κι ας κάνουμε μια μεράμπ. Αυτός είναι ο πιο εύκολος τρόπος. Να κάνουμε μεράμπ. Δεν είναι άρνηση. Είναι απλά να πείτε, «Θα ακούσω μουσική αντί για όλα αυτά τα άλλα σκατά που συμβαίνουν.»

Έβαλα τον Κώλντρε να φτιάξει αυτή την μουσική χθες το βράδυ, ειδικά για σας. Είναι εμποτισμένη με, λοιπόν, το λέτε κωδικοποίηση, αλλά είναι απλά όμορφη. Είναι για την ανακούφιση σας.

Είναι για την ανακούφισή σας. Και το δικαιούστε.

Και θα ζητήσω μισή συγγνώμη, μια από τις ελάχιστες φορές στην ιστορία της δημιουργίας, που κάπως ζήτησα συγγνώμη.

Με την ευκαιρία, το χιούμορ είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα για το νευρικό κλονισμό σας. Πραγματικά είναι. Γελάστε με τον εαυτό σας. Γελάστε με την ζωή, πραγματικά. Δηλαδή, είναι πιθανόν, θα έλεγα, ίσως το νούμερο ένα ή δυο στον κατάλογο. Γελάστε. Κοροϊδέψτε την. Κοροϊδέψτε τον εαυτό σας που σας έβαλε σ’ αυτή τη θέση. Κοροϊδέψτε εμένα. Όχι πάρα πολύ, πάντως κοροϊδέψτε εμένα. Και μην χρησιμοποιήσετε την ΤΝ σας για να ζητήσετε αστεία για τον Αντάμους. Δεν είναι πολύ καλά. Γιατί είμαι εκεί μέσα, παρακολουθώ, βεβαιώνομαι ότι δεν είναι πολύ καλά (λίγα γέλια). Πρέπει να γελάτε, κι αυτό πιθανόν είναι ένα από τα καλύτερα αντίδοτα για όλο αυτό.

Όμως ας σταματήσουμε και να πάρετε μια βαθιά αναπνοή. Ω, αυτό το καημένο το νευρικό σύστημα. Όλες εκείνες οι νευρικές ίνες, οι νευρικές απολήξεις, οι νευρικές επικοινωνίες, όλα προσπαθούν να προστατέψουν το βασίλειο.

Δεν πρόκειται να προσπαθήσουμε να το διορθώσουμε, επίσης. Πραγματικά δεν πρόκειται. Δεν είναι ανάγκη.

Όμως, όπως έλεγα στην μισή συγγνώμη μου, σας πίεζα πολύ έντονα. Θα το παρακάμψω αυτό και θα πω, «Επειδή θέλατε να σας πιέσω. Γι’ αυτό το κάνω» (γελάει).

Δεν σας αρέσει αυτό; Να τα ρίχνετε σε κάποιον άλλο. Όχι, μα πραγματικά το κάνατε. Πιέζατε τον εαυτό σας πραγματικά σκληρά, σε όλα τα μέτωπα, σαν Μάστερ, σαν άνθρωπο, σαν Σώμπρα. Τώρα είναι ώρα απλά να πείτε, «Ας το σταματήσω όλο αυτό.» Γιατί πραγματικά κάνει πολλή ζημιά.

Είναι επώδυνο, σωματικά και συναισθηματικά. Κι αυτό που πραγματικά δεν μου αρέσει σ’ αυτό είναι η αμφιβολία που δημιουργεί μέσα σας, «Κάνω το σωστό;»

Πάρτε απλά μια βαθιά αναπνοή και να είστε στην παρουσία. Αυτό σημαίνει, «Ναι, υπάρχει εκείνο το παλιό, εύθραυστο νευρικό σύστημα, δεν μπορώ να το χειριστώ πια. Είναι αυτό που είναι. Υπάρχει το κομμάτι μου, ναι, που αγαπά αυτό το ταξίδι, αγαπά πραγματικά να προπορεύεται σε όλα αυτά που συμβαίνουν στον πλανήτη και στις αλλαγές τώρα. Το αγαπά. Το κομμάτι που θέλει να μπει στην νέα συνείδηση, και το νευρικό σύστημα που δεν θέλει.»

Ζητώ συγγνώμη. Δεν το άκουσα όταν μιλούσαμε τον Σεπτέμβριο, μπαίνοντας στην νέα συνείδηση. Αα, ακούγεται τόσο ευγενές, ηρωικό. Θα κάνουν ένα Χολιγουντιανό φιλμ γι’ αυτό. Χρησιμοποιώντας ΤΝ, θα μπορούσατε να κάνετε ένα σε μια εβδομάδα περίπου. Αλλά στο νευρικό σύστημα δεν άρεσε καθόλου. «Νέα τι;» είπε. «Νέα τι; Πρέπει να αστειεύεσαι!» Έτσι ανέβασε τις στροφές με περισσότερες επικοινωνίες, περισσότερη προστασία και άμυνα.

Μην προσπαθήσετε να το φτιάξετε ή να διορθώσετε τίποτα. Μην προσπαθήσετε να λύσετε τίποτα. Μην πετάτε ένα σωρό στερεότυπα σ’ αυτό. Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή με παρουσία.

Και ξέρετε, αυτή την ήρεμη στιγμή … αυτή την ήρεμη στιγμή, το νευρικό σύστημα δεν ακούει πράγματα, αλλά αισθάνεται. Αισθάνεται ότι τουλάχιστον αναγνωρίζετε, κι αυτό παρέχει πολλή ανακούφιση. Ότι δεν προσπαθείτε να το κουκουλώσετε, να το αρνηθείτε, να ξεφύγετε απ’ αυτό, να παγώσετε σ’ αυτό. Είναι απλά εκεί που βρίσκονται τα πράγματα τώρα.

Αυτό κάνει τεράστια διαφορά. Η αναγνώριση.

Και ξέρετε, υπάρχει κάτι τόσο όμορφο στο να κάθεστε εδώ σ’ αυτή την μεράμπ, χωρίς να προσπαθείτε να αλλάξετε τίποτα, χωρίς να προσπαθείτε να το διορθώσετε, χωρίς να προσπαθείτε να το παρακάμψετε.
(παύση)
Εκεί είναι που θα πάρετε μια βαθιά αναπνοή.
(παύση)

Εκεί είναι που εσείς γενικά, ή που εγώ ίσως ως συνήθως να ερχόμουν και να έλεγα, «Δεν είναι όμορφο όλο αυτό; Δεν είναι μέρος ενός μεγαλειώδους σχεδίου;» Σκάστε!

Απλά πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Αυτό είναι.

Υπάρχει ένα άλλο πολύ, πολύ σημαντικό στοιχείο – στην πραγματικότητα, το πιο σημαντικό στοιχείο – στο νευρικό σας σύστημα που είναι τόσο τραχύ, έτοιμο σχεδόν να καταρρεύσει.

Κι αυτό το άλλο στοιχείο, δεν πρόκειται να προσπαθήσουμε να το κάνουμε να συμβεί. Δεν πρόκειται να προσπαθήσουμε να το διώξουμε ή να το φέρουμε εδώ.

Το νευρικό σας σύστημα – και το μυαλό σας, πάντως το νευρικό σας σύστημα – δεν καταλαβαίνει την αγάπη για τον εαυτό. Όχι. Δεν μπορεί καν να αρχίσει να την αντιμετωπίζει.

Έχει λίγη κατανόηση της αγάπης για κάποιον άλλον, και σας έφερε σε αρκετές απ’ αυτές στη ζωή σας – μια αληθινή σχέση αγάπης – και ήταν κόλαση για το νευρικό σύστημα. Είχε μια από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις απ’ όλα.

Πιθανόν να θυμάστε ότι ερωτευτήκατε, ήσασταν ερωτευμένοι, όπου η αγάπη ήταν πληθωρική και ανοιχτή και κυλούσε. Αυτό ήταν κόλαση για το νευρικό σας σύστημα. Θυμάστε που δεν μπορούσατε να φάτε ή να κοιμηθείτε; Ήσασταν τόσο ερωτευμένοι. Δεν μπορούσατε να σκεφτείτε.

Ήσασταν ζαλισμένοι από πνευματική και συναισθηματική άποψη. Αλλά το νευρικό σας σύστημα έπρεπε να δουλεύει υπερωρίες. Και τώρα είστε εδώ, εδώ στον Μήνα της Αγάπης, εδώ μιλώντας για την αγάπη για τον εαυτό, δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Απλά δεν μπορεί.

Όλος του ο προγραμματισμός, όλοι οι λόγοι του να είναι εδώ εξαρχής, αμφισβητούνται βαθιά.

Η συζήτηση, η ιδέα, η σκέψη της αγάπης για τον εαυτό ασκεί ακραία πίεση στο νευρικό σύστημα. Πραγματικά αυτό θέλει να κλείσει. Όλα τα μεταφυσικά πράγματα που κάνετε επίσης, πάντως η αγάπη για τον εαυτό είναι η μεγαλύτερη πρόκλησή του.

Ή απλά άλλη μια σχέση αγάπης στη ζωή σας, ας πούμε μια καινούρια σχέση, είναι συντριπτική για το νευρικό σύστημα.

Παρουσιάζεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, επηρεάζοντας το υλικό σώμα, την υγεία σας, την ενεργειακή σας ισορροπία, τα πάντα. Το μυαλό πηδάει μέσα εκεί και προσπαθεί να το διορθώσει ή να το φτιάξει ή να βρει λύση, και τα κάνει θάλασσα ακόμα πιο πολύ.

Τότε είναι που απλά καθόμαστε εδώ στην μεράμπ μας, παίρνοντας μια βαθιά αναπνοή.

Δεν πρόκειται καν να πω, «Εγώ Είμαι Αυτό που Είμαι.» Τίποτα άλλο εκτός του να είμαι απλά εδώ με παρουσία.
(μεγαλύτερη παύση)

Το χιούμορ, φυσικά, βοηθά πραγματικά.

Το να παίρνετε καινούρια σκατά, συμπληρώματα, δεν βοηθάει, παρακαλώ. Μπερδεύει το νευρικό σας σύστημα. Τώρα ρίχνετε μέσα σας κάτι καινούριο, δεν βοηθάει.

Το να παίρνετε πολλές βαθιές αναπνοές, αυτό βοηθάει.

Το να πηγαίνετε και να δοκιμάζετε κάποια καινούρια θεραπεία, επειδή οι τελευταίες 125 θεραπείες που δοκιμάσατε δεν λειτούργησαν, το να δοκιμάζετε κάποια καινούρια θεραπεία δεν βοηθάει. Πυροδοτεί το νευρικό σας σύστημα.

Το να ακούτε μουσική, όμορφη μουσική με την οποία είστε συντονισμένοι, αυτό βοηθάει.

Το να μένετε τώρα μακριά από ομάδες – όχι για πάντα, αλλά τώρα, ή ορισμένους ανθρώπους – πραγματικά βοηθάει. Υπάρχει μια διαρκής επίθεση στο νευρικό σύστημα μέσα στα πλήθη. Δεν λέω να μην βγείτε έξω ποτέ, αλλά λέω τώρα περνάτε δύσκολα μ’ αυτό. Γι’ αυτό ξεκίνησα τη μέρα λέγοντας, «Πώς και δεν είναι γεμάτη η αίθουσα;» Υπάρχουν πολλοί Σώμπρα που απλά χρειάζονται αυτό τον ήρεμο χώρο.

Όχι έναν ήρεμο χώρο στον οποίο να καταλάβουν τα πράγματα. Θα οξύνετε το πρόβλημα. Όχι έναν ήρεμο χώρο για να προσπαθήσετε να αναλύσετε τι συμβαίνει. Έναν ήρεμο χώρο μόνο για να είστε με τον εαυτό σας.
Χωρίς να φτιάχνετε.

Χωρίς να πιάνεστε από οτιδήποτε. Χωρίς να λέτε, «Ω, βρίσκομαι σε έναν ήρεμο χώρο, και τώρα βλέπω χρυσαφένιο φως τριγύρω μου.» Αυτά δεν λειτουργούν πια.

Και βασικά, είναι το να πείτε, απλά σταμάτα. Απλά σταμάτα. Σαν μια μεγάλη Παύση του Μάστερ, απλά σταμάτα.
(παύση)

Η ξέφρενη δραστηριότητα τώρα είναι βραχνάς. Η ξέφρενη δραστηριότητα, «Πρέπει να απασχολώ τον εαυτό μου. Πρέπει να κάνω κάτι.» Όχι. Έτσι απαντάτε, αντιδράτε στο νευρικό σας σύστημα. Όχι. Είναι καιρός να σταματήσετε.

Πάρτε μια καλή βαθιά αναπνοή.

Τυλιχτείτε με κάτι ζεστό και χνουδωτό. Κάντε πολλά καυτά μπάνια για πολλή ώρα, και μην νιώθετε ενοχές γι’ αυτό. Δεν θα λείψουν από τον κόσμο εκείνα τα 35 γαλόνια νερού που θα χρησιμοποιήσετε. Κάντε καυτά μπάνια.
Κι αναπνέετε.

Και μην προσπαθείτε να λύσετε το ζήτημα. Μην προσπαθείτε να το λύσετε. Θα βρείτε κάποια σκατένια λύση, κάτι που πρέπει να κάνετε, ένα καινούριο πρόγραμμα, ένα καινούριο συμπλήρωμα, ένα καινούριο οτιδήποτε. Μην το κάνετε. Απλά σταματήστε.

Μην προσπαθείτε να επικοινωνήσετε ή να μιλήσετε ή να θεραπεύσετε το νευρικό σας σύστημα.

Βλέπετε, αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό που έκανε το νευρικό σύστημα να τρελαθεί εξαρχής. Χρησιμοποιώντας την ανθρώπινη λογική και το ανθρώπινο συναίσθημα για να φτιάξετε κάτι που πραγματικά δεν καταλαβαίνατε εξαρχής. Απλά σταματήστε.
(παύση)
Είναι δύσκολο, δεν είναι, απλά να σταματήσετε;

Αλλά τώρα, είναι σημαντικό. Τώρα, είναι σχεδόν αποφασιστικής σημασίας. Απλά σταματήστε.

Δεν λέω να σταματήσετε και να μην κάνετε τίποτα ποτέ, αλλά κάντε μια παύση τώρα.

Αυτή η μουσική που φτιάξαμε ο Κώλντρε κι εγώ θα είναι διαθέσιμη σαν μουσικό κομμάτι τις επόμενες μέρες στον ιστότοπο του Βυσσινί Κύκλου. Κατεβάστε την ή οτιδήποτε σας αρέσει να ακούτε.
Σταματήστε να παρακάμπτετε.

Σταματήστε να προσπαθείτε να βάζετε άρωμα σε μια στοίβα από κουράδες και να γελάτε πολύ. Αυτό είναι η παράκαμψη, σαν να ραντίζετε μια κουράδα με Σανέλ Νο 5. Συνεχίζει να βρωμάει. Συνεχίζει να βρωμάει.
Και να γελάτε.

Κι όταν θα είναι η σωστή στιγμή – όχι τώρα, όχι όταν είστε σε μια ήρεμη κατάσταση διακοπής, όταν θα είναι η σωστή στιγμή – αρχίστε να νιώθετε αυτά που συζητήσαμε σήμερα. Δηλαδή, τι βάζετε τον εαυτό σας να περάσει – την αγάπη για τον εαυτό, την συνείδηση, ολική ανανέωση του σώματος και του μυαλού κι όλα τα άλλα, ουου! Πάντως όχι τώρα.
Τώρα, απλά σταματήστε.

Αφήστε όλα να σας φτάσουν τώρα, και δεν το εννοώ αυτό σαν παράκαμψη. Δεν το λέω αυτό απλά σαν κλισέ.

Σταματήστε κι αφήστε να σας φτάσουν όλα. Ακόμα και τον χρόνο. Τη νέα μεταφυσική. Την ενέργεια και το φως και την αγάπη. Σταματήστε κι αφήστε τα όλα αυτά να σας φτάσουν.

Έχετε προχωρήσει τόσο γρήγορα, πιέσατε τόσο πολύ, προτρέξατε σε σχέση με τον εαυτό σας. Προτρέξατε από την ψυχή σας, στην πραγματικότητα.

Απλά σταματήστε. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή κι αφήστε να σας φτάσουν όλα. Το μυαλό σας, κάθε κύτταρο στο σώμα σας, ξεπερασμένα συστήματα πεποιθήσεων. Ναι, πραγματικά, αφήστε τα να σας φτάσουν, ώστε να τα αφήσετε να φύγουν.

Έχετε φτάσει τόσο μακριά, ώστε τα υπόλοιπα δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν. Το σώμα σας, η βιολογία σας, προχωρήσατε πολύ περισσότερο απ’ αυτό. Φώναζε, ‘φώναζε’ σημαίνει πόνος και ίσως κάποια αρρώστια. Φωνάζει.

Αφήστε όλα να σας φτάσουν. Απλά ας το κάνουμε αυτό τώρα. Σταματήστε κι αφήστε να σας φτάσουν όλα.

Όσο εγώ ξέχασα να νιώσω τί συνέβαινε με το νευρικό σας σύστημα, εσείς ξεχάσατε να κοιτάξετε τί συνέβαινε – τα πάντα μέσα σας, πηγαίνοντας τόσο γρήγορα, προσπαθώντας τόσο έντονα, με τόση αφοσίωση. Ξεχάσατε να αφήσετε όλα εκείνα τα κομμάτια να προφτάσουν. Ας το κάνουμε αυτό τώρα.

Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Χωρίς προσπάθεια. Χωρίς κουκούλωμα.

Βαθιά αναπνοή κι αφήστε να προφτάσουν.
(μεγαλύτερη παύση)

Ο Δρ. Αγκόνι συστήνει να το κάνετε κάθε μέρα, τουλάχιστον για τις δυο επόμενες εβδομάδες. Δεν μου αρέσουν οι μέθοδοι ούτε οι πρακτικές, αλλά βλέπω την ανάγκη γι’ αυτό τώρα. Απλά σταματήστε. Και δεν έχει σημασία για πόση ώρα. Βάλτε λίγη μουσική, οτιδήποτε. Σταματήστε κι αφήστε να σας φτάσουν όλα.

Το όλον σας να φτάσει εσάς, όχι ο κόσμος, εσείς να προφτάσετε εσάς. Το μυαλό σας, το σώμα σας, ακόμα και η ψυχή σας, ναι. Νομίζετε ότι η ψυχή είναι πάντα μπροστά; Διάολε, όχι. Αφήστε τη να προφτάσει.

Μην το κάνετε σαν διαλογισμό. Κάντε το σαν μεράμπ. Ξαναλέω, μπορείτε να κατεβάσετε αυτή τη μουσική ή οτιδήποτε θέλετε να ακούσετε.

Μην προσπαθείτε να φτιάξετε το νευρικό σας σύστημα. Αυτό δημιουργεί μόνο παρεμβολή. Και κάνει το νευρικό σύστημα τώρα να γίνει ακόμα πιο τρελό. Όταν όμως σταματήσετε, αυτό επιτρέπει στο νευρικό σύστημα να προφτάσει.

Επιτρέπει σε όλα να σας προφτάσουν.
(παύση)

Γελάστε. Ανακουφίστε τον εαυτό σας. Πάρτε πολλές καλές, βαθιές αναπνοές. Κι απλά να σταματάτε μια φορά την ημέρα. Αυτό τα ξαναφέρνει όλα πίσω.

Θα μπορούσατε να το πείτε συνοχή, αλλά δεν θέλω καν να χρησιμοποιήσω μεταφυσικούς όρους τώρα. Τίποτα. Δεν το χρειάζεστε αυτό.

Πάρτε μια καλή, βαθιά αναπνοή. Αφήστε τα όλα να προφτάσουν.

Έτσι, φέρνω αυτή την συνάθροιση στο τέλος της τώρα. Είναι πραγματική η Λέσχη των Αναληφθέντων Δασκάλων; Ναι, είναι πραγματικά. Εγώ υπερβάλω; Συνεχώς!

Είναι μια ιστορία, πάντως ναι, όντως μαζευόμαστε. Διασκεδάζουμε, γιατί ήμασταν όλοι άνθρωποι. Αυτό το έχουμε κοινό. Μπορούμε να γελάμε με τον εαυτό μας, αλλά έχει πιο πολλή πλάκα να γελάμε με τους άλλους.

Είναι αυτή η περίοδος πρωτοφανής; Οπωσδήποτε. Τότε είναι που πρέπει να σταματήσετε και να πάρετε μια βαθιά αναπνοή. Τότε είναι που πρέπει να αλλάξω. Θα ήταν μια εξαιρετική ομιλία σήμερα για την φύση του χρόνου, αλλά πότε πότε, πρέπει να προσαρμόζεσαι. Ακόμα περισσότερο τώρα, καθώς κλείνουμε, δεν πρόκειται καν να πω εκείνα τα κλασικά λόγια (γέλια⸱ κάποιος λέει ‘Γιέι’). Γιέι, γιατί πραγματικά δεν έχει σημασία.

Το σημαντικό είναι να πάρετε μια βαθιά αναπνοή, και στο σταμάτημα, αυτό που θα βρείτε είναι, ότι αφήσατε ακόμα και την αγάπη για τον εαυτό να προφτάσει. Δεν προσπαθείτε να την πιέσετε ή να το κάνετε να συμβεί, να το καταλάβετε. Απλά θα σταματήσετε κι όλα θα προφτάσουν.

Με αυτά, αγαπητοί Σώμπρα, είναι ο μήνας της αγάπης, έτσι θέλω να σας πω πόσο πολύ αγαπώ τον καθέναν από σας. Αντιλαμβάνομαι τι περνάτε. Μερικές φορές χρειάζεται να με κλωτσήσουν ο Δρ. Αγκόνι κι ο Κουτχούμι για να με ενημερώσουν, όμως όντως εκτιμώ όσα περνάτε.

Έτσι, με αυτά, την αγάπη μου σε καθέναν από σας. Χαρούμενο Μήνα του Βαλεντίνου.

Εγώ Είμαι ο Αντάμους της Κυρίαρχης Περιοχής.
Σας ευχαριστώ.

Μετάφραση : Μαίρη Πολυχρόνη
Review και επιμέλεια: Μαρία Γρηγοράκη